uzak

Uzak, uzak durun benden, yaklaşmayın!
İstemediğimden değil ki, belki...
Sanırım mahvetmekten korkuyorum her şeyi
Siz beni soğuk sanın ezin
Ama yaklaşmayın
Mahvetmeyi istemiyorum hiçbir şeyi
Siz yaklaştıkça seviniyorum ben sevindikçe mahvediyorum, iyice parçalayana dek
Ne yaptığımın farkında olmuyorum
Gidin, lütfen ben size yanaşsam da siz benden uzak durun
GİT!
Zaten şimdi yaklaşıp okşasan yanağımı bile zamanla sen uzaklaşacaksın benden
Bunu biliyorum
Daha çok acıtacak bu
Daha çok bir şeyler parçalanacak
Daha çok nefret edeceğim kendimden
Kırdığım için seni
Mahvettiğim için gene her şeyi
Sebebini bilmeden
Kafamda soğuk pürüzlü soru işaretli dolaşacak
Sıcak olan böğrümle iğrenç bir tezat yaratacak
Çizecekler kafamın içini kanayacak. kanayacak...
Aşınacak ama hiçbir zaman son bulmayacak
Acı büyüsün diye
Soğuk bir gecede sokağa atılmış bir kedi gibi hissedeceğim
Ne olduğunu anlamamış kafası karışmış
İğrenç! vıcık vıcık
Nefret ediyor ben kendinden
Yapışkan bir şeyin içine batıyor kurtulamıyor hali de yok ya
Kızarıyor, ısınıyor.
Isındıkça soru işaretleri ünlemler büyüyor
Yaptığı şeylerin salaklığını fark ediyor
Utanıyor kendinden, yok olsam keşke
Keşke yok olsam
Parçalanarak yok olsam da girsem yerin dibine
Yer parçalasa böylece bu beden un ufak olsa
Gir "GİRRR YERİN DİBİNE DEFOLL GEBERR!"
Mahvediyorsun her şeyi
Rezil ediyorsun beni de kendimi de
Nesin ki sen zaten ne yani NE?
Bi siktir git öl ya!
Yok ol!
Ben kalayım.
Dolaşayım.
kimseye bulaşmadan
Herkesle ama yalnız gene de
Bıçak, benim bıçağım nerde
Deşmek istiyorum şu an kendimi
Sapla, sapla bir daha sapla
İpler dolansın vücuduma
Sıksınlar beni, sıksınlar, dolaşsınlar bedenim etrafında
Geçmişe bakacak cesaretim yok
Baktıkça,
Baktıkça,
Kötüleşiyorum, fenalaşıyorum
Utanıyorum ağlamak istiyorum ama neden yapamıyorum
İmdat! İMDAT!
Kurtarın beni!
Söyle gel, söyle bana
Sen kötü bir şey yapmadın ki, diye.