blog blog blog
sabahladım
bütün gece ve sabah değişik değişik tiplerle oyun oynamıştık. bi ikimiz kaldık. sıkıldık. yeni şeyler denemeye başladık oyunda. denedik denedik biraz daha denedik. becerdik sonunda güzel oldu. oyunun bilmediğimiz yönlerini keşfettik. sonra yine sıkıldık.
muhabbete başlayalım bari dedik. aklıma beni deli eden bir anı geldi. bi arkadaşıma uyuz olmam ve birini ondan kıskanmam. bence bu hastalık belirtisi. yani ben hastayım. çünkü ne istediğimi bilmiyorum. bu yüzden kendiliğimden hareket eden bir canlı değilim. birinin beni itelemesi lazım. bunlar geçti aklımdan.
sonra kısa boylu olmakla ilgili muhabbete başladık. bence bi insan kısa boyluysa onu bundan daha fazla üzen bir şey yoktur. bunu aşmış görünebilir ama değil bence. kendimizi yerdik birbirimize. öyle bir tiksindik kendimizden. intihar etmenin çok mantıklı olduğu sonucuna vardık. duygusal sebeplerden yapamıyoruz bunu yoksa en mantıklısı o diye düşündüm.
bugün yapılacak işlerim var. dışarı çıkıcam. insanlar arasına karışıcam. insanlar arasında böyle şeyler düşünmemeli. uzun süre sosyal hayat yaşayınca bunları düşünmüyosun zaten sıkça. savaşmaya devam etmekten başka çare yok yaşayacaksan. ama etraf çok fazla vazgeçmiş insan dolu. benden kötü sorunları olanları görüyorum bunlar nereden buluyo her sabah uyanıp devam edecek gücü diyorum. herkes bi hüzün bi kaybediş yüklü bir yerlerden. yazık lan insanlığa. arabesk mode on.
muhabbete başlayalım bari dedik. aklıma beni deli eden bir anı geldi. bi arkadaşıma uyuz olmam ve birini ondan kıskanmam. bence bu hastalık belirtisi. yani ben hastayım. çünkü ne istediğimi bilmiyorum. bu yüzden kendiliğimden hareket eden bir canlı değilim. birinin beni itelemesi lazım. bunlar geçti aklımdan.
sonra kısa boylu olmakla ilgili muhabbete başladık. bence bi insan kısa boyluysa onu bundan daha fazla üzen bir şey yoktur. bunu aşmış görünebilir ama değil bence. kendimizi yerdik birbirimize. öyle bir tiksindik kendimizden. intihar etmenin çok mantıklı olduğu sonucuna vardık. duygusal sebeplerden yapamıyoruz bunu yoksa en mantıklısı o diye düşündüm.
bugün yapılacak işlerim var. dışarı çıkıcam. insanlar arasına karışıcam. insanlar arasında böyle şeyler düşünmemeli. uzun süre sosyal hayat yaşayınca bunları düşünmüyosun zaten sıkça. savaşmaya devam etmekten başka çare yok yaşayacaksan. ama etraf çok fazla vazgeçmiş insan dolu. benden kötü sorunları olanları görüyorum bunlar nereden buluyo her sabah uyanıp devam edecek gücü diyorum. herkes bi hüzün bi kaybediş yüklü bir yerlerden. yazık lan insanlığa. arabesk mode on.

Toplam Yorumlar 2
Yorumlar
Yorum Gönderin
|
Toplam Trackbacks 0

















