Bir Edebiyat Dersinden Yansımalar

Heyecanla bakmaktayım tahtaya. Sevgili Feride hocamızın yükleme amaçsızca sorduğu abuk subuk soruları ve yüklemin inatla cevap vermeyişini yadırgayarak izliyorum. 5n 1k'ya maruz kalan zavallı yüklem adeta bir artist gibi suskunluğunu koruyor, Feride'ninse iyiden iyiye tepesi atıyordu. Arka taraftan sınıfımızın o kızlara özgü şirin görünüş ve masum hayallerinin zerresine sahip olmayan dövbenisi yüksek öğrencisi Zeynep ise anlamsız, kabul edemediğim espri ve sorularla beynimi zonklatıyor. Keşke ağzı olmasa diye düşünüyorum. Hatta gözleri de olmasa. Kulakları, burnu, dişleri, elleri, saçları olmasa.... Olmasa orda bir Zeynep keşke diyor ve dönüp bakınca yeniden onu görerek yarı umutsuz, biraz heyecanlı, bir mol sevece bir tavırla önüme dönerek dikkatimi derse veriyorum. Feride Hoca cevabı almış olacak ki özneyi, tümleci buluyor. İspiyoncuymuş diyorum, delikanlı deilmiş yüklem. Bu arada yüklem söylemese b.k bulurdun o ögeleri Feride Hoca!!!

İkinci derse gelince yine aynı yerimde biraz şekilsiz, birkaç şaşırgan bir edayla sevgili Feride Hoca'mızın tahtayı silmeyen öğrencilere attıgı fırçayı izlerken aklıma Pollyanna dahil binbir olay örgüsü bağlanıyor. Bir anlam veremeden dikkatimi yükleme veriyorum. N e kadar da sakin... O kadar suskun ki sanki onca soruya göğüs geren o değilmiş gibi. Feride'nin onunla ilgili verdiği ölüm kararını uygulamayan o vicdanlı cellatlara bir teşekkür bile etmiyor. Ve ben düşünüyorum da:...... noolcak lan bu halim....