Nina Simone

Müziğinde ve karakterinde oturaklı bir isyan vardır.Aşağılanmayala mücadele edebilmenin ve ayakta kalabilmenin tek mümkün yolu,isyan ve protestodur.”Kadınlar bu dünyanın zencileridir” der,bir zenci ve bir kadın oluşu,yoksul bir ailede dünyaya gelmiş olması,isyancı kişiliğini güçlendirmiştir.Feministtir ve ırkçılığa karşıdır,başta amerikan hükumeti olmak üzere,tüm rasist karakterlilere karşı büyüyen isyanın simgesi olmuştur.

Şarkılarında iki uç nokta bulursunuz,yoğun bir acı ve mutluluk.Hüzün,isyanın bir parçasıdır ve mutluluk da bununla alay edebilme kuvveti.her şarkısı ayrı bir histir,hüzünlü sesinin içinde bazen aşk,bazen protesto ya da mutluluk görürsünüz

Nina Simone her ne kadar bir caz sanatçısı olarak anılmak istemese de(tepki caz sanatçısı olarak anılmakan çok,kategorize edilmektir.),caz tarihinin en önemli seslerindendir.

Asıl adı Eunice Waymon olan Nina Simone 1933 yılında ırkçılığın zirvesindeki ABD'nin güney eyaletlerinden North Carolina'da yedi kardeşten altıncısı olarak dünyaya gelmişti ve sonradan aldığı sahne adı, ünlü Fransız sanatçı 'Simone Signoret' nedeni ile 'Simone' olmuştu. Çocukken üst düzey piyano çalma yeteneği sergileyen Simone, New York'taki Juliard müzik okulunda bir yandan ders almaya çalışırken, diğer taraftan para kazanmak zorunda idi. Aslında müzik okumak için bir burs kazanmıştı, ama para yetmiyordu. Para kazanma işini bir yandan piyano dersi vererek, diğer yandan New York yakınındaki New Jersey'deki Atlantic City adlı kumar ve eğlence merkezinde bir barda piyano çalarak yapıyordu. 1954 yılında bar sahibi daha çok müşteri çekebilmek için onu şarkı da söylemeye zorlayınca ve o günlerde ABD'ye hakim olan ırkçılık da bir piyanist olarak ilerlemesini engelleyince, ortaya 1959 yılında 'I Loves You Porgy' adlı Gershwin uyarlaması plağı ile ilk yirmi arasına giren başarılı bir şarkıcı çıkmış oldu! Simone şarkılarında bir yandan ritm eşliğinde söyler, diğer taraftan da piyanoyu kendisi çalardı.

Nina Simone Aretha Franklin, Roberta Flack ve Laura Nyro gibi çok ünlü şarkıcıları büyük ölçüde etkilediği gibi onu sürekli izleyen sadık bir dinleyici kitlesine sahipti. Bunun nedeni Simone'un ABD'deki zencilerin ırkçılığa karşı direnişinde bir sembol haline gelmiş olmasındandır. 1960'lı yıllarda Simone ırkçılığa karşı en çok direnen sanatçılardan biri idi. 'Mississippi Goddam' adlı şarkısı türündeki yapıtları, Medgar Evers adlı ırkçılığa direniş kahkamanının öldürülmesi, bir zenci kilisesi bombalanarak dört küçük zenci çocuğun ölmesi gibi olayları protesto etmek için yazılmıştı. Irkçılığa karşı olanların marşı haline gelen 'Young, Gifted, and Black' (Genç, Yetenekli ve Siyahi) için herhalde açıklama gerekmiyor. 'Four Woman' adlı eseri ise siyahi kadınların çektiği işkenceyi anlatıyor. Simone başka kişilerin bestelerine çok etkileyici farklı yorumlar da getirebiliyordu. Mesela Jacques Brel'in 'Ne Me Quitte Pas' adlı eserindeki yorumu veya Jay Hawkins'in 'I Put a Spell on You' eserlerine yaklaşımı gibi.

1960'lı yıllarda protesto müziğinin sembolü olan Simone1970'li yıllara girilirken Vietnam nedeni ile 'ABD hükümetine vergi ödemem!' diyerek ABD'den gitmeye mecbur kalıyor, önce Karaipler (Barbados), sonra Liberya, sonra İsviçre ve sonunda Fransa'ya yerleşiyor, 1974 yılından sonra Avrupa'da yaşıyordu. ABD'den ayrılırken kocası ve menajeri Andy Stround'dan ayrılıyor, mali sorunlar yaşıyordu. Son yıllarda ise sağlık sorunları müzik yapmasını engelliyordu.

1990'lı yılların başına kadar Avrupa'da turlar yapan ve konserler verdi.2000 e yaklaşırken,sağlık ve psikolojik sorunları arttı.2003 yılında,yoğun sağlık problemlerinin sonrasında vefat etti.Kendisinin de pek çok şey katmış olduğu şarkı “Ne Me Quitte Pas”ile uğurlandı.Cenazesi yakıldı ve külleri doğduğu yere,North Carolina’ya savruldu..