Dün internette dolaşırken saat 22 suları,birden elektrikler kesildi.Hazırlıksız yakalandığım için doğal olarak paniğe kapıldım,yerimden hızla kalkıp oturma odasına doğru yürümeye başladım,bu arada ortada kalmış eşyaların hiç birini ıskalamadan oturma odasına ulaştım,peki oturma odasında ne işim vardı,neydi beni buraya sürükleyen sebep?Tabiki ortalığı aydınlatmak için bi muma ihtiyacım vardı.Neyse mumu buldum,ama çakmak yoktu,çakmağın mutfakta olabileceğini düşünerek mutfağa yöneldim,o sırada ıslak birşeye bastığımı hissettim...bu şey elektrikler kesilmeden önce ortaslıkta bıraktığım mandalinaydı.ayğımı temizledikten sonra nihayet mutfaktaydım ve tezgahın üstünde bi çakmak buldum.Bir elimde mum bir elimde çakmak,çakmağı yaktım...Saçlarım yüzüme geldiği için gıdıklanıyordum,saçlarımı elimle şöyle arkaya atıyım dedim, tabi elimde yanmakta olan çakmağı unutarak haliyle saçım tutuştu, can havliyle saçımı söndürmeye çalışırken mumu ve çakmağı nereye fırlattım bilemiyorum..saçımı söndürdükten sonra,el yordamıyla mumu ve çakmağı buldum,sevinç çığlıkları atarak,oturma odasına gittim..Yandı gülüm keten helva şarkısını söyleyerek yanmış saçlarımı temizledim.Baktım elektrik gelmiyor yatmaya karar verdim,etraf zifiri karanlık bi de rüzgar esiyor,karanlık ve rüzgar fobisi olan bi insan nasıl uyuyabilirse uyudum işte uyuyabildiğim 1 2 saat içindede 50 tane kabus gördüm.Birinde tam savaşın ortasına düşüyorum adım attığım yerde bomba patlıyor,kurtulmak için 8 katlı bi binanın çatısında aşağı atlıyorum yalnız düşme hissi çok kötü...Bu şekilde gece bitti tabi bende