Nedir bu anlaşamamazlık!!!

Gerçekten bazı şeylere anlam veremiyorum. Onun için bişeyler yapmaya çalışıyorsunuz. Mutlu olması gereken yerde "Beni düşündüğünü biliyorum ama bu beni üzüyor" cevabını alıyorum. Yok hani gerçekten yapmaya çalıştığım şey birinin üzülmesine sebebiyet verecek bir davranış olsa tamam diyeceğim. Ama sadece yardım etmeye çalışmak. Başka bişi değil. Neden sürekli "anlaşamıyoruz" bahanesinin arkasına saklanır ki insan?. Niye kendini anlatmaya çalışmaz?. Niye herhangi bir konuda tek bir kelime yüzünden konuyu kesip atar? Deva mını niye beklemez? Cümlenin başı ile sonu arasında fark olabileceğini hiç mi düşünmez? Öff, bazen düşünmek beni çok yoruyor. Bütün gün iş yerinde özürlülerle uğraş beynin olsun allak bullak, bu da yetmezmiş gibi birde kendi çevrendekilerle uğraş. Aptal olsam tamam diyeceğim ben anlamıyorum. Belkide harbiden ben aptalım, farkında değilim sadece. Esasında ben bunlarında cevabını biliyorum. "Korku". Bağlanma korkusu, kendini uzaklaştırma çabaları, yok yere yapılan uyuzluklar... Belkide beni deniyorsun, bakalım ne olacak...