Mutlu günler! Evet,bir daha geri gelmeyecek çocukluğun o mutlu günleri! o günleri sevmemek yad etmemek mümkünmü?
Nefes nefese kalıncaya kadar koşup çay masasının önündeki yüksek iskemleye oturararak,geç vakitlerde,şekerli sütü içip çoktan bitirdiğim,uykunun ağırlığı neredeyse gözlerimi kapatırken yerimden kımıldamadan,oturduğum yerden yapılan sohbeti dinlerdim.Dinlememek mümkünmü?Annem birisiyle konuşuyordu... ses tonundaki canlılık ve içtenlikle...Söyleyeceği tek sözcük dahi yüreğimde yer...
Etiketler: