Biraz deliyim galiba 
Bir de herkesi ve herşeyi, her şeye rağmen her zaman seviyorum... Manyağım ben… Deli ötesi... Mal... Artık siz ne yakıştırırsanız...
Ya da şöyle diyelim " Kim; neyi, nasıl düşünmek istiyorsa..."
Saygılar efenim...
Bir de herkesi ve herşeyi, her şeye rağmen her zaman seviyorum... Manyağım ben… Deli ötesi... Mal... Artık siz ne yakıştırırsanız... Ya da şöyle diyelim " Kim; neyi, nasıl düşünmek istiyorsa..."
Saygılar efenim...
Heyecan mı arıyorsunuz?...
Posted 28-12-2007 at 02:01 by Sound_Of_Silence
Heyecan mı arıyorsunuz?Macera mı istiyorsunuz?Daha fazla adrenalin mi? O zaman doğru tercih İstanbul Üniversitesi!
Buaralar pek hareketli hayatım… Eylemler, kavgalar, bomba ihbarları… Hepsi de benim yolumun üstünde, benim fakültemin içinde ne hikmetse.
Dünden başlayayım mesela. Öncelikle iki grup okulun edebiyar fakültesinde birbirine girmiş. “İslamcı Gençlik” ve TKP’liler “Fetullah Gülen” üzerine çıkan bir tartışma sonucu birbirlerine dalmışlar. Pencereler kırılmış. Sonuç: Olaya çevik kuvvet müdahale etmiş; okul biber gazı dolmuş, 30 gözaltı olmuş, olay sırasında da 3 kişi bıçaklanmış. {Bir rivayete göre de biri birini testere ile kovalıyormuş okulda, artık ne yapacaksa o testereyi}
Ben bu olaydan yarım saat sonra okula vardım. Aslında tam olay zamanı okulda olmam lazımdı; fakat Tanrı’nin bi lütfu mudur bilemeyeceğim, “Beyazıt”ta teknik bir arıza olduğu gerekçesiyle, Sultanahmet’te zorla tramvaylardan indirildik… Ben de mecburi okula yürümeye başladım. Sonra baktım, ben tam Çemberlitaş’a gelince tekrar çalışmaya başladı tramvay. Kapıdaki görevliye “zorla Sultanahmette” indirdiler felan dedim de bedava soktu içer. İşte o zaman öğrendim ki aslında teknik arıza meknik arıza yokmuş. Bomba ihbarı olmuş Beyazıt’da o yüzden kapatılmış yok. Yalnız “bre hıyar”demeden geçemeceğim tramvay şöförü ya da ona anonsu nasıl yapması gerektiğini söyleyen şahıs herkimse ona itafen “yahu kardeşim. Millet galeyana gelmesin diye mi Beyazıt’da bomba var, demiyosun da ‘teknik arıza’ diyorsun.Sonuç olarak Beyazıt – Sultanahmet arası gayet yürüme mesefesi, ben yine yürüye yürüye gideceğim oraya, ha ben tamvaydayken patlamış bomba, ha yanında yürürken. İnsan adam akıllı ‘bomba var’ gitmeyin fln der
“
Neyse, ben okula vardığımda kapı bilimum çevik kuvvet elemanları, yunuslar ve robokoplar duruyodu. Kapıdaki görevliler ders yok dediler, olayın da ne olduğunu söylemediler; ama okula giriş çıkış serbestti arkadaşlarla notlarımıza bakmak üzere içeri girdik. Hay girmez olaydık. Biber gazı geldi üstümüze üstümüze, içerde millet astım krizine kapılmış gibi öksürüyor, tıksırıyor.
Neyse, hazır okula girmişken bari “2 saat sonraki Edebiyat dersimiz var mı onu öğrenelim” dedik. Edebiyat hocasının odasına daldım. Adam kendini dünyadan soytlamış
“hocam dersler iptal olmuş?”dedim
“ya bişiler olmuş galiba okulda ama bilmiyorum” dedi
“bi de hocam sanırım bişi sıkmışlar okula herke söksürüyo”dedim {ki koridordan boğulma sesleri geliyo
Baktı öyle bana adam
Neyse, teşekkür edip çıktım. Sonra da eve döndüm zaten..
Gelgelelim bugüne. Bugün de okuldan dönüşte, Beyazıt’tan tramvaya binmem ile iki adım sonra daha Çemberlitaş’a gelmeden inmem bir oldu. Bu sefer de “çemberlitaş” da bomba ihbarı olmuş.
“Hayda…ee napıcam ben” eve gitmek için iki yolum var. Ya kapalıçarşıdan inicem, ya çemberlitaş’tan geçerek aşağı yürüyeceğim. Baktım hava karanlık. Saat olmuş 5,5. Bu saatte kapalıçarşıdan geçsem abazanın dik alası kaynıyodur. Onu geçtim daha kalabalık bi yer olduğu için orada da görülmemiş “şüpheli bir paket”olabilir endişesi ilen, çemberlitaştan aşağı yürümeye karar verdim. Sonuç olarak Gülhaneden tramvaya binebildim tekrar da evime tek parça halinde döndüm.
Buaralar pek hareketli hayatım… Eylemler, kavgalar, bomba ihbarları… Hepsi de benim yolumun üstünde, benim fakültemin içinde ne hikmetse.
Dünden başlayayım mesela. Öncelikle iki grup okulun edebiyar fakültesinde birbirine girmiş. “İslamcı Gençlik” ve TKP’liler “Fetullah Gülen” üzerine çıkan bir tartışma sonucu birbirlerine dalmışlar. Pencereler kırılmış. Sonuç: Olaya çevik kuvvet müdahale etmiş; okul biber gazı dolmuş, 30 gözaltı olmuş, olay sırasında da 3 kişi bıçaklanmış. {Bir rivayete göre de biri birini testere ile kovalıyormuş okulda, artık ne yapacaksa o testereyi}
Ben bu olaydan yarım saat sonra okula vardım. Aslında tam olay zamanı okulda olmam lazımdı; fakat Tanrı’nin bi lütfu mudur bilemeyeceğim, “Beyazıt”ta teknik bir arıza olduğu gerekçesiyle, Sultanahmet’te zorla tramvaylardan indirildik… Ben de mecburi okula yürümeye başladım. Sonra baktım, ben tam Çemberlitaş’a gelince tekrar çalışmaya başladı tramvay. Kapıdaki görevliye “zorla Sultanahmette” indirdiler felan dedim de bedava soktu içer. İşte o zaman öğrendim ki aslında teknik arıza meknik arıza yokmuş. Bomba ihbarı olmuş Beyazıt’da o yüzden kapatılmış yok. Yalnız “bre hıyar”demeden geçemeceğim tramvay şöförü ya da ona anonsu nasıl yapması gerektiğini söyleyen şahıs herkimse ona itafen “yahu kardeşim. Millet galeyana gelmesin diye mi Beyazıt’da bomba var, demiyosun da ‘teknik arıza’ diyorsun.Sonuç olarak Beyazıt – Sultanahmet arası gayet yürüme mesefesi, ben yine yürüye yürüye gideceğim oraya, ha ben tamvaydayken patlamış bomba, ha yanında yürürken. İnsan adam akıllı ‘bomba var’ gitmeyin fln der
“Neyse, ben okula vardığımda kapı bilimum çevik kuvvet elemanları, yunuslar ve robokoplar duruyodu. Kapıdaki görevliler ders yok dediler, olayın da ne olduğunu söylemediler; ama okula giriş çıkış serbestti arkadaşlarla notlarımıza bakmak üzere içeri girdik. Hay girmez olaydık. Biber gazı geldi üstümüze üstümüze, içerde millet astım krizine kapılmış gibi öksürüyor, tıksırıyor.
Neyse, hazır okula girmişken bari “2 saat sonraki Edebiyat dersimiz var mı onu öğrenelim” dedik. Edebiyat hocasının odasına daldım. Adam kendini dünyadan soytlamış
“hocam dersler iptal olmuş?”dedim
“ya bişiler olmuş galiba okulda ama bilmiyorum” dedi
“bi de hocam sanırım bişi sıkmışlar okula herke söksürüyo”dedim {ki koridordan boğulma sesleri geliyo
Baktı öyle bana adam
Neyse, teşekkür edip çıktım. Sonra da eve döndüm zaten..
Gelgelelim bugüne. Bugün de okuldan dönüşte, Beyazıt’tan tramvaya binmem ile iki adım sonra daha Çemberlitaş’a gelmeden inmem bir oldu. Bu sefer de “çemberlitaş” da bomba ihbarı olmuş.
“Hayda…ee napıcam ben” eve gitmek için iki yolum var. Ya kapalıçarşıdan inicem, ya çemberlitaş’tan geçerek aşağı yürüyeceğim. Baktım hava karanlık. Saat olmuş 5,5. Bu saatte kapalıçarşıdan geçsem abazanın dik alası kaynıyodur. Onu geçtim daha kalabalık bi yer olduğu için orada da görülmemiş “şüpheli bir paket”olabilir endişesi ilen, çemberlitaştan aşağı yürümeye karar verdim. Sonuç olarak Gülhaneden tramvaya binebildim tekrar da evime tek parça halinde döndüm.
Toplam Yorumlar 7
Yorumlar
-
geçmiş olsun soscum. bu aptallar bizim okulda da oyuna geliyorlar ara sıra kavga ediyorlar. ama hiçbir faydası yok, bu işlerin böyle olmaması gerektiğini anlamıyorlar.Posted 28-12-2007 at 03:44 by jenijen
-
Gençlik ateşi işte
İstanbul üniversitesi ve Marmara üniversitesi, bu iki okul olaylarıyla ünlüdür zaten.
geçmiş olsun.Posted 28-12-2007 at 03:54 by Thunderpeak -
üniversite işte olur hep ,merak etme
gün gelicek ,telefonun kamerasına çekip izletcen kavgaları
Posted 28-12-2007 at 09:17 by nonexistence 
-
Teşekkürler...
yok valla ben öyle kameraya çekmekle felan uğraşamam, direkt kaçarım olay mahalinden 
Posted 28-12-2007 at 12:15 by Sound_Of_Silence -
kaçıcan tabi bide durup izliycenmi, zaten aklım sende kalıyo endişelenip duruyorumPosted 30-12-2007 at 11:53 by KLEITUS - gıyamamPosted 30-12-2007 at 15:12 by nonexistence
- yakın da okula da gidemem ben kle'nin şerrinden
ya da şer demeyelim de, koruma kollama içgüdüsünden...
Posted 30-12-2007 at 16:06 by Sound_Of_Silence
 Yorum Gönderin |
Toplam Trackbacks 0
