gerek yok...
öyle yada böyle. hepsi aynı nasılsa. farketmez -_-
biraz da damar
Posted 14-10-2007 at 23:33 by krankedame
müslüm baba'dan ;)
Zamanın eli değdi bize
Çoktan değişti her şey
Aynı değiliz ikimiz de
Zaaflarına bir gece
Hatalarına bir nilüfer
Sevgisizliğine bir kalp verdim
Artık geri ver
Geri veremezsin aldıklarını
Artık geri ver
Geri verilmez hiçbir yanılgı
Yokluğuma emanet et
Sende benden kalanları
Her şeyi al
Bana beni geri ver
Bir şansım olsun
Başka yer, başka zaman
Sensiz ömrüm olsun
Bugün Nietzsche'den
Posted 14-10-2007 at 21:47 by krankedame
-gerçekten de hayatın anlamı olmasaydı,ve ben anlamsızı seçmek zorunda olsaydım,bence de en seçilesi anlamsızlık olurdu.
-yukseldikce ucma bilmeyenlere daha kucuk gorunmemiz kacinilmazdir..
-zayıflar bizi kendi gücümüzden utanmaya zorladıkları için kazandılar.
-yanlızlığına kaç dostum:görüyorumki her yanını ağılı sinekler sokmuş.sert sağlam bir havanaın estiği yere kaç!yalnızlığına kaç.
-kovalamaktan, aramaktan yorulduğumdan beri bulmayı öğrendim.
-bu muydu yaşam hadi öyleyse bir kez daha...
arabesk
Posted 25-09-2007 at 19:59 by krankedame
Updated 25-09-2007 at 22:55 by krankedame
herkesin belirli zamanları olur (arabesk zamanlar derim ben bunlara) tıpkı benim şuan olduğum gibi.
hiç yapmam dediğimiz şeyleri yapar, burun kıvırdığımız şarkıları dinler, hatta onlara büyük anlamlar yükleriz..
Konu AŞK olunca...
zaman geçince büyük ihtimalle ben mi yaptım bunları deriz ama yapmışızdır işte :)
***
Nasıl da değiştin birden
Sanki sen değildin, başın üstüne yeminler eden
Nasıl da değiştin bilmem
Sanki sen değildin, aşk uğruna ölmekten bahseden
Mektupların da olmasa
Kendimden şüphe duyardım, yanılan ben miyim diye
Şiirlerin olmasa
Aklımı oynatırdım, inanamazdım gözlerine
Ne yazık.. Ne yazık ki gerçek bu..
Ölsem de bir kalsam da bir, senin için yok hiçbir farkı
Yıllar önce unutulmuş, dillerden düşmüş bir şarkı
Gitsen de bir dönsen de bir, benim için yok hiçbir farkı
Sanki çoktan unutulmuş, dillerden düşmüş bir şarkı
Bir hıçkırık boğazımda
Kalbimi parçalayan, bir isyan büyür boğum boğum
Sanki ani bir fırtına
Önünde kuru bir yaprak gibi, savrulup durduğum
Biliyorum, kader değil
Kendi ellerimle kazdığım, bu mezarı ben kendime
Ölüp gitmek hüner değil
Gel de anlat bunu, sızım sızım sızlayan kalbime
:melankoli:
hamlet
Posted 23-09-2007 at 18:57 by krankedame
:melankoli:
Var olmak mı, yok olmak mı, bütün sorun bu!
Düşüncemizin katlanması mı güzel,
Zalim kaderin yumruklarına, oklarına,
Yoksa diretip bela denizlerine kaşı
Dur, yeter! demesi mi?
Ölmek, uyumak sadece! Düşünün ki uyumakla yalnız
Bitebilir bütün acıları yüreğin,
Çektiği bütün kahırlar insanoğlunun.
Uyumak, ama düş görebilirsin uykuda, o kötü!
Çünkü o ölüm uykularında,
Sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından,
Ne düşler görebilir insan, düşünmeli bunu.
Bu düşüncedir uzun yaşamayı cehennem eden.
Kim dayanabilir zamanın kırbacına?
Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine,
Sevgisinin kepaze edilmesine,
Kanunların bu kadar yavaş
Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine,
Kötülere kul olmasına iyi insanın
Bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken?
Kim ister bütün bunlara katlanmak
Ağır bir hayatın altından inleyip terlemek,
Ölümden sonraki bir şeyden korkmasa,
O kimsenin gidip de dönmediği bilinmez dünya
Ürkütmese yüreğini?
