Uzaklara Gitme(!)k

Ayyas  »  Bloglar  »  §ờµпđ_ờ₣_§ίℓĕп¢ĕ  »  Uzaklara Gitme(!)k

Biraz deliyim galiba Bir de herkesi ve herşeyi, herşeye rağmen her zaman seviyorum... Manyağım ben… Deli ötesi... Mal... Artık siz ne yakıştırırsanız...

Ya da şöyle diyelim " Kim; neyi, nasıl düşünmek istiyorsa..."

Saygılar efenim...
Bu Başlığı Değerlendirin

Uzaklara Gitme(!)k

Posted 25-02-2007 at 14:30 by Sound_Of_Silence
Updated 06-09-2007 at 23:56 by Sound_Of_Silence
Uzaklara Gitme(!)k

Sabahlara kadar uykusuz kalıp, gün içinde hiçbir şeye odaklanamamak hali benimkisi… Bilmiyordum aslında seni kendime bu kadar yakın hissettiğimi. Bilmiyordum bu kadar ortak yönümüz olduğunu, bazı alışkanlıklarını bana geçirdiğini.

Keşke telepatik ilişki olsa ve sabahlara kadar konuşabilsem seninle… Acaba sen konuşur bir şeyler anlatır mıydın bana? Şu anda söylemek isteyip de söyleyemediğin, bağırmak istediğinde bağıramadığın ne çok şey vardır kim bilir. Boş boş ve belki de biraz ümitsizce sakin hastane duvarlarını seyretmek ne kadar sıkıcıdır kim bilir. Yakınlarını görmek, gün de sadece birkaç dakikadan ibaret. Kendini yalnız hissetmek… Bilincin açıkken acı çekmek ama anlatamamak. Boş boş bakmak…

Görmek istiyorum. Dokunmak istiyorum. Sabahlara kadar konuşmak istiyorum; biraz da dinlemek istiyorum.

Belki bir daha göremeyecekmişçesine sıkı sıkı sarılmak istiyorum. Geleceği düşünüyorum. Belki birkaç gün sonrası, belki de hayatın genel akışı içinde sonsuzlukta(!) başımıza gelecekler üstüne. Dalıp dalıp gidiyor gözlerim. Konsantrasyonumu sağlayamıyorum hiçbir şeye. Tek bildiğim hayatın haksızlıklarla dolu olduğu ve bir de geldi mi her şeyin üst üste geldiği.

Azmin nereye kadar? Çareler sorunlarını ne kadar çözer? Nereye kadar bu ömür? Nereye kadar düşünmek, sorgulamak hayatı? Geceleri rüyalarıma gelip anlatır mısın olacakları? Görür müsün yukarı çıktığında beni, bizi?

Sorular sormak kesmiyor beynimdeki uğultuyu. En iyisi telepatik ilişkiye inanmak… Telepatik ilişkiyle telkine inanmak…

10.12.05 / Hastane de yatmakta olan babaanneme sevgiler… Her şey çok ani oldu şoktayım sanırım. İnsan başına gelince daha iyi anlıyor sevdiklerinin değerini ve aslında hayattaki en önemli şeyin sağlık olduğunu. Kimsenin sağlığını kaybetmemesi dileğiyle… (umarım olabilitesi vardır]

S. İpek Ortaer
10-12-2005

DipNot: Babannem üç ay felçli kaldıktan sonra '06 Şubatında vefat etmişti..

Etiketler: uzaklara gitmek, yazı
Kategori Yazılarım
Görüntüleme 54 Yorumlar 0 Edit Tags Blog Başlığını Email ile Gönder
Toplam Yorumlar 0

Yorumlar

Yorum Gönderin Yorum Gönderin
Toplam Trackbacks 0

Trackbacks