Status Quo

1962'nin ikinci yarısında Sedgehill Comprehensive adlı okulda okuyan Francis Rossi okul orkestrasında beraber çaldığı arkadaşı Alan Lancaster ve başka bir arkadaşı Alan Key ile birlikte bir grup kurmak ister. Bu 3'lü hemen kendi aralarında küçük çalışmalar yapmaya başlarlar ve Status Quo fırtınasının tohumlarını atarlar. Alan, Jess Jaworskiyi kısa bir süreliğine gruba dahil eder. Ve Barry Smith'de davula geçer. Grubun kuruluşunda ismi The Scorpions'dır ve bir süre sonra isimlerini The Specters olarak değişirler. Biraz zaman geçtikten sonra Londra'nın güneyindeki Dulwich kasabasında yer alan Samuel Jones Sports Club'da çalmaya başlarlar. Artık Dulwich'e demir atmışlardır. Orada John Coghlan adlı davulcuyla tanışan grup üyeleri ona grupta çalıp çalamayacağını sorar. Coghlan teklifi kabul eder ve The Specters'a katılır.

Böylece Barry gruptan ayrılıyordu. 1963'deki kadro:
Alan Lancaster : Bas
John Coghlan : Davul
Francis Rossi : Gitar
Roy Lynes : Keyboard

Yıl 1964'ü gösterdiğinde grup artık çalışmalarıyla dinleyicinin ilgisini çekmeye başlamıştır. Ron Lynes (gitar) ve Vox Continental (org) gruba dahil olurlar. Pat Barlow grupla görüşüp menajerlik anlaşması imzalar. Onları özellikle turnelere çıkmak için cesaretlendirir Pat. Bu heyecanla efsanevi Cafe Des Artistes'da çalmaya başlarlar ve o bölgeye taşınırlar.

65 yazında Rick Parfitt ve The Specters beraber çalışmaya başlar. Bu birliktelikle yeni grup The Highlights oluşur. Yaz aylarının bitiminde Rick ve Francis'in aralarında sağlam bir dostluk oluşmuştur. Bu dostluğun kalıntılarıyla beraber birlikte çalışma kararı verirler.
Şarkı sözü yazarı Ronnie Scott ve Marty Wilde The Specters'ın kayıtlarında çalmaya başlarlar. Piccadily Records adlı müzik şirketi The Highlights'ı keşfeder ve 18 Haziran 1966'da 5 yıllık bir anlaşma imzalarlar. Şirket The Highlights'ın iki single'ını piyasaya sürer. Bu single'lar The Highlights'ın varlığını gösterdiği ilk kayıtlardır. "Hurdy Gurdy Man" Alan Lanchaster'ın yazdığı ve ikinci single'larında yer alan şarkılarıdır. Grup Alan'ın izinden yürümektedir. Bu arada The Highlights bir Avrupa turuna çıkar.

Rick Parfitt grupla bazı tatışmaların içine girer. Bununla birlikte Liverpool'daki kız kardeşinin yanına gider. The Specters yeni single'ı "We Ain't Got Nothing Yet" ile büyük bir başarısızlığa uğrar. Bu başarısızlığın ardından isimlerini Traffic Jam olarak değişirler. Şarkıların Francis Rossi'ye ait olduğu "Almost But Not Quite There" yine başarısız bir albümdür. Bu başarısız albümden sonra nihayet isimlerini Status Quo olarak değişirler. Rick'de bu noktada Francis'e ulaşarak gruba dönmek istediğini belirtir. Ve Rick Kasım 67'de gruba geri döner. Rick'in gruba dönmesinin ardından "Pictures of Matchstick Men" adlı singlelarını piyasaya sürerler. Efsanenin çıkış kadrosu belli olmuştur; Francis Rossi, John Coghlan, Rick Parfitt, Roy Lynes, Alan Lancaster.

