Ayyas.Com

Bildiğiniz gibi Ayyas.Com bünyesinde yeni bir blog sistemi oluşturulmuştur. Bu sistem sonrasında Echoes altında bir değişiklik yapmayı uygun görmüş bulunmaktayız. Bu değişiklik şunları içerecektir : Echoes - Edebiyat öğelerinin ağırlıkta olduğu Şiir , Deneme , Hikaye , vs.. gibi çalışmaların toplanacağı bir bölüm olarak kalacaktır. Bloglar ise kişisel sayfalar olduğu ve her kullanıcı tarafından kontrol edildiği için üyelerimizin kişisel günlük hissettiklerini anlatabilecekleri , diğer üyeler ile paylaşabilecekleri bölüm olacaktır. Bundan dolayı 25 Şubat 2007 itibariyle açılmış 1 kısa paragraflık yazılara Echoes altında onay verilmeyecektir. Bu tarz yazıları Blog altında toplamak sanıyorum ki Echoes'un geleceği açısından çok önemli...

Sevgili echoes müdavimleri, echoes'a attığınız tüm başlıklar forum moderatörleri tarafından tek tek incelenmektedir. Bu nedenledir ki başlıklarınız, siz başlığı açtığınız zaman anında yayımlanmazlar. Bu yüzden sizi uyarmak istedik; çünkü bir yazıyı, gitmedi kaygısıyla defalarca yolluyorsunuz. Bir kere yollamanız yeterli olacaktır. Eğer yazınız bir türlü yayımlanmıyorsa mutlaka bir yerinde bir hata vardır. Zaten neden yayımlanmadığı ile ilgili bilgi de size büyük bir ihtimalle özel mesajla bildirilir, ona göre düzenler ve yeni bir başlık açabilirsiniz. echoes ile ilgili açıklananlar dışında herhangi bir soru ve sorununuz varsa da, "Duyurular Ve Şikayetler" bölümünde yöneltebilirsiniz. Değerli yazılarınızı paylaşmanız...

Yeni odamın duvarında yazıyor: mutlu aşk yoktur. eğer mutluysan aşık değilsindir demek istemiş adam galiba. Odamdayım. sokakta bir çocuk içimdeki ezgiye ritim tutuyor. Garip birşeyler var bu evde. Sanırım bir yerine kargalar saklanmış, bir köşesine. onları aradım dün gece tüm bu evde, seslerine yakınlaştıkça kendimden uzaklaştım. Ne kadar basit cümleler kurdum gene.derinleşmek isterken sığ kaldım. boğulsam burda, kargalar gelip kurtarsa beni. yada sen gelsen, atsan can simidini. can simidinle boğulsam.

Hiç kimse böyle olacağını söylememişti. (hiç kimse diyorum çünkü sen de bu söylemeyenler gurubuna dahildin sen de bu hiç kimsenin içindeydin). Her şeyin birden bire tepetaklak olması önleyebileceğimiz bir durum değildi sanırım. Ne yaparsak yapalım bir şeyin değişeceğini sanmıyorum. Yani bu kadar mı umutsuzsun diyecek olursan, umutsuz değil de senden daha gerçekçiyim diyelim. Seni düşünecek olursak, biliyorum ki elinden bişi gelse yapardın. İkimizin hayatını da tek senin hayatın sayarak güzel bir karar aldın. Ben bu kararın neresindeydim ve üzerime düşen rolü iyi oynayabildim mi bilmiyorum. Bir bilinmezlik daha yazıldı hanemize bak! Nasıl karşı çıkabilirdim ki sana, elinde kader kısmet zırvalıklarıyla tüm düğmelere basınca?...

erol abim ne güzel dedi bi filminde 'hayat dediğin fifty-fifty. bi yolu seçersen öbür yolun pişmanlıgıyla acı duyacaksın. öbür yolu seçseydin de diğer yolun acısını çekcektin.' iki çocuk var ikisi hayatın farklı yollarını belki isteyerek belki istemeden seçmişler. biri diyor ki; aklıma sıçsınlar, beni seven kadınları ben sevemediğim için. onları üzdüğüm kalplerini kırdığım için. istemiyorum artık sevmesinler beni. daha fazla işim olmaz artık kimseyle birlikte olmicam bundan sonra. diğer çocuk ağlamaklı; bi kişi sevsin sadece beni. bir kişinin sevgisini hissetmek, işte bunun için herşeyi yapmaya hazırım. ama olmuyor hiç bi kadın beni bir aşık olarak sevemiyor. dost istemiyorum sevgili istiyorum, beni sevmelerini istiyorum....

