Neredesin?

Biraz deliyim galiba Bir de herkesi ve herşeyi, herşeye rağmen her zaman seviyorum... Manyağım ben… Deli ötesi... Mal... Artık siz ne yakıştırırsanız...

Ya da şöyle diyelim " Kim; neyi, nasıl düşünmek istiyorsa..."

Saygılar efenim...

Bu Başlığı Değerlendirin

Neredesin?

Posted 27-06-2007 at 21:37 by Sound_Of_Silence
Updated 12-09-2007 at 01:12 by Sound_Of_Silence

Zırrr…

Telefon çalıyor… Açmadan önce duraksıyorum bir dakika “İnşallah O’dur” diyorum. Sonra açıyorum.
—Alo?
—İpek?
Evet sensin. Sesini duymak, seninle konuşmak ne kadar büyük bir mutluluk anlatamam. Zaten anlatamıyorum da telefonda sana duygularımı. Her gün arıyorsun beni; fakat yetmiyor. İşin kötüsü, yetmediğini sana gösteremiyorum. Televizyon seyrederken şehit haberlerine rastladığımda boğazıma takılan yumrudan, sonra odama kaçıp hüngür hüngür ağlamamdan bahsedemiyorum sana telefonda. Seni üzmek istemiyorum aslında, biraz da ondan… Çünkü, sesin mutsuz geliyor telefonda; yorgun, bitkin, bezgin geliyor. Üzülüyorum; bir de kendi dertlerimle üzmek istemiyorum; oysa konuşacak yakın birine o kadar ihtiyacım oluyor ki; fakat sen uzaktasın işte, konuşamayız uzun uzun telefonda…

“Duygularımı belli edemiyorum sana telefonda” dedim ya; edemiyorum gerçekten, bu kötü bir şey. Seni sevmediğimi düşünüyorsun sanırım; kuruntu yapıyorsun kendi kendine. Bunu nasıl geçiririm bilemiyorum; aksine seni nasıl ikna ederim, bilemiyorum. Sanırım askerden dönene kadar inanmayacaksın sana olan sevgimin gerçekliğine.

Neyse… Nerede kalmıştım? Yok; olmuyor; yazamıyorum artık doğru düzgün. Kelimeler birleşip cümleleri oluşturamıyor kafamda. Anıların arasına kaçıp çıkmıyorlar dışarı. Hiçbir şey yazamaz oldum.

—Neredesin? Ne yapıyorsun şimdi? İyisindir umarım. Seni o kadar çok özledim ki… Evet, ben de seni seviyorum. Kendine dikkat et ne olur…

Haziran '07