Sessiz, soğuk bir akşamda gittiğin gibi kal oralarda… Gelme ne olursun, sokulma yanıma dayamam, kaldıramam artık bu cansız bedenini, içimde öldürdüğüm sen… Bir intihar gibi gittin, sakın gelme işte, orada kal… Can veremem artık sana, bir gözyaşı bile… Kurumuş, kenara atılmış bir gülü dahi alıp veremem sana… Köşe başında bekleyemem artık, seni görmek için bir çay içip zamanın geçmesini bekleyemem… Düştün artık, sonbahar yaprağı gibi, üzerine basıp geçenler, toplayamadılar seni… Savrulmuştun zaten, habersizce rüzgârdan… Suskunluğum kaldı geride ve birkaç anı ya da akşam hüzünleri…