"Kaybolunca Güneş akşamları gözden,yerine
Biraz aydınlık için her yere kandil yakılır!"
Mevlana

Yaşamın anlamsızlığını öğrenebilmek için henüz vakit erkendi.topu topu 3 sene olmuştu yeryüzüne selam vereli.erken basmıştın ağlama yaşına.çorapların ıslak asılıydı telde.hüzün daha savunmasız yakalayamazdı.yaşamı tanımadan ölümü tanımıştın.çiçekleri mezarlıklardan başka yerlerde de görünce kim bilir ne şaşıracaksın.‘kızım kapıya bak’ diyen bir baban olmayacak bundan sonra.kendin büyüyeceksin.

Ölü sevici gazetelerin birinde rastlamıştım sana.Bir çatışmada anılarını,umudunu, yaşamını,seni yitirmişti baban.Senin ise göz yaşların meydan okuyordu kadere faydasızca. Bastırıyordu kalabalığı hıçkırıkların.Kalabalık ölümle var oluyordu.Ölüler çoğaldıkça onlar da çoğalıyordu.Daha çok olabilmek için daha fazla ölü gerekiyordu.Ölü sevici gazeteler ise vicdan pazarlıyordu öğleden önceleri.Ben de orada görmüştüm seni.Gözyaşları pazarında . Adın ‘Güneş’ti.

Eminim babanın aklında yoktu bu isim.Sen yoksulluğun ortasına parıldayınca aniden. Dayanamadı ‘Güneş’ verdi adını baban sana.Güneş, ısısıyla nasıl yaşam kaynağı olmuşsa insanlığa, sen de sevginle yaşam kaynağı ol diye verdi.Bilseydi nasıl karanlık bir dünyada yaşadığımızı,kızının adının ölümlerle anılacağını verir miydi hiç. -‘Güneş Operasyonu’nda ..asker..terörist öldü.Daha fazla babanın ölmesi için senin Baba’nın da ölmesi gerekliydi.

Büyüyeceksin bir gün Güneş.Yüreğinde öfke ve hüzünle yeni kimliklere gireceksin. Çalınmış bir hayatın intikamını körükleyecekler sende sürekli.Yitirdiğin geleceği en büyük işkencecin haline getirecekler.Bazen duyamayacak bazen hissedemeyeceksin.Zaman öylece geçip gidecek.Sonra günün birinde aşık olacaksın.Bildiğin bütün kalıpların yıkıldığını hissedeceksin.Başkalarını tanımak için önce kendini tanıman gerektiğini fark edeceksin.İçeriden bir ses ben de varım diyecek.Artık duyacaksın.O gün insanları öyle iyi,öyle temiz göreceksin ki kirlilik kendiliğinden açığa çıkacak,şaşıracaksın.Babanın yası hala içini sızlatıyor olacak elbet.Bütün ideolojilerin çökmüş olduğunu göreceksin,bakacaksın bir tek aşk ayakta.Son sığınağımız olacak bizim.Tutacaksın ucundan. Ölümleri kutsamadığın,ölümleri sorguladığın ve ölümleri unutmadığın an yeniden yaşamla anılır olacak adın.