title

nerde kalmısım en son, kedimin olumu ile tarih durdu sanki hayatımda. bir turlu adım atamıyorum sıkısıp kaldım o zamanın icinde.
hos fiilen gecen sureler gunler aylar aslında ancak mental olarak bir gelisme yok baki. üzgünüm ve hala nedni tam olarak sınıflıyamıyorum. kafam karısık işim zor, hayatım bok, 17 yasında bir bluçağı erginin hezeyanları ile başbaşa yaşıyorum, karşıdan görüp şaşakalıyorum. hiç keşkem olmadı benim, nasıl anlatsam, neden odur a budurum olamadı olmalımı onuda pek ogrenmek...

iki başlık ikiside bir ölümü anlatıyor birincisinde sedat abiydi belki bir insan ancak, bu da kedim liz son 2 haftadır yemek bile yiyemez oldu. geldi 14 yasına hatta 15 onca sene bir anda ne yapacagımı bilemeden gecti. kardesim her daim basında. ben pek basında durmuyorum keza durunca kendimi kaybediyorum metin olmadım bir turlu. ne zaman sonlanacak diye bekliyorum. ne kadar da tatlıydı oysa ki... ve 11.08.2007 14,5 senenin sonu sakince bir kosede tek basına gözlerden ırak kıvrılıp son nefesini...

hava ne kadar guzel, acik temiz, olmek icin guzel bir gun...
cok karamsar bir baslik gibi gelebilir sevgili gunluk ama olmek icin guzel bir gun 21.04.2007. hayatini bir kumar gibi yasamis ve her aninda tadini cikarmis bir insan aslinda o. su son dakikalarinda bile hala esprili bir yaklasimi ile cikar karsiniza eger yureginiz el verirde gormeye giderseniz, hep guler yuzludur, olmek icin guzel bir gun, o hizli yarisindan sonra mesakkatli gecen bu hastalik doneminde ve artik ilacinida kesmislerken...

sevgili günlük, epeydir ara verdim. biliyorum seni ihmale gelmiyor lakin iş ve güç aasında cebelleşiyorum, gecen hafta cumarteside tatsız bir olay vuku buldu huzurumda, bu yüzden pekde sana yazacak sey bulamadım, lakin yazıcak cok da bir sey yok hani, sevgili günlük yurdumda hala orta cagda yasayan yorelerimiz varmış, geçen hafta sonu tikizim gitti anlata anlata hala bitiremiyor pezevenk, gitmek görmek lazım, bu hafta sonu da birinci geleneksel euzu bize mangal yap zirvesini düzenliyorum bakalım...

ne komiktir, o kadar sakin bir hayat yasamama ve rahat olmama ragmen envai hastalık son bir senedir başıma geldi, onu bıraktım daha bu sabah birde egzama oldugumu ogrendim heleki tedavisinin gecici oldugu hastalıgın baki kaldıgını ogrenince busbutun coktum. acaba neden dedim gunluk, sevgili günlüğüm bu gün önceki günlerden alıntılar yaparak bir giriş yaptım, clon hesabı olsun arkada da fon muzik dın dın olsun istedim ama pek bir geyik oldu sanki. neyse genel görüşe göre euzu the rusty robot olduğum...

sevgili günlük, korkunç başım ağrımakta, dün sevdiceğim ve denizci bir arkadaşım ve sevdiciği ile eski günleri yad edelim derken abartmışız biraz, iş yerine geldiğimde ise daha beter bir hal aldı durumum, ruhumu hangi şişenin dibinde bıraktı isem istanbul çöplüğüne gitmem icap edicek, bir havam var bügün nedense ama yalnız değilim en azından, bu hali yaşayan ve paylaşan benim gibi 3 kişi daha var allahtan, alabildiğim bütün dua ve beddua ları alacağım büyük bir isteksizlikle, neyime hikmet...

ne demekse, ruh halimi bir nebze yansıtacak gibi burası bence, bakacagım gorecegim bir anlamda, buralarda bir sevdigecigimde varmış benim, su köşelerin birinde gizli beni izler dururmuş, onuda açığa çıkarmak lazım gelir zannımca, pek bir acemi oldu bu blog entryleri.

sevgili günlük bugün hava pek bir kapalı ve yağmurlu, sabah da işe gelirken pek bir üşüdüm, lakin pek birde huzurluydum, malumun istanbulda 80 günlük su kalmış, bu yağışlar yaricak biraz yazın nefes alamıyacagız ama hic...

bu günlük girişim olsun, beni benden içerde tanıyanlar, ne kadar da yanıldıklarını görsünler istedim bir an, aslında pek bir aşikar olan ukalalığımın yanına kuvvetli bir arka plan sıgdırmak oldukca zor oldu desem yeridir hani, buna sonsuz iğrençlikte örülmüş bir geyik ağı da birleşince euzu the rusty robot buyrun yiyebilediginiz kadar. lakin böylemiyimdir, yoksa çoğu insan bende başka şeyler mi görmüştür bilemem ve bilmemekte de ısrar edicegim. bu girişten sonra her gün olmasa bile ara ara bazı...