yarım hayat umudunu kaybedip yaşamaktır; çevrede dönüp duran karga sürüsünü kovmaya bile tenezzül etmemektir. gece yarılarında buğulu camdan çürüyüp giden şehri izlemek, camın buğusuna yazacak bir "başharf" bulamamak, kimseye ait olmadan ve kimseyi sahiplenmeye gayret göstermeden yaşamaya çalışmaktır. yalnızsanız gecenin yükü ağır gelir bazen, alkolün o ince ve mest edici kokusunu tütünün tadıyla hazmedip yarınsızlığa bir adım daha yaklaşabilmek için çırpınırsınız. yol bazen uzun bazen de umduğunuzdan çok kısadır ama çıldırasıya düzdür, varacağınız yer bellidir, umudunuzu kaybettiğinizi anladığınızda yolun geri kalanında hep birşeylerin eksik olacağını, yarım yamalak yaşanacağını kabullenirsiniz, yoldaki çakıl taşlarını da...

23 Nisan için yazılmış değişik bir bayram şiiri

bütün bayram şiirleri gibi başlamak
ve isterdim ki klasik coşkuyu yaşatmak
ama bu sefer bunlar olmayacak.
bayramın da acı yönü vardır çocuklar;
işte bu şiir de onlar anlatılacak...
.............
.................
.....................

Babama ve tüm babalara itafen

İhtiyacım olunca yanımda olan,
Yüreğini bir an bile olsun bozmayan,
Her attığım adımın arkasındaysan
Nerdesin peki şimdi, söyle baba?
........
............
..................

I ne diyeyim.. bir dalganın en tepesinde taşınmış, taşınmış ve şimdi en sonunda bir kıyıya vurup, bırakılmış gibiyim. ne deniz kaldı ortalıkta, ne köpüklü su, ne parlak güneş. kalbimi açıp gitti birisi. kaburgalarımı ayırdı, çıplak atışlarıyle kaldı kalbim ortalıkta. ve gitti o. kapatmadan göğsümü. kaburgalarım yavaşça kapanacak şimdi kalbimin üstüne, toprak, kar ve çamurla birlikte. bir çocuk azarlandığında omzunun düşüşü gibi. vakitsiz ikindiler yaşıyorum bir günün ortasında, vakitsiz gün batımları. vakitsiz susuyor dünya, ve vakitsiz konuşuyor. en çok da uyku zamanlarında. ne diyeyim.. yatakta yatmak yerine oturup kafanı duvara yasladığında anlıyorsun bunu karanlıkta. kafanı duvara yaslıyorsun omzunla birlikte ve uğunuyorsun...

biricik aşkıma...

çok ilginç değil mi? ...
nasıl da başladı bizim aşkımız!
diğer basit aşklar gibi değil bu
daha gerçek ve daha sarsıcı
......
........
..........

Bu gün ne uyandım ne de uyudum.Belki de uyudum ve hala uyanmadım ya da sadece saçmalıyorum.Farklı bir gün farklı bir an.Ne gözlerimde ki anlam ne de odamın derinliklerinden gelen şarkıda ki sözler..Anlam sadece bu günde şu anda. Uzun zamandır gündüzleri yatağa giriyorum rüyalara dalıyorum ve geceleri uyanıyorum,gecenin çocuklarının benimle gurur duyduğunu hayal ederek.Herkes uyurken sen uyanıksın,herkes düşler alemindeyken sen uyanamadığımız,gerçek sandığımız rüyanın içindesin.Sigaranı yakarsın,monitörün ışığında dumanı yavaşça ağzından dışarı bırakırsın,duman süzülür yüzünün tüm hatlarını sarar bedeninle bir olur ve odanda ki karanlık da yolunu bulur,onu kıskanırsın.Çünkü sen bu odan da yolunu asla bulamamışsındır,karanlık...

