Benim cici blogum...
Sağlık, Vefat
Posted 02-10-2007 at 16:38 by kymophobia
Bir süredir ortalıkta yokum ya, yazmak istemediğimden...
Hatırladıkça kafam karışıyor. Hani olur da ne yazdığını, ne yaptığını almaz kafan, zorlar çıkmak arzusuyla da kırıklar yapıp sızar ufak ufak, biraz ağlayıp birleştirir sonra, ıslak ıslak o düşüncelere yapışırsın istemsizce, yapmaya devam edemezsin elindekini...
Dedem vefat etti...
Tek sevdiğim aile büyüğüm, gerçek insan dediğim büyük öldü işte...
Daha önce de yıkılmıştım da, bu fena oldu.
Cenazeye torunları temsilen ben katıldım -zaten gitmem gerekiyordu ama maalesef zamanlamam tutmadığı için hayattayken son kez görmeye vakıf olamadım- ve ayakta durmam gerekiyordu.
Kardeşime söylemedik daha. O biraz daha iyi karşılayacaktır muhtemelen ama henüz zamanı değil öğrenmesinin...
Evde duramıyorum şimdi, çalışamıyorum, düzgün konuşamıyorum.
Sürekli küfür ediyorum, sürekli Playstation 2 oynayıp kafamı dağıtmaya çalışıyorum. Sorunları dert edinmiyor, çözümlere amaçsızca sorunlar yaratıyorum.
Sorulanları ciddiye almayıp, söylenenlere ciddi sorularla karşılık veriyorum.
Yemek yemeyi unuttum, veya yemek yediğimi de olabilir. Tam emin değilim hala.
Bir şeyler içiyorum ama dedemi her gece rüyalarımda görmekten hiçbir şey geçirmiyor terli uyanışlarımdaki kuruluğu...
Galiba çok terliyorum geceleri, kafam da yorgun.
Belki yorgun lkafam terliyor, su istiyorum da düşüncelerim ıslanmıyor bir türlü...
Kimbilir?
Ek not: Bu olaydan hemen sonra 3 gün arayla;
1. Babam 2. kalp spazmını geçirdi
2. Halam omzunu kırdı
3. Babamın babası olan dedem vefat hazırlığına geçirildi
4. Ben bileğimi incittim, yamultamıyorum
Sanırım doğa artık bizim sülalenin kapladığı yere ihtiyaç duymaya başlıyor...
Dedemi seviyorum...
Ananemi de seviyorum...
Yaklaşık bir sene arayla vefat ettiler, açık ve seçik "kendimi çok yalnız hissediyorum"...
Hatırladıkça kafam karışıyor. Hani olur da ne yazdığını, ne yaptığını almaz kafan, zorlar çıkmak arzusuyla da kırıklar yapıp sızar ufak ufak, biraz ağlayıp birleştirir sonra, ıslak ıslak o düşüncelere yapışırsın istemsizce, yapmaya devam edemezsin elindekini...
Dedem vefat etti...
Tek sevdiğim aile büyüğüm, gerçek insan dediğim büyük öldü işte...
Daha önce de yıkılmıştım da, bu fena oldu.
Cenazeye torunları temsilen ben katıldım -zaten gitmem gerekiyordu ama maalesef zamanlamam tutmadığı için hayattayken son kez görmeye vakıf olamadım- ve ayakta durmam gerekiyordu.
Kardeşime söylemedik daha. O biraz daha iyi karşılayacaktır muhtemelen ama henüz zamanı değil öğrenmesinin...
Evde duramıyorum şimdi, çalışamıyorum, düzgün konuşamıyorum.
Sürekli küfür ediyorum, sürekli Playstation 2 oynayıp kafamı dağıtmaya çalışıyorum. Sorunları dert edinmiyor, çözümlere amaçsızca sorunlar yaratıyorum.
Sorulanları ciddiye almayıp, söylenenlere ciddi sorularla karşılık veriyorum.
Yemek yemeyi unuttum, veya yemek yediğimi de olabilir. Tam emin değilim hala.
Bir şeyler içiyorum ama dedemi her gece rüyalarımda görmekten hiçbir şey geçirmiyor terli uyanışlarımdaki kuruluğu...
Galiba çok terliyorum geceleri, kafam da yorgun.
Belki yorgun lkafam terliyor, su istiyorum da düşüncelerim ıslanmıyor bir türlü...
Kimbilir?
Ek not: Bu olaydan hemen sonra 3 gün arayla;
1. Babam 2. kalp spazmını geçirdi
2. Halam omzunu kırdı
3. Babamın babası olan dedem vefat hazırlığına geçirildi
4. Ben bileğimi incittim, yamultamıyorum
Sanırım doğa artık bizim sülalenin kapladığı yere ihtiyaç duymaya başlıyor...
Dedemi seviyorum...
Ananemi de seviyorum...
Yaklaşık bir sene arayla vefat ettiler, açık ve seçik "kendimi çok yalnız hissediyorum"...
Toplam Yorumlar 11
Yorumlar
-
Başın sağolsun.Posted 02-10-2007 at 16:54 by Thunderpeak
-
başın sağolsun ulaş..Posted 02-10-2007 at 16:56 by JosefK -
Başın sağolsun. Bu duyguları bilirim; gerçekten zor. Ben de geçen sene babaannemi kaybetmiştim uzun bir koma döneminden sonra, gerçekten çok üzücüydü, o zaman daha da fazla fark etmiştim babaannemi ne kadar çok sevdiğimi ve onun benimle ne çok şey paylaştığını...Posted 02-10-2007 at 17:33 by Sound_Of_Silence -
Tam ne denir emin değilim ama "hepimizin başı sağolsun" ve "siz sağolun" diyebilirim...
Bayram gelsin de mezarına gideyim diye bekliyorum...
Ananem ile yanyana gömüldüler, ikisini de görmem lazım haliyle...Posted 02-10-2007 at 17:40 by kymophobia 
-
başın sağolsun hocam..
tek sevdiğim aile büyüğüm demişsin ya benim için de dedem aynı şekildeydi..o da 2 yıl önce gitti..gitmesinden önceki 3 ay boyunca beni tanımamaya başlamıştı..herneyse..gerçekten kırmaya, kırılmaya müsait yapıyor sevdiğin birini yitirmek..Posted 02-10-2007 at 19:15 by xwayz -
uzun sürecek yolculuk öncesindeki kısa bir bekleme anıdır yaşam denilen...Posted 02-10-2007 at 19:50 by marlasinger -
başın sağolsun...Posted 03-10-2007 at 09:41 by mandragora - Tekrar teşekkürler... Siz sağolun...Posted 03-10-2007 at 10:27 by kymophobia
-
Başın sağolsun kymo, burdan da belirteyim.Posted 04-10-2007 at 17:11 by Darkmare -
başın saolsun benimde dedem öldüğünde balıgımda aynı anda ölmüştü eski günlerim geliyor aklıma cok kötü bi durumPosted 06-10-2007 at 13:58 by morportakal -
huzur içinde yatsın..Posted 11-10-2007 at 13:36 by insaan
 Yorum Gönderin |
Toplam Trackbacks 0
