senin için kararmış

senin yüreğin kabarmış

3 vakte kadar benimde yapmak istediğim herşey için zamanım yok gibi gelir bazenyapılması gerekenler fazlalaştığında böyle hisseder insaan..

benim kendime ayıracak zamanım yok bi başkasını düşünemem bile şu sıralar

Boş zamanın olmayışına anlam verememek, acaba daha egoist bir yaklaşım olmuyor mu ki? Zira, karşıdaki kişi de eminim başından savmak için bu cümleyi kurmuyordur veya kurmaktan zevk almıyordur...

Bunun yanında, herkes sanırım zaman yönetimi konusunda mükemmel olmak zorunda değil veya belki de, her istenildiğinde her istediğine zaman ayırabilecek zamana veya yetiye de sahip olmayabilir...

İnsanın önemsediği şeyleri için zamanı, şeyleri içinse farklı önem dereceleri bulunur.

Söylediklerin doğru mel ama günümüzde insanların zihinleri hiçbir şey yapmıyorken bile meşgul, bilmem anlatabiliyor muyum, ki bu kervana ben de dahilim son zamanlarda :(

devrim çözer o işi.

Gördüklerim,hissettiklerim doğrultusunda böyle bir yazı yazdım.''Boş zamanın olmayışına anlam verememek, acaba daha egoist bir yaklaşım olmuyor mu ki? ''Bence olmuyor çünkü yapacağı işi erteleyip tv izleyen ya da arkadaşına şu an meşgulum deyip oturan pek çok insan var.Birde şurası egoistlik, karşındaki senin içtenliğine güvenip zamanın yoksa sonra da olur diyor,gel gör ki sen onu sömürmüş,başından atmış oluyorsun bir yerde.Şöyle bir durumda var zamanım yok denilirdi önceden ama cidden zamanı olmayanlar söylerdi,örneğin Serenity'in zamanı yok sebep malum ya da belli zamanlarda herkes birşeylerle ilgileniyor.Ama bir kişinin sürekli 'Boş zamanım yok 'demesi artık bana inandırıcı gelmiyor.
''günümüzde insanların zihinleri hiçbir şey yapmıyorken bile meşgul...'' O konuda haklısın Dave,hatta şöyle düşündüm bir an o kadar meşgulken başka şey-kişiyle nasıl alakadar olasın?Olsan bile ne kadar dürüst olabilesin?Dürüst olup konuşsan belki o meşguliyet azıcık durulmaz mı?Peki ne olacak zihnin meşguliyeti sona erer?Sona erdiğinde kapını çalan olur mu?(Sana yönelik değil tabi ki sorular )

Bu egoizm bana göre.Günümüzde stres zihin meşguliyetinin nedeni; insan basit şeylerden bile stres yapabiliyor ve bunun üzerine düşünüp kendini yorabiliyor ve ardından sen ondan vakit istediğinde 'müsait değilim' yanıtı alabiliyorsun.Durum böyle; çok değişik bir dönem yaşıyoruz bence; herkes kendini yaşıyor gibi bir durum var, bunun böyle olmasında iş hayatının, toplumun ağır sorumluluklarının etkisi büyük..

aynen herkes kendini yaşıyor, daha doğrusu kendini önemsiyor..bencilleştik..buna maalesef kendimide dahil diyorum. Tabiki bunu yapmamın kendimce bir sebebi var bu hale gelmeden önce,başkalarıyla daha çok mesgul olup aynı özveriyi kendim için görememek...
insanlar artık en çok kendilerini düşünür hale geldi, öyleki hiç bir şey yapmıyprken bile saçma sapan seyleri kafaya takarak, durduk yere morallerini bozup strese giriyorlar..sonrada karşındakine içinde bulunduğu durumdan dolayı mesgulüm tripleri atıyorlar.Bu da moral bozuklğundan dolayı kişinin canının hiçbirşey yapmak istemeyip, hiç kimseyle uğraşacak durumda olmamasından kaynaklanıyor....kendi etrafımızda dönmekten, iki adım ötedekileri göremiyoruz, görmek istemiyoruz..kendimizle çok meşgulüz.

Bende bu olayda çok egoist yaklaştığını düşünüyorum. Neticede her birey ayrı bir hayat mücadelesi içerisinde. Bazısı günde iki saat çalışıyor , bazısı baba parası yiyor bazısı tüm gününü çalışarak geçiriyor. Bu insanların her birisinin ortak olgusu ise zamanın geçrekten herkes için değerli olması. Kaldı ki insan çalıştığı , yada iş yaptığı zaman haricinde kendisine , ailesine , sevdiklerinede zaman ayırmak durumunda. Bu tarz bir insanın dürüstçe zamanı olmadığını söylemesi kadar normal birşey göremiyorum ben. Elbette herkes zamanının olmasını ve arkadaşlarına da zaman ayırmayı istiyor ancak çalışma çağı içerisinde olduğumuz bu günlerde bu malesef imkansıza yakın bir olgu.

Kendimi düşünüyorum mesela , çalışma saatleri çok abuk olan bir insanım. Işimi evden yaptığım için iyi kötü Mina ve Ceylan'a zaman ayırabiliyorum. Ama bazı gün geliyor onlara bile bir saniye ayıramadan başımı işten kaldıramıyorum. Bu tarz bir anımda bana mesaj atan veya benimle konuşmaya çalışan kişilere çoğunlukla cevap bile vermiyorum ki zaten beni tanıyan herkes bunun böyle olduğunuda biliyordur. Bu muhtemelen onları üzüyordur ancak benim zamanım olmamasını anladıklarına eminim .

Kaldı ki bir insanı yargılamak için birebir kendi düşüncelerinize göre değil olabilecek her türlü durumu göz önünde bulundurarak yargılamak en doğrusudur bence.

Bu "zamanım yok" mevzuu bana tanıdık geldi nedense. Her insan için genellemek tabii ki doğru değil. Ancak insan sevdiği, değer verdiğ ve yakın gördüğü kişilerin sürekli bir bahane uydurarark buluşmaktan kaçındığını görünce üzülüyor. En azından ben böyle aldım bu konuyu. Hele ki tüm boş zamanını geleceği belli olmayan ilişkilere yatırıp dostlarını görmezden gelen insanlara hepten sinir oluyorum. Sonra ilişkileri bitince, sana dönmeleri ve yeni bir ilişkiye başlayınca yaşgünlerine bile gelmemeleri, sürekli erteleme yapmaları ve bir sene içinde buluşup görüşecek bir saatlerinin bile olmaması sanırım insanların samimiyetleri üzerine düşünmemizi sağlayabilir.

geçen çok yakın bir arkadaşımla sohbet ediyorum..uzun süredir görüşme fırsatı bulamamıştık..msnden benim için önemli olduğunu düşündündüğüm bazı konuları anlatıyordum heyecanlı heyecanlı...verdiği karşılık(daha doğrusu veremediği)hem üzdü beni hemde sinirlendirdi. Aldırmaz tavrı beni buz gibi soğuttu ondan..Zamanında onun heyecanını paylaştığım anlar geldi aklıma, karşılık beklemeden paylaştığım anlar...neyse tavrından duyduğum rahatsızlığı dile getirdiğimde bana verdiği cevap aynen şu..
- kusura bakma evde boş boş oturmaktan canım çok sıkkın..

Benim boş zamanım "çok fazla yok" az önce elimde a4 boyutlarında 54 sayfalık bir dergi vardı. Bizim çıkardığımız dergi a3 boyutunda ve 36 sayfa(40 sayfa yapmaya niyetliydim ama yetişememe sorunu doğabilirdi). Yani a4 boyutuyla ele alacak olursak 72 sayfa. Benim pazar günüm bile evde birşeyler karalamakla, güncel sayıya birşeyler eklemek veya yeni sayıya hazırlanmakla geçiyor. Benim boş zamanım çok fazla yok. Akşamları annem, babam ve annanemle yemekde ve ondan sonra bir 10-15 dakika daha görüşebiliyorum. Geriye kalan zamanda çalışma esnasında ya ayyaşa bakıyorum yada bişeyler izliyorum. Onlara da çok fazla vaktim kalmıyor. Hiçbirşeye çok fazla vaktim kalmıyor. İşte şimdi işteyim. Sayfalar tasarıma gitti ama gitmeyi bekleyen ve donelerini tamamlamam gereken sayfalar var. Bu gece tasarımda 2-3e kadar çalışılacak. Ben olmasını istediğim birkaç taslağı bir kağıda çizip yollamış bile olsam, gene de başında durup kontrol etmem gerekiyor. Kusura bakmasın kimse. Çok az boş zamanım var ve onu da aileme ve kendime ayırıyorum. Yani "Boş Zamanım Yok"

Yukarıdaki yazımı memnuniyetsizlik olarak algılamayın, işimi seviyorum ve ona harcadığım zamanı da seviyorum. Tüm zamanı hatasız ve daha iyi bir sayı için harcıyorum.

bence zamanım yok cümlesi bi kaçış limanı olarak kullanılıyor.. insan istediğinde ve farkına varmak istediğinde o kadar boş zamanı varki.. düşündügümüz zaman aslında o bize göre boş olmayan zamanlar zaten baslı basına bi boşlukk.. bu hayat biz zamanımızı doğru ve anlmlı geçirsekde devam edio boşu boşuna geçirsekde devam edio.. eğer gerçekten boş zamanım yok demek istiosak öyle bi doldurmalıyızki hayatımızı aradan biraz vakit geçtiği zaman bile harbiden doluymuş benim hayatım .. boş kavonoz değilmişim diebilmeliyiz..

işler ciddileşiyor.