fırtına

içimde bir fırtına,
bedenim çıkmasına engel
fakat içim param parça
tek sağlam yerim kafam, beynim
o da canımın yandığını hissedebilmek için galiba...
her gün, her saat, her saniye
yıpranıyor bedenim
duvarlar sökülüyor
yerinden dışarı çıkmak için.
içimden atamadığım bir fırtına
ne yapsam boş
orda bomboş duruyorum
nafile...
içimde kopan bir fırtına
herşeye inat: Dünyaya, insanlarai bana. İnat!
yırtıyor bedenimi,
parçalıyor ruhumu,
beni,benden koparıyor!.