Bölüm 4

Normal bir insanoğlu olan Arthur Dent, arkadaşı Ford Prefect'in Guildford'dan değil de, Betelgeuse civarlarındaki küçük bir gezegenden olduğunu öğrendiğinde oldukça şaşırmıştı. Birkaç dakika sonra, dünya, üstuzay yanyolu yapımı sebebiyle yıkıldığında daha da şaşırmıştı. Ama bu şaşırma, Ford'un, adı kötüye çıkmış yarı kuzeni, Zaphod Beeblebrox ve Arthur'un daha önce Islington'da bir partide tanıştığı hoş astrofizikçi Trillian tarafından kurtarılmaları sebebiyle düştükleri şaşkınlık karşısında hiçbir şeydi. Ama, dördü de daha sonra ticaret konusunda efsane olmuş,
kadim gezegen Magrathea'nın ölü olmadığını öğrendiklerinde neye uğradıklarını şaşırmışlardı. Zaphod, Ford ve Trillian için şu olduğunda şaşkınlık tavan yapmış oldu: Ve Arthur, Norveç kıyı şeridi tasarımı sebebiyle ödül almış olan, Magrathealı kıyı şeridi tasarımcısı, Slartibartfast ile karşılaştığında, insan ırkının tarihinin birkaç beyaz farenin çıkarları için var olduğunu öğrendiğinde, "şaşırmak" kelimesinin yerini "dona kalmak" aldı.

Uzay-zaman süreminde bir ucube solucan deliği oluştu ve Arthur'un sözlerini zamanda geriye, neredeyse sonsuz uzaklıktaki bir galaksiye taşıdı. Bu galaksideki acayip ve savaşçı yaratıklar yıldızlararası bir savaşın eşiğindeydiler. İki lider son defa görüşüyorlardı. Bir kelimesiyle elektriği salmak için hazır kıta bekleyen, bir milyon silahlı yıldız savaş gemisi varken, kırmızı mücevherli savaş şortu giyen VI'hurgların kumandanı, yeşil, tatlı bir buhar bulutu içinde, karşısında çömelmekte olan G'Gugvunt liderine dik dik bakarken, rezil yaratıktan annesi hakkında söylediklerini geri almasını istediği sırada, konferans masasında bir sessizlik oldu. Yaratık kavurucu buharında sallandığı sırada şu sözler: "Yaşam tarzımla ilgili zorluklar çekiyorum" ...masada yankılandı. Malesef, VI'hurg dilinde bu hayal edilebilecek en büyük hakarete denk geliyordu,
ve bunun karşılığı sadece çok büyük bir savaştı! En sonunda, birkaç bin yıl sonra galaksilerinin büyük kısmı yok edildiğinde tüm bunların korkunç bir hata olduğu anlaşıldı. İki düşman filo tüm anlaşmazlıklarını bir kenara bıraktı ve beraberce, savaş çıkaran sözün kaynağı olarak bilinen bizim galaksimize saldırmaya karar verdiler. Binlerce yıl boyunca, kudretli gemiler uzayın boşluğunda ilerlediler, ve sonunda Dünya gezegenine
doğru dalışa geçtiler, malesef boyutları hesaplamadaki felaket bir hata sonucu, tüm savaş filosu bir köpek tarafından yutuldu. Evren'in tarihindeki sebep sonuç ilişkilerini araştıranlar, bunun hep meydana geldiğini ama önlemenin bir yolu olmadığını söylerler.