Mektup

Hiç mektup gönderdiniz mi kimseye? Yeni nesil eski tüfek anketi gibi olacak ama yapmak istedim.

Atmisligim vardır..mesafe uzayınca atiosn iste mektup vs..sanirim bi de telefonda o kadar uzun uzun anlatamadıgım icin mektup atmıstım yani her kosulda benim icin ideal bi yol

..elektronik posta çıktı mertlik bozuldu zaten
..mektup yazardım önceden.. küçükken mektup arkadaşlarım vardı bir tanesiyle 4-5 yıl yazıştık ama öldü sanırım
..bir de geçen yıl dedeme mektup yazmıştım.. gönderebileceğim bir adresi olmamasına rağmen.. belki de vardı? adres.. cennet..

attım mail yada telefonla olmadığı için bide daha içten geliyor bana mektup.. ama zamanım herseyden önemli olduğu için gelen cevaplara bidaha cvp yazamadm bikereliğine yollanmış 5 farklı mektubum oldu böylece..günler 30saat olsaydı ozaman yollardım belki..

valla ben hala mektuplaşıyorum..özellikle de kuzenimle üstelik ikimizinde msni var yani msnden konuşabiliriz yada mailleşebiliriz..biz yine de okumayı yazmayı söktüğümüz günden beri mektuplaşıyoruz herhalde başkalarıylada mektuplaşırdım ama yakın tanıdığım istanbul dışında oturan kimse yok istanbul içide mektup atmak abes olur ama hala askerdeki yakınlarla mektuplaşmayı çok seviyorum bi de o mektupları saklamayı tabii ki

liseye yeni başladığımda hazırlık sınıflarının adetidir yurt dışında sizin gibi öğrencilerle ingilizcenizi geliştirmek için mektuplaşırsınız o dönemde ispanyadan isabel diye bir kızla tanışıp yıllarca mektuplaşmıştım hatta o kadar büyük bir arkadaşlığımız olmuştuki ülkeleri ziyaret etmeye kadar gitmişti o şimdi psikoloji okuyor ispanyada ve eskiden oturduğu yerden taşındı yeni adresini kaybettim ve sonra koptuk cidden çok üzülmüştüm ama yinede hala sevgi dolu hislerle hatırlarım kendisini..(ve mektuplarını hala saklarım )

En samimi arkadaşım Ankara'daydı , ozamanlar internette yoktu o yüzden chat yapar gibi mektuplaştım senelerce. Bütün kış boyunca haftada 1-2 mektup atardık birbirimize sonra yazları beraber geçirirdik. Bütün yaz boyunca kışın yazacağımız mektuplara malzeme çıkardı. Onun dışında bir çeşit günlük gibi bişeydi bu mektuplar çünkü yaşadığımız herşeyi detaylarıyla anlatırdık birbirimize. Sonra büyüdükçe salakça mı gelmeye başladı bu mektuplar yada yazacak vaktimiz mi yoktu bilmiyorum ama giderek azalarak en sonunda hiç mektup yazmamaya başladık . Zaten internet yaygınlaşmaya başladı , cep telefonları falan , sınırsız iletişim mümkünleşir hale geldi ama daha az iletişir hale geldik . Hiç mailleşmedik , msn den birkaç kez konuştuk telefonla senede 2-3 kez konuşuyoruz , yani hiçbirşey o mektupların yerini tutmadı.

Şimdi anneme bile mail yazmaya üşeniyorum mektup olayıda nostaljik bir hal aldı

eskiden yabancı arkadaşlarım vardı belçikada,avusturyada falan işte onlarla mektuplaşmıştım bir kaç kez!

1-2 kez atmıştım küçükkene.fakat yazı yazmayı pek sewmediğim için beni pek açmaz.yazımda çok kötüdür.arapça gibi yazarım

liseyi yatılı okulda okuyordum .oturduğum şehirde değildi.şu öss bilmem ne puanı yüzünden (bi de okul sonuncusu olunca )istemeden yani zorla lise-2 de başka bir okula geçmek zorunda kalmıştım.kendi şehrimde.tabi herkes gözü yaşlı falan lise2 ve lise3 dönemim boyunca toplam 6 kişiyle her hafta mektuplaşıyoduk.yani haftada toplam 6 mektup yazıyodum bana da 6 mektup geliyodu
sonra yavaş yavaş azaldı tabi 3 oldu 2 oldu bi de baktım hiç atmıyoruz artık zaten üniversiteyi falan kazanınca toptan koptuk.ama en son 3 hafta önce mektup aldım.yani hala mektuplaşıyorum nadiren

ulan bana mektup gelse yırtar apartmandaki şerefsizler.faturaları bile yiyo hayvanatlar

ben yazı yazma özürlüsü olduğum için allahtan klavye çıktı yoksa email bile atamazdım

çok keyiflidir,her ay yurt içi-yurt dışı mektuplaştığım insanlar mevcut.posta kutusunda sevdiğin insanlardan gelen bir zarf bulmak gibisi yok."banka-kredi kartı mektuplarından ve faturalardan bunalmış postacı"yı gülümsetebildiğin ihtimalini düşünmek bile ayrı bir zevk