Gecelerim-1

MAKET DÜNYA
Bazı geceler vardır sessiz ve koyu.Sinsidir hani ama bir o kadar da duru.İşte öyle gecelerde bir karanlık basar beni.An olur bazen ölmek isterim.Bazen de kahkalarla gülmek.Bazen aşık olasım gelir,hüzünlü bir sevdaya kendimi atasım gelir ama sonra saçmalama derim kendime sen kendini düşün,yarını düşün,soğuğu düşün.Ağlarım çoğu gecelerde.Yakarlar canımı,keserler sesimi.Gözlerimi kapayıp kör bir kuyuya atarlar beni.Halbuki ben bunların hiçbirini haketmem.Herkes bir alemdedir ben kendi alemimdeyim oysa.Zaten hiç ordan çıkmadım ki.Bana ters ya öyle şeyler.Hiç samimi gelmiyor ki...Her şey maketten yapılmış bu dünyada.Gerçekliği tek bir şeye ya da tek bir kişiye mal edemem ki.Benim bir DÜNYAM VAR! Tıpkı bir film gibi.Ve bu filmin başrolü de benim.Senaryo benim üstüme kurulu,yönetmen bana bağlı ezberim de tam.Bu benim hayatım sonuçta.belki çok bencilce,belki çok şizofrenik bir düşünce tarzı ama işin aslı bu.Hayatıma giren çıkanların hesabıyla uğraşamam.Ben buyum ve böyle çok da mutluyum.Canımın istediği gibi yaşıyorum.Aciz bir insan gibi can çekişirim adeta.Oturup kara kara düşünmektense ben buna razıyım.Hem benim keyfim yerimde.Hayatıma tat katanlardan da,öyle arada bie geçen figüranlardan da,bir de hayatı bana zehir zıkkım eden asalaklardan da memnunum.Anormal bir durum yok bunda.Aptallar olmasaydı akıllıların değeri nasıl anlaşılırdı.Son birkaç cümlem artık...Hayatı,beni seven herkesi ama en çok da KENDİMİ SEVİYORUM!!! (yaşamak için kendimi sevmek zorundayım çünkü...) Ha bir de şu MAKET DÜNYAMI!!! Gecelerimin hiç bitmemesi dileğiyle...