1968 tarihli "Pictures of Matchstick Men" grubun tarihinde bir dönüm noktası olarak görülebilir. Bu single'ın ardından gelen başarı onlara İngiltere'de büyük bir tur şansı getirir. Tabiiki daha önce ilk albümleri olan "Picturesque Matchstickable Messages" ı yayınlarlar. Ardından Gene Pitney'in öncülüğünde sözkonusu tura çıkarlar.

"Are you Growing Tired of My Love" adını verdikleri single diğer single'ların gölgesinde kaldı diyebiliriz. Single'ın ardından ikinci albüm "Spare Parts" gelir. Müzik dönemin öncü Rock'n Roll gruplarından biri olan Beatles ile benzerlikler göstermektedir. When I Wake ve Nothing All bunun en güzel örnekleridir. Poor Old Man gibi sistemi hafiften sorguladıkları şarkıları da dinleyicilerden tam not almıştır. Bunların yanında grubun müziğinde orkestral bir altyapı olduğu da gözden kaçırılmaması gereken bir hususdur.

Grubun menajerliği içinde Bob Young'la anlaşırlar. Bu anlaşmanın ardından üçüncü albüm için çalışmalara başlarlar. Bu noktada grupda bir imaj düşüncesi ortaya çıktı. Artık grup olarak süslü kıyafetlerle çalışmalar yapıyorlardır.

"Ma Kelly's Greasy Spoon" albümüyle birlikte grubun müziğinde gözle görülür bir sertleşme görünüyordur. "Down The Dustpipe", "In My Chair" adlı iki hit çıkaran single'larda da bu görülüyordu. Keyboardcu Roy Lynes'da gruptan ayrılma kararı almıştır.

Grubun Hard Rock soundlu ilk albümü diyebileceğimiz "Dog Of Two Head" 1971'de yayınlanır. Grup artık yeni tarzıyla dinleyicisine seslenmektedir.

Yaklaşık iki yıl sonra çıkılan ilk turda grup artık Hard Rock grubu olarak sahne almaktadır. Great Western ve Reading Festivals'den tam anlamıyla bir zaferle dönmüştür. Vertigo'nun alt firmalarından biri olan Phonogram bu başarıyı görür ve Status Quo ile anlaşır.

"Piledriver" onlar için hazırladıkları ilk albümleridir. Şirket bu albümün ardından Status Quo'ya bir live albüm için baskı yapmaktadır. Grup yeni albümünü kafasında şekillendirmeye başlamıştır nihayetinde. Aynı yıl en büyük hitlerinin yer aldığı yeni single'larını da piyasaya sürerler. 'Paper Plane', 'Mean Girl' bunların en iyi örnekleri olarak gösterilebilir. Grubun en iyi albümleri arasında gösterilen "Hello" yaklaşık 1 yıl sonra piyasaya sürülür. Grubun unutulmaz şarkısı Caroline'da bu albümdedir.

1974'de grubun en iyi konserlerini verdiği mekan olan Londra'daki Wembley Stadyumunda yeni bir konser düzenlenmiştir. Bu konserin öncesinde grubun en sert albümlerinden biri olan "Quo" yayınlandı. Just Take Me ile açılan albüm günümüz progressive gruplarının şarkılarında fazlasıyla kullandığı materyallerle doludur. Lonely Man albümün genel yapısının biraz dışında kalan şarkılarıdır. Break The Rules, Drifting Away albümde dikkat çeken diğer şarkılarıdır.

1975'de ise "Roll Over Lay Down" hitiyle listeleri altüst ederler. Bu hitinde yer aldığı On The Level ise ticari anlamda da iyi bir başarı elde etmiştir. Beatles'ın Lady Madonna'sına nispet yaparcasına yaptıkları Little Lady grubun unutulmaz eserlerinden biridir. Ve Most of The Time, mükemmel bir Rock balladıdır. Where I Am'de dikkat edilmesi gereken şarkılarından sadace biriydi.

"Blue For You" ise grubun başka bir albümüdür ve 76'da yayınlanmıştır. 6:33'lük Mystery Song, bir Hard Rock klasiği olan Is There A Better Way, albüme ismini veren şarkı Blue For You albümün hitleridir. Aynı yıl Andrew Bown da gruba klavyeci olarak katılmıştır.
Glasgow Apollo grubun live albümünü 77'de piyasaya sürmüştür. Status Quo yeni albümle beraber prodüktörlük için Pip Williams (Mavi Sakal'ın Kan Kokusu albümününde prodüktörüdür kendisi) ile anlaşır. Bununla birlikte büyük bir dünya turuna çıkarlar ve hemen ardından yeni albüm için stüdyoya girerler. "Rockin All Over The World" yayınlanmıştır artık.

Yine bir hard rock klasiği olan Hard Time, benim favori Status Quo şarkılarımdan olan For You ve Dirty Water'a ne desek azdır. Rockin All Over The World grubun müziğindeki gelişiminde göstergesiydi belkide. Quo'nun bu albümü Uzak Doğu, Avustralya, Avrupa ve Yeni Zelanda'da yayınlandı.

Yıl 1978'i gösterdiğinde ise Reading Festival'inin headlinerıdırlar. Ve Pip Williams'ın prodüktörlüğünde çıkardıkları ikinci albümleri "If You Can't Stand The Heat" de aynı zamanda yayınlanmıştır. "Again And Again", "Accident Prone" şarkıları bu albümdedir ve albümde en sevilen şarkılardandırlar ama bence I'm Giving Up My Worryin ve Someone Show Me Home gibi şarkılar daha da başarılıdır. Ertesi yıl 1 ay süren bir Avrupa turnesine çıkarlar. Avrupa turu Wembley'de başlayıp Odeon'da bitirilir.

1980'de Status Quo'nun eski şarkılarından derlenen albümü "12 Gold Bars" piyasaya sürülür.

1981'de British Music ödüllerinde ödüle layık görülürler. Ödülün ardından "Something Bout You Baby I Like"ın da yer aldığı Never Too Late albümü yayınlanır. Bana sorarsanız grubun en vasat albümüdür bu. Buna rağmen severek dinlemişimdir her zaman.

Grubun davulculuğunu yapan John Coghlan'da 1982'de gruptan ayrılır. "Original Mirrors" ile beraber grupta yeni davulcu bellidir, Pete Kircher. "1+9+8+2" çok geçmeden piyasaya sürülür. Status Quo artık en iyi Rock gruplarından biri olarak gösterilmektedir. I Love Rock'n Roll ile Rock'n Roll'a olan saygılarını gösterirler. Dedikleri gibi We Love Rock'n Roll! "Dear John", "She Don't Fool Me" ve "Caroline" hitlerinin ardından Monsters of Rock ve Castle Donnington festivallerinin öncü grubudurlar. N.E.C. kanalındaki gösterileri de "Live at The N.E.C." adıyla piyasaya sürülür.

"Ol' Rag Blues", "A Mess of The Blues" ve "Marguerita Time" ile grup hünerini daha fazla göstermiştir. Albümün adı "Back to Back"dir. Too Close To The Ground albümün balladıdır. Ardından gelen No Contract ise müthiş bir Hard Rock şarkısıdır.

1984 grubun 13'üncü hiti olan "Goin Down Tonight"ın çıkış yılıdır. End Of The Road adlı dünya turunu grup bazı nedenlerle yarıda bırakır. Aynı yıl toplama albümlerinin ikincisi "12 Gold Bars-volume 2" de çıkmıştır. "End of the Road" un videosu da çok hızlı bir şekilde tüketilmiştir. "Rockin' All Over The World" bazı değişikliklerle 1985'de tekrar piyasaya sürülür.

1986'da Status Quo modife edilmiş kadrosuyla döner. Francis Rossi, Rick Parfitt ve Andrew Bown. "In The Army Now" aynı yıl çıkar. John 'Rhino' Edwards (bas) ve Jeff Rich (davul) de albümde konuk müzisyenlerdir. Bu güzel albümün ardından Danimarka, İngiltere ve İsviçre'yi de kapsayan bir tura çıkarlar. In The Army Now "Rollin Home", "Red Sky", "In The Army Now" ve "Dreamin" hitleriyle listeleri altüst etmiştir. Bana sorarsanız albümün en iyi şarkısı In The Army Now'dır.

1987'de çok büyük bir Dünya turuna çıkarlar. Turu İngiltere ve İskandinav ülkelerindeki showlarıyla bitirdikten sonra Reading Festivali'nin yıldönümünde headliner olarak çalarlar.

1988'de Olimpik Stadyumda, Moskovada tam 300 bin kişi önünde çalarlar. Grubun kanımca en iyi albümü olan ve Queen'e benzettiğim vokal bölümleriyle unutulmaz bir albüm olan Ain't Complaining'de artık çıkmıştır. One for The Money ise Hard Rock'ın elektronik altyapılı ilk örneklerinden biriydi belkide ama dinleyici bu şarkıyı hiçde kolay kabullenmedi (en başta ben). I Know You're Leaving albümün göze batan şarkılarındandır.

Ertesi yıl "Perfect Remedy" yi piyasaya sürmüşlerdir. Bu albümle beraber tüm albümleriyle dünyada 100 milyon satış rakamına ulaşırlar. Going Down For The First Time, 1000 Years, Heart On Hold, Address Book, Tommy's In Love albümden beğendiğim şarkılardır.

Knebworth Music Therapy festivalinde Dünyanın en büyük Rock müzisyenleriyle bir araya gelinir. Paul McCartney, Elton John, Pink Floyd, Eric Clapton, Dire Straits ve Genesis bunların içinde en fazla sevilenleriydi. Festivali organize edenler tam 6 milyon sterlinlik bir kazanç sağlarlar. Status Quo aynı yıl 25. yıldönümünü kutlar. Butlin's, Minehead'deki parti bunun için düzenlenmiştir. "Rockin' All Over The World" tekbaşına 1 milyon satışına ulaşır aynı yıl.

"Anniversary Waltz" ve "Rockin' All Over The Years" videoları kendi alanlarında bir numaraya dek yükselmiştir. Grup ödüllerine bir yenisini daha ekliyordu. Brit Awards ödülünün bir benzeri olan Monte Carlo'daki HSH Prince Albert of Monaco ödülünü de kimseye kaptırmazlar. Quo 91'deki İngiltere konserinde de Rod Stewart'ın önünde çalmıştır. "Rock Till You Drop" artık hazırdır. Sheffield Arena'daki konser onların tam 11 saat 11 dakika sahnede kaldıkları konserleridir. Ve bu bir rekordur.

25.yıl kutlamalarının ardından Radio One'ın düzenlediği 'Party In The Park' kutlamaları için Sutton Park'a Birmingham'a giderler. Quo aynı yıl 15 ayda tam 2,5 milyon insana çalar. Sutton Park'taki konserler ise "Live Alive Quo" adıyla dinleyiciye sunulur. Live albümde bilhassa In The Army Now müthiş bir şekilde seyircinin katılmıyla seslendirilmiştir. Şarkı ortasındaki "oooo" vokal bölümleri de dinleyicinin Status Quo konserlerine olan katılımını göstermektedir. 20:20'lik Roadhouse Medley Rock tarihinin en iyi live kayıtları arasına girmiştir. Live albüm Hold You Back ile sona erer, dinleyici dakikalarca Status Quo'yu alkışlamıştır.

1993'de Rossi ve Parfitt Status Quo'nun 'Just for The Record' adlı otobiyografisini piyasaya sürerler ve bu büyük ilgi görür. Yine Rossi ve Parfitt'in oyuncak karakterleri de o günlerde piyasaya sürülür.

Status Quo bir ilki daha gerçekleştirerek Manchester United takımı için "Burning Bridges" ve "Come On You Reds" şarkılarını besteler. Grup tam 3 yıl sonra yeni bir stüdyo albümü yayınlamak için stüdyoya girer ve "Thirsty Work" çıkar. 16 tracklik albümde Restless, Sorry, Sail Away, Like It Or Not, Lover Of The Human Race dikkat edilmesi gereken şarkılardır.

1995'te "Don't Stop" albümünün haberini verip bir dünya turuna çıkarlar. Status'un 30. yılı nedeniyle 'Quotographs' adlı kitabı da piyasaya sürülür.

96'da belirtilen albüm "Dont Stop" yayınlanır. Ve Status Quo fanclub'ı The Beach Boys, Brian May (Queen), Steeleye Span's Maddy Prior (Steeleye Span), ve Eric Clapton'ın gerivokalisti Tessa Niles'in de katıldığı bir parti düzenlerler. Albüm ingiltere listelerine iki numaradan giriş yapar. "Fun, Fun, Fun" adlı single da 24 numaradan listeye giriş yapmıştır. The Future's So Bright'daki bayan gerivokallerde Status tarihinde bir ilktir. Başta Sorrow olmak üzere müthiş ötesi şarkılardır hepside. Ve o müthiş konseri hatırlayanlarınız varmı bilemiyorum. Avrupa turu kapsamında Türkiye'de de sahne alırlar tüm konserlerde olduğu gibi bu konserde de performansları en üst seviyededir.

1997'de Japonya, Avustralya, Amerika ve Orta Avrupa'nın da dahil olduğu bir dünya turnesindelerdir. Nisan ayında Rick Parfitt'in bypass ameliyatı olması nedeniyle tura yaza kadar ara verilir. Ve Ağustosda tura kalınan yerden başlanıp Aralık ayında sona erdirilir. Bu arada eski Free ve Bad Company elemanı Paul Rodgers gruba konuk vokalist olarak katılır. "Whatever You Want - the greatest hits." grubun en iyi şarkılarının yer aldığı 2 cdlik bir arşiv belgesidir. Aynı yılın 13-14 Aralık günlerinde bizim gururumuz Mavi Sakal'ı İngiltereye davet ederler ve Mavi Sakal ile birlikte ünlü Wembley Arena'da müthiş bir konser verirler.

98'de Mart-Nisan gibi Avustralya konserleriyle yeni bir turneye başlarlar. Ve Mayıs ayında Almanyada sahne alacaklardır. Bitkin bir şekilde çıktıkları İngiltere turunun ardından yeni albüm için 99'da stüdyoya girerler.

1999 Status Quo için birhayli yoğun geçmişti. Yeni albüm için birhayli para harcayan grup Şubat ayında Avusturya'da o yılki ilk konserlerini verir. "The Way It Goes" albümün ilk singleıdır ve İngiltere listelerine 8 numaradan girmiştir. Bunu izleyen albümde 29 Martta piyasaya sürülür. Albümün adı "Under The Influence"dır ve Twenty Wild Herses adlı şarkıyla başlar albüm.

Status yıllar geçmesine rağmen muhteşem olan müziğinden hiçbirşey kaybetmemiştir. Little While Lies albümdeki mükemmel şarkılardan sadece biridir ve Status hayranları albümün güzelliği karşısında şaşırmamışlardır çünkü Status bunu hep yapmışdı onlara. Armağanların o ana kadar olanlarından sonuncusuydu. Blessed Are The Meek'de benim en sevdiğim Status şarkılarından biridir ve bu albümdedir. Münih ve Kore'de de Michael Jackson ile birlikte sahne aldılar. Bu konserler Kosova'daki çocuklara yardım etmek amacıyla düzenlenmiştir.

Son olarak 2000 yılında Universal Music grubun "Famous In The Last Century" adlı albümünü yayınladı. Famoust In The Last Century albüme ismini vermişdir. Old Time Rock'n Roll yıllara meydan okurcasına hâlâ Rock dediklerinin resmidir. When I'm Dead and Gone benim albümdeki diğer favorilerimden.

40 yılı deviren Status Quo Rock'n Roll'un demirbaş listesinde üst sıralara adını yazdırmanın huzuruyla çalışmalarına devam etmekde. Yine çok yoğun geçen turlarla dinleyicileriyle buluşuyorlar. Benim gibi dinleyicileride her yaptıklarını takip etmeye devam ediyor tabii. Kolay değil, bu 40 yıl!