title

Cevaplarını bulamadığım soruları yine kendim yanıtlayıp adlarını koyuyorum.

Çünkü belki soruları geçiştirmekteyim veya yanıtlar doyum vermiyor ya da belki de herkesin ortak sorularını ve olası yanıtlarını aramaktayım.

Sonra bir omuz, bir sırt düşünüyorum sadece yaslanmak için, yaslandığımda ayni fikirde odaklanabileceğim, o sırt, o omuz belki de mevcut; ama yaslanırsam çoğu derdimi yine kendi içimde yok eder derdimi anlatarak hafifleyemem, sadece o dert için üzülenlerin...

Anne tarafindan memleketim Foça'yi size tanitalim.



Bütün Ege’de eski dokusunu nisbeten de olsa koruyabilmiş az sayıdaki sahil yerleşimlerinden birisi Foça. Eski ve Yeni Foça olarak iki bölgeye ayrılmış. Korunmuş olanı Eski Foça. Foça, yani Eski Foça yani Asıl Foça, ilk görüşte insanı çarpan bir yer. Denize bakıyorsunuz önde balıkça tekneleri, arkada mavi ve ötede küçücük adacıklarla güzeller güzeli...

İçkiye Benzer Bir Şey Var Bu Havalarda

İçkiye benzer bir şey var bu havalarda
Kötü ediyor insanı, kötü...
Hele bir hasretlik oldu mu serde;
Sevdiğin başka yerde,
Dertli ediyor insanı, dertli.

İçkiye benzer bir şey var bu havalarda,
Sarhoş ediyor insanı, sarhoş.

Orhan Veli Kanık

Nedir ki ?

Isim nedir ki
Bulutlara yazilir geçer

Yüzüm nedir ki
Akar suya çizilir geçer

Ömür nedir ki
Kurulur bozulur geçer

Sevda nedir ki
Dokunursun süzülür geçer

Siir nedir ki
Sezilir geçer

Insan nedir ki
Bir seylere sevinir üzülür geçer



Ataol Behramoglu

Arkadaşım badem ağacı

Sen ağaçların aptalı
Ben insanların
Seni kandırır havalar
Beni sevdalar
Bir ılıman hava esmeye görsün
Düşünmeden gelecek karakış..
Acarsın çiçeklerini ..
Bense hayra yorarım gördüğüm düşü...
Bir güler yüz bir tatlı söz..
Açarım yüreğimi hemen
Yemişe durmadan çarpar seni karayel
Beni karasevda
Hem de bilerek kandırıldığımızı
Kaçıncı kez bağlanmışız bir olmaza...

Paris'ten Geçti Sonbahar

Dün, sessizce geçip gitti Paris'ten sonbahar.
Saint-Michel'e çıkan bir sokağı iniyordu
Yürüyordu sıcaktan uyuklayan ağaçların altında,
Kararlı, bana doğru geliyordu.

Ağır adımlarla yaklaşıyordum Seine nehrine.
İçimde ölmüş ormanların ateşi şarkı söylüyordu.
Garip bir şarkı, acımasız, kan rengi
Bana kendi ölümümden söz ediyordu.

Yanıma geldi sonbahar. Bir şeyler söyledi kulağıma
...

İstanbul

Evin içinde bir oda, odada İstanbul
Odanın içinde bir ayna, aynada İstanbul

Adam sigarasını yaktı, bir İstanbul dumanı
Kadın çantasını açtı, çantada İstanbul

Çocuk bir olta atmıştı denize, gördüm
Çekmeğe başladı, oltada İstanbul

Bu ne biçim su, bu nasıl şehir
Şişede İstanbul, masada İstanbul

Yürüsek yürüyor, dursak duruyor, şaşırdık
Bir yanda o, bir yanda ben, ortada İstanbul...

Daha öncede bu siirle ilgili bir video paylasmistim.

Nâzım Hikmet kendisine "vatan haini" diyenlere, "Vatan hainliğine devam ediyor" diyenlere 1962'de karşılık verir:

"Evet, vatan hainiyim, siz vatanperverseniz, siz yurtseverseniz, ben yurt hainiyim, ben vatan hainiyim.
Vatan çiftliklerinizse,
kasalarınızın ve çek defterlerinizin içindekilerse vatan,
vatan, şose boylarında gebermekse açlıktan,
vatan, soğukta it...

Kirlettiklerini çıkartıyorum hayatımdan,
Güzel sabahlarını hatırlıyorum,
Canımı yakmadığın,
Tadımı aldığın akşamları bir de,
Sevdiğim bir şarkının nakaratı gibi
Seviyorum seni sevmemeyi,
Başını sonunu çok iyi bildiğim halde
Yalnızca ortasını seviyorum bu aşkın,
Ama artık bu yalnızca senin şarkın...


Ceyhun Yılmaz


--------------------------------------------------------------------------------...

Başka bir adam olsaydım..


Saat 03.30
Kuzguni siyah,yıldızsız gecedir yorganım,
Gitmekle gitmemek arasındayım...
Kimsenin kal dediği yok.
Bıkıp, usanmak deyin adına...
Kızmakla küsmek gibi bir şey...
Devam etmekle vageçmek arasıyım.
Kimsenin dur dediği yok.
Canımın acısını
Boşvermekle, hissetmek arasındayım.
Aptallıkla akıllık
Arası,
Gidip geliyorum.
Hangisiyim bilmiyorum.
Kimsenin...