bugün yine boktan bi gün... böyle olacağı geçen geceden belliydi... bilmiyorum gereğinden fazla mı değer veriyorum gerçekten?? eğer öyleyse ya onu ya da kendimi kaybedicem. gerçi kendimi çoktaaan kaybettim. bu ben değilim.. zaten hiç kimse benim böle olabildiğime de inanmıyor... "Hadi olm git işine sen kimi kekliyon sen kim birisine aşık olmak kim" ya da "bana aşık olsn ben bile şüphe ederim gerçekleri sölediğinden" gibi aptalca sözler duyuyorum.. gerçi aptalca diil belki de.. çünkü o da inanmıyor... böylece kafasını karıştırmaktan başka bi sike yaramayan yine de bi bok olacağını zannedip boşu boşuna bi çaba içinde yardıran enayinin teki oluyorum... onu seviyorum yine de, ama tanımlaması zor olan bi biçimde, ona anlatması zor olan, nerdeyse olanaksız olan bi biçimde.. ve bu değişmiycek değişimin benim elimde olmayan bişey olmadığını da biliyorum.

saat 1 de içmeye başladım sanki o msjın gelceğini hissettm.. sonra 5 te o sikik msj geldi. kafam bombok oldu.. sonra önümden bi otobüs geçti ve sanki o ve cankisi olan kız arkadaşı içindeydi, bilmiyorm belki beynimi uyuşturan alkol yüzünden hayal görmşte olabilirm, ama olsn hayal meyal de olsa yeterli bi sebep alkol komasına girmek için. çünkü benim ona bi görüşme için köpek gibi yalwardığım çok zmn oldu. ama zamanı yoktu.. neyse.. iyice uçmak istedim bu boktan dünyadan 22,30 da midem sidik torbasına dönmüştü ama kafam hala normaldi bi bok olmayacağını anladm ve defolup gitmk istedm ve geldiğim gibi çok ta önemli bi olay gibi bu sikik satırları yazıyorm.. neyse... böle işte...