Seni anlatmıyorum artık. Sizi anlatıyorum. Onun gözlerine usulca süzülmeni,koluna girmeni,dudaklarındaki bira kokusuyla onu öpmeni ve içinden geçenleri saklayamayan şarkılarını ona söylemeni… Başını omzuna yasladığında kızaran yanağının avuçlarına dolmasını izliyorum. Kulağımdaki gürültüler donduruyor içimi. Ard arda nefes alıyorum. Gözlerindeki o tuhaf sessizlik yerini durmadan bahar yaşayan bir çağlayana bırakmış sanki. Ona bakarken yüzündeki huzuru ve mutluluğu daha önce hiç görmedim. Ne bana bakarken ne de bir başkasına… Arada bir alnına düşen saçlarını geriye atıyorsun. Yeniden karışıyorsun onun bitmek bilmeyen neşesine. Gülüyorsunuz ;herkes eğleniyor sizin yanınızda. Kahkahalarını saklayamıyor. Ellerini tutuyorsun....

Artık gelmiş gitme vakti. Ziller benim için çalıyor. Aslında çanlar olması gerekiyor biliyorum ama çan mı kaldı her şeyi bir tuşla halleder olduk. İçine sıçtığımın hayatı artık dört duvar oldu bana. Yazık şu hayatımın gidişatına deyip başarısız intihar girişimlerinde bulunmuştum daha önce de. Olmadı. Büyük ihtimalle arkamda intihar mektubu bırakmadığımdan ölemiyorum her seferinde. Ama bu sefer olacak kısmetse. İşte mektup da burada. Siz bu satırları okurken öyle sanıyorum ki ben çoktan tarağı yemiş olacağım. Bu mektubu bırakıyorum ki arkamdan üzülebilesiniz. Mezarımın başında ağlarken en son yazdıklarımı düşünebileceksiniz. Üzülmeyin demiyorum. Artist miyim kardeşim ne diye üzülmeyesiniz? Eşekler gibi ağlayacaksınız arkamdan. Hatta...

Benim ol güzel kız, Bunu senden bencil şairler gibi istiyorum, Saflığını atamamış çocuklar gibi istiyorum. Yalvarmayı bıraktım türk filmlerinden gelme eski alışkanlıklara Soru bile değil belki basit bir yapboz olsa Oku gözlerimden ifadesizliğin ifadesini Sadece istiyorum seni senden. Lütfen demek bile gelmezdi içimden. Sözcüklere gerek bitti söyledikten sonra. Çıkmıştır bile kopyası, bak şu uçtaki kıvrımda

yalan sanıldıgı kadar kötü degilmiş.. bazen gece çok karanlık geliyor.. yalan karanlık mı? bi yakınım ölüveriyor.. yalan ölümü hissettirir mi? aslında yagmurdan korkarım! yalanda ıslatırmı? susmak birçok şeyi anlatıyor kimi zaman sessizligini dinlemek konusurken duyabilecegin o tüm güzel kelimelerden daha zengin bi anlam taşıyor.. yalan susarmı?? bizim ayşe teyze var mahallenin paparazzi takımından. dedikodu işini sanat haline qetirip yaratıcılık katanlardan.. yhok fatmanın kızı kocaya kaçmış kaçmakla kalmamış ordan başkasına kaçmış.. sen aytenin oglunun yaptıgına ne dion peki? koskoca banka müdürü sidikli nurteni istemiş... bak bak yalan dedidoku yaparmı? yalanın sınırları neler ki? kişilerin sınırları içerisinde toparlanıp daha...

Bakmak mı, görmek mi?

Yine bir alt alta cümleler bütünü...
Bakmak ve görmek arasındaki ince çizgidir hayatımıza yön veren...

Bugün & zaman

Bir gün nasıl da geçti, göz açıp kapatmadan. Saati çıkartıp attım kolumdan hızlıca. Sanki zamana karşı çıkar gibi. Ama saat devam etti çalışmaya ben onu görmeden de. Hiç bakmasam da o devam edecekti zaten. Baktığımdaysa, nasıl geçtiğini göremeden sadece gözlerimden akacaktı zaman. En iyisi bakmamak dedim kendi kendime...