Denizaltı

Çocukken , kendime ait küçücük bir deniazltım olmasını isterdim, inip derinlere , kalabalıklardan uzaklara gidebileceğim , beni insanlardan ve hayattan saklıyacak , zırhı ile beni kucaklayıp koruyacak bir denizaltı.Sonra yazıyı keşfettim , yazılardan bir denizaltı yapabileceğini.

Nietzsche , kendi denizaltısını delilikten yaptı.

Kırk yaşındayken , yüzünü bile görmediği 20 yaşındaki bir genç kıza aşık olduğuna karar verdi.Sonra gördü o kızı.Delilik aşk kılığında geldi ona.

Ne yazık ki , aşık olmak için seçtiği kız , o her görenin vurulduğu Andree Lou Salome , kendi encilliğinden oluşmuş bir denizaltıyla dolaşıyordu insanların arasında.Çok zeki ve güzeldi.Kendi kitaplarını yazmaya hazırlanıyordu.

Nietzsche dahiydi , Salome zeki.
Zeka , dehayı sevmedi.
Dahi , zeki olana tutuldu.
Aralarındaki yaş farkına rağmen, daha çocuk olan , daha güçsüz olan , daha şaşkın olan ve delirmeye daha yakın duran dahiydi.

Daha 25 yaşındayken yazdığı kitaplka Felsefe dünyasını sarsan , Avrupa'nın en büyük beyinlerinden biri , birgün bir ata "Sevgilim" diye sarılıp ağlayarak denizaltısına bindi ve delilik denizinin derinlerine doğru gitti.

Bir daha geri dönmedi.

Kadınlara duyduğu öfke ile yazdığı bir satır , kadınlara kızan her erkeğin tekrarladığı bir slogana dönüştü :

"Bir kadınla buluşmaya gidiyorsan , yanına kırbacını almayı unutma."

Nietzsche sevilmediği için öldü.Edgar Alan Poe , sevdiğini kaybettiği için.

Sefalet içinde süren hayatlarına daha fazla dayanamıyan karısı vereme yakalanıp gün ve gün eriyerek ayrıldı bu dünyadan.

Poe , yazılarından yaptığı denizaltılarla , duyduğu acıdan uzaklaşmasına , istediği derine inmesine imkan olmadığını düşünüp içkiden yeni denizaltılar yaptı.
Bir daha dönmemek için gittiğinde yaşı Nietzsche'ninkinden fazla değildi.

"Morg Sokağı Cinayetleri" kitabı ile , edebiyattaki "Bilinç Akımı"nın ilk örneğini vermişti , çağrışımlar zincirinin insan beyninde nasıl halka halka birbirine eklendiğini , bu cinayet romanında anlatmıştı.

Çaykovski , notalardan yapılmış bir denizaltı ile derinlere iniyordu.

Bir kadınla bir erkek arasına sıkışmıştı gemisi.Kadın , ona sahip çıkan , destekleyen , varlıklı ve güzel bir kadındı.Çaykovski ise bir erkeğe aşıktı.

Bir erkeğe duyduğu aşkı , ne o kadın nede müzik çevreleri affetti.Daha sonra milyonlarca insanın zevkle dinleyeceği son eserlerini sevmediler.

Tifo salgınının kol gezdiği Moskova'da bir lokantada "Bir Bardak Su" istedi o da.Yanında oturan kardeşi kapalı şişe su getirin dedi.Çaykovski hayır çeşme suyu istiyorum diye ısrar etti.Çeşme suyunu içti.
Ve Tifo oldu.
Bir erkeğe duyduğu aşk bir bardak suyla bitti.

Notalarla , bir bardak sudan oluşan bir denizaltıydı onun bindiği.

Baudelaire ile Van Gogh orospulara aşık olmuşlardı , biri bir kulağını kesip , diğeri kokain tozlarının arasına dalıp bindi denizaltısına.

Napolyon ise , yetersiz erkekliği ile Taleyran'ın eski metresi olan azgın bir kadına tutulmuştu , en büyük imparatorlukların bile mutluluk getirmediğini farkettiğinde Avrupa'yı birleştirme hayalinden bir denizaltı yapıp savaşlarıyla bindi denizaltısına.

Hepsinin başka başka denizaltıları oldu.

Çocukken , kendime ait küçücük bir deniazltım olmasını isterdim, inip derinlere , kalabalıklardan uzaklara gidebileceğim , beni insanlardan ve hayattan saklıyacak , zırhı ile beni kucaklayıp koruyacak bir denizaltı.

Denizaltı diye bir yazı yazıp bindim bende kendi denizaltıma.

Ahmet Altan

Ahmet altanı sevmem ama yazı güzelmiş.Birazda eski ama okunsun bilinsin

denizaltı mühendisi olacağız hepimiz bu gidişle...

ben giremem denizaltına....

şu denizaltına binmek için illa işin ucunun bi kalp meselesine dayanması gerek kanısına vardım yazıyı okuduktan sonra..
ve şöle bi kendime baktım..bi denizaltına sahip olma ihtimalini bile geçirememiş olduğumu farkettim..yada bunu düşünmüş olmak bile bi sebepti sahip olmak için..

ya erken yada geç..ama zