Ayyas.Com

sunay akın/kırdığımız oyuncaklar...tek kelime ile harika bir kitap...oyuncaklara hiç bu gözle bakmamıştım.

valla hayatıma cok kıtap gırdı ama hiç biri jack LONDON un MARTİN EDENı kadar etkilemedi dagıtmadı

okuduğum kitapların çoğu güzeldi..en son okuduğum kitabı tavsiye edebilirim..cehenneme övgü

Beyaz zenciler ....
otomatik portakal .....(inanın filminden daha iyi kitabın kendisi)
Veronica ölmek istiyor
piedra ırmağının kıyısına oturdum ağladım
extasy hikayeleri ( hala okumayan ayya$ mıdır acaba ,kaçırmayın !!! )
cennet ve cehennemin evliliği ...farklı bakış açılarına açık olanlara...
ve küçük iskender...

annem;; georges bataille
alamut kalesi,,yurt yayınları
görmenin iktidarı ;;gıovanni sartori

3. numara hoş kitaptır.. bende tavsiye ediyorum.. dünyanın kaderini değiştiren bir insanın ruh hali nasıl bilmekte fayda var gibi..

sabahattin ali-kürk mantolu madonna (saklı çığlıklarım,maria puder'in söylemlerine denk düşer...sabahattin ali yaşasaydı-saatlerce suratına gözlerimi dikip ağlayasım gelir)
paulo coelho-veronika ölmek istiyor
shirley maclaine-the camino
irvin d. yalom-Nietzsche ağladığında
dostoyevski-suç ve ceza

evet katılıyorum "piç" güzel bir kitap severek okumuştum..

Altay Öktem'in tüm kitaplarını tavsiye ederim..
William Shakespeare ' e ait elinize geçen tüm kitapları okuyun derim..
Oğuz Atay - Tutunamayanlar..
Gabriel Garcia Marquez - Benim hüzünlü orospularım..
Miguel de Saavedra CERVANTES - Don Kişot..

elif şafak-baba we piç gerçekten güzeldi zaten elif şafağın yazılarını da takip ediyorum çok tatlı bi dili war.bi de bu yıl doğum günümde kendime aldğm kitaplar çok hoşuma gtti robin sharma-ermiş,sörfçü we patron we aşka şeytan karışır-hande altaylı çok eğlenceliydi yaa tatile gttğmde okumştm denize grmek yerine oturup kitap okudumm güzeldi tawsiye ederm ayrıca şu konudada çok möutluymn artık biz çok iyi kitap çıkarır we film yapar olduk o yüzden türk kitapları okumak daha da hoşuma gidiyoo.

flora rheta schreiber-sybil
deneysel mi desem belgesel mi desem çok ilginç bi kitap.okurken bazen insanın içini ürpertiyo.insan aklının ne kadar şaşırtıcı olduğunu kanıtlıyo.çok fena çok

Boyalı Kuş / Jerzy Kosinski
"1939 yılının sonbaharı, ikinci dünya savaşının ilk haftaları binlerce benzeri gibi altı yaşındaki o küçük çocuk da, Orta Avrupa'nın büyük bir şehrinde yaşıyan annesiyla babası tarafından uzak bir köye gönderildi.
Ebeveynin niyeti çocuklarını savaştan uzaklaştırmak, her şey düzene girince de yanlarına almaktır. Onu bir yolcuya emanet ederler; ancak kargaşada çocukla ilgili bilgi alabilecekleri tek insanı/yolcuyu kaybederler. Çocuk, yaşlı bir kadınının yanında barınır. O ölünce başlar köyden köye kaçmaya. Dört yıl sürer bu. Köyler farklı olsa da oralarda yaşayan insanlar birbirinin aynıdır; “köylerinden dışarı çıkmayan, kendi aralarında yaşayan, sarı saçlı, açık tenli, mavi gözlüdür. Oysa çocuk esmer, kara kaşlı ve kara gözlüydü. Okumuş burjuvaların dilini konuşuyordu. Doğulu çiftçiler, ırgatlar için bu dil, anlaşılmaz bir şeydi.” Köylüler çocuğu Yahudi, Çingene sanırlar. Onu korurlarsa Nazilerden zarar göreceklerini bilirler; korku cehaletle birleşir çocuğun durumu iyice güçleşir. Yanında ağızlarını açmazlar; çocuğun, kendilerinin dişlerini sayacağına, bunun kötülük getireceğine ve sayılan her dişin hayatlarından bir yıl götüreceğine inanırlar. Çocukla gözgöze gelince de başlarını çevirip üç kere yere tükürürler. Gittiği he yerde “uğursuz”dur. "
Monte Cristo Kontu -Alexandre Dumas
"Akdenizde bir ticaret gemisinde 2. kaptan olarak çalışan Edmond Dantès, son seferinin geri dönüşündedir. Kaptan olarak başlamadığı bu seferinde, bir hastalık kaptanlarını teslim almış ve Dantès'ye bir fırsat çıkarmıştır.Kaptanları hastalığı sırasında eğer kendisine bir şey olursa, Dantès'den Elbe Adasına uğramasını ve kendisi için bir takım işler yapmasını ister. Kaptanın ölüm döşeğindeki son isteğini karşılamakta tereddüt etmeyen Dantès, o zamanlar Elbe adasında sürgünde olan Napoleon taraftarlığı ile bilinen bu adaya gider ve kaptanın isteklerini yapar.Tecrübeden yoksun olmasına rağmen gemisini Marsilya limanına demirlemeyi başaran Dantès, kendisini büyü bir özlemle bekleyen babasına ve nişanlısına koşmak için sabırsızlanmaktadır. Gemisinin akibetini öğrenen ve bu durumda bile başarılı olan 2. kaptana çok iyi bir iş teklif eden gemi sahibi Morrel, bu şekilde yıllardır maddi sorunlar yaşayan ve evlilik planları yapan çifte müjdeyi verir. Dantès muhtemelen bir sonraki seferde geminin kaptanı olacaktır.
Dantès yıllardır, Katalan bir ailenin kızı olan Mercedes'i sevmektedir. Mercedes de onun bu ilgisine karşılık vermektedir ancak kardeş bildiği kuzeni Fernand onları kıskanmaktadır.Dantès'nin gemisinde çalışan bir muhasebeci olan Danglars, yolda aralarında çıkan bir tartışma yüzünden Dantès'den nefret etmektedir. Elbe adasına çıkışlarının sebebini çok iyi bildiği halde, bunun arkasında başka şeyler varmış gibi patronu Morrel'e anlatır ve ona Dantès'nin adadan Paris'e teslim etmek için aldığı bir mektuptan söz eder.Dantès yıllardır beklediği düğününün olduğu bir akşam, anlamını tam olarak çözemediği bir iftiranın pençesinde, kendisini savcının karşısında, krala karşı Napoleoncularla işbirliği yapmakla suçlanıyorken bulur. Savcı, Elbe adasında sürgünde olan imparatorun destekçilerinden Paris'e yolladıkları bir mektuptan söz etmektedir.Tek suçunun "kaptanının son isteğini yerine getirmek için Elbe'ye gitmek" olduğunu söyleyen Dantes, savcıya tüm bildiklerini anlatır. Elbe'de bizzat Napoleon'la görüşmüş ve imparatorun adamlarından, Paris'teki arkadaşlarına teslim edilmek üzere, bir mektup almıştır. Mektubu aynen savcıya teslim eder.Savcı, eski bir Napoleon destekçisinin oğlu olan Villefort'tur. Babasının bu durumu artık Kral'a hizmeti tercih eden savcının üzerinde utanç duyduğu izler bırakmakta, ancak bu tip bir görevde başarı için şart olan hırsını arttırmaktadır. Nitekim, Dantès'nin verdiği mektup, yakında Kral'a karşı ayaklanma başlatacak olan Napoleoncuların planlarını içermektedir. Bunu gidip bizzat Kral'a söyleyerek Kralın güvenini kazanmak ve bu sayede mesleğinde ilerlemek istemektedir.Kendi babasının adının geçtiği bu mektubu teslim edemeyecek olması dolayısıyla, Dantès'den onu sorgulayacak olanlara asla mektuptan söz etmemesini ve yakında kendisini bu beladan kurtaracağına söz vererek onu İf Şatosu denilen bir adaya hapseder.Önceleri savcının kendisine vereceği sözü tutarak, İf'teki günlerinin kısa olduğunu düşünen Dantès, adada tam 14 yıl boyunca kalacaktır."

tavuk suyuna çorbalar -annelerin yüreğini ısıtacak öyküler
çok güzel ya insanlar annelerinin değerini hiç bilemiyo annemizin bizim için neler yaptıktıklarını düşünündürüyor