Bilmediğimiz belalara atılmaktansa
Çektiklerine razı etmese insanı?
Bilinç böyle korkak ediyor hepimizi:
Düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor
Yürekten gelenin doğal rengini.
Ve nice büyük, yiğitçe atılışlar
Yollarını değiştirip bu yüzden,
Bir iş, bir eylem olma gücünü yitiriyorlar.
Ama sus, bak, güzel Ophelia geliyor.
Peri kızı dualarında unutma beni,
Ve bütün günahlarımı.
shakespeare
güzel şarkıymış
Posted 19-09-2007 at 18:17 by krankedame
Söyle kaç yaşındasın Dertlerin başındasın
İstisnasız her an Geçmişi özlüyorsan
Bilmem kaç yaşındasın Gözleri yaşlardasın
İstisnasız her an Yarını düşlüyorsan
Yolculuk nereye Neler uğruna ölmeye
Dört yalnızlıkla bir doğruyu götürmeye
Hadi durma ağla,ağla Yaşlar kurur zamanla,ağla
Böyle kahpedir dünya Son bulur kollarında
Hadi durma ağla,ağla Yüzünü ıslatmasan da ağla
Belki hepsi bir ruya Son bulur kollarında
Söyle kaç yaşındasın Herkes kadar yalnız mısın ?
İnce ince titremen Soğuktan mı sanırsın ?
Bilmem kaç yaşındasın Herşeyin farkındasın
Acılar biriktirip Damla damla harcarsın
Yolculuk nereye Kimler uğruna ölmeye
Dört yalnızlıkla bir doğruyu götürmeye
Hadi durma ağla,ağla Yaşlar kurur zamanla,ağla
Böyle kahpedir dünya Son bulur kollarında
Hadi durma ağla,ağla Yüzünü ıslatmasan da ağla
Belki hepsi bir ruya Son bulur kollarında
ben
Posted 18-09-2007 at 23:54 by krankedame
ailesinin içinde ama tek başına ,sevgisiz büyümüş,
baba korkusu yaşamadan tek bir gün bile geçirmemiş,
babasının verdiği terbiye üzerine (o öyle sanıyo) kendi kişiliğini ortaya koymaktan mahrum kalmış,
hayatın içinde kendinin de bir birey olduğunu hissetmesi engellenmiş,
karakteri gereği haksızlıklara susamasığı halde sorun yaşamamak adına sessiz kalmış,
sessiz kaldıkça insanlarla iletişimi kopmuş,
herşeyden bıkmış, hayattan kendini soyutlamış,
çok fazla düşünmekten bir kaç kez depresyona girme aşamasına gelmiş ancak sert karakterli olmasının verdiği kuvvetle yaşamaya devam etmiş,
büyüdüğü düşünülen yaştan beri mecburen ailenin maddi manevi sorumluluğunun büyük bir kısmını hiç istemesede üzerine almak zorunda kalmış,
sevgi görmediği için sevemediği babasının her geçen gün artan hastalığıyla son yıllarda kafası iyice allak bullak olmuş,
ne düşünmesi, ne yapması gerektiğini bir türlü kestiremeyen,
yarının ona neler getireceğini artık merak etmeyen,
yaşasınmı yaşamasınmı karar veremeyen,
hemen kötü birşey olucak diye mutlu olmaktan korkan (çünkü hep öyle oldu),
iyice daraldığı için çözümü 'deliye vurmak'ta bulan,
ama yine de hiç kimseye bunları belli etmeyen, dışardan bakıldığında hayatı güllük gülistanlık sanılan biri.. BEN..
yorumsuz
Posted 17-09-2007 at 09:36 by krankedame
Updated 18-09-2007 at 17:00 by krankedame
vazgeçtim bu dünyadan, tek ölüm paklar beni
değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez
değilmi ki çiğnenmiş inancın en seçkini
değilmi ki yoksullar mutluluktan habersiz
ve değilmi ki ayaklar altında insan onuru
o kız oğlan kız erdem dağlara kaldırılmış
ezilmiş, horgörülmüş elemeği göznuru
ödlekler geçmiş başa, derken mertlik bozulmuş
değilmi ki korkudan dili bağlı sanatın
çılgınlık sahip çıkmış düzene
doğruya doğru derken eğriye çıkmış adın
değilmi ki kötüler kadı olmuş yemen'e
vazgeçtim bu dünyadan
dünyamdan vargeçtim ama
seni yalnız koymak var ya
işte o koyuyor adama
'shakespeare'
:melankoli:
