Yazın gelmesiyle birlikte evdeki bütün kapılar pencereler açık . Geçen sene yazın başlayan kuş yakalama operasyonu bu sene kedimin bu konuda tecrübe kazanmış olmasıyla artış gösterdi. Artık haftada bir kedimin miyavlamasıyla uyanıyoruz . Bizi uyandırıyor ve yakaladığı kuşu gösteriyor. Onu tebrik etmemizi ve aferin nekadar iyi yaptın gibi övgü sözleri bekler gibi bakıyor gözlerimize . Bu sırada yatagimizin altında zavallı kuş çırpınıyor. Kuş ölene kadar elleriyle oynuyor , ölüncede bi güzel midesine indiriyor . Nasıl yapıyorsa tüylerini yoluyor ve kuştan geriye sadece 2 ayak kalıyor .

Bugun yine aynı şekilde uyandırıldık . Kuşu kurtarmak için çok geç kaldığımız için hala yaşıyor olmasına rağmen kurtarmaya çalışmadık çünkü ya kanadını kırmıştı yada başka birşey , illaki ölecekti. Bizde Jedi ve avını başbaşa bıraktık . Bütün birgün bu olayın etkisinden kurtulamamıştık ki öğle saatlerinde mutfaktan kuş kanat sesleri geldi. Acaba yine mi yakaladı diye dalga geçerken (1 günde 2 kuş yakalaması olanaksız gibi bişey nerdeyse) kuş seslerinin artışıyla şüphelerimizin doğrulandığını gördük. 1. günde 2 kuş öldürmeyi başaran bir kedimiz var . Neyseki bu kuşu erken farkettik ve kurtardık . Gerçi uçamıyordu ama balkona bıraktık belki şoktan kurtulup uçar gider diye.

Bir belgeselde kedilerin aslında sanıldığı kadar başarılı avcılar olmadığını söylediklerini hatırlıyorum . Yani 10 denemelerinden 1 tanesinde başarılı olurlarmış. Hele ev kedilerinin böyle istikrarlı bir şekilde av yakaladıklarına hiç şahit olmamıştım . Korktuğum şeylerden biri kuş yakalayım derken balkondan düşecek bir gün . Gerçi geçen sene balkondan düşmüştü ve azıcık tırnağının kanaması dışında herhangi bir hasarı yoktu ama bu birdaha düşerse ölmeyecek anlamına gelmiyor daha önce kurtulması. Bir diğer yandan bu aptal kuşların beyinsizliğine küfür ediyorum . Ne kadar aptal mahluklar bir evin balkonundan kendilerini av yapıyorlar . Kuş beyinli tabirini gerçekten ağır bir lafmış birine söylemeden önce hakedip haketmediğini 2 defa düşünmek lazım .

İşin aslı artık kuş yakalamasından bıktım ve bunun nasıl önüne geçebilirim bilmiyorum. Ölmeye yakın bir kuşun kanat çırpışlarıyla uyanmak bütün gün üzerinizden atılmayacak bir tesir bırakıyor insanın üstünde. Mide bulandırı ve tiksindirici. Ayrıca daha sonra kuştan geriye kalanları çöpe atmak gerekiyor. Korktuğum şeylerden biri ise kuşlardan kedime mikrop yada hastalık bulaşma ihtimali.
Bunun nasil önüne geçebiliriz bir bilgisi olan varsa lütfen yardımcı olsun.

İlk doğduğu zaman diğer bütün kardeşlerinden yetenekliydi. Örneğin kardeşleri daha doğru dürüst yürüyemiyorken bu koltukların üstüne zıplamaya çalışıyordu . O kadar küçükken zıplamaya çalışması bile takdir edilecek bir davranışken bu amacına ulaşıyordu . Ozamanlar dedik bu baya yetenekli bir kedi heralde 'force' kullanıyor , adını Jedi koyalim . Keşke miskin yada pamuk gibi sakin ev kedilerine yakışır bi isim koysaydık diyorum bazen .