"adım bill. yirmidört yaşındayım. önceleri biyoloji okudum, sonra sosyolojiye döndüm. doğanın araştırılması ancak hemcinsleriyle yaşamayı öğrendikten sonra insanın işine yarar. rüşvete yaslanan bir toplum, yolsuzluklara boğulmuş bir devlet ve ahmakça bir dogmatizm dünyayı kasıp kavururken; atomlar, moleküller, karbon bileşkeleri ve bulutsularla uğraşmak namussuzluktur. ben bilim adamıyım, ahlakçı değilim...kişisel deneyimşerim başka türlü olsada ben yine anarşist olurdum. çünkü insanlığın gelişimi minicik adımlar oluyor. kendi kendine koyduğu düzencikler kişiyi köleleştirdiğine göre; kişi, bu düzenciklerini sürekli yıkmalı.. devrimler, büyük kurbanlar vererek, ancak dünyanın yeniden değiştirilmesini öngören yeni zorunluluklar doğuruyor. boyuna yeni ideolojiler ve ütopyalar bulmanın bir anlamı yok, bu konuda yeterince gevezelik edildi. ama ancak daha büyük sıkıntılar insanları mantıklı olmaya zorluyor. böylesine delice bir dünyaya delice bir yöntem gerekir. bizim yönetimimizde bütün politik sistemlere ve toplum düzenlerine karşı olmak, çünkü hiçbiri hiçbir işe yaramıyor ve kokuşmuşlukla şavaşmamak kokuşmayı büsbütün hızlandırmak gerekiyor. akıllıca yerleştirilern bir bomba ütopya değildir. gerçeğin ta kendisidir. ya da zamanında değiştirilen bir demiryolu makası ideolojik bir eylem değil tarihin akışına yön anlamlı bir yön vermedir. hiçbir şey yapmamak zararlıdır. akışa uymak suça katılmaktır. planlar yapmaksa zamanını boşa harcamaktır. yalnızca kör dövüşünün faydası olacagına inanıyoruz. işte bu inancı eyleme dönüştürmek de benim amacım. bir zamanlar bu amaç bana erişilmez görünürdü. akademik eğitimimle kendimi eyleme cok uzak görürdüm. hiç de pratik değildim, duvara çivi bile çakamazdım. ama bazı beklenmedik rastlantılar ve olaylar o çok uzak görünen şeyi birden bire tutulabilecek kadar yakınıma getiriverdi... bende uzanıp tutuyorum, hepsi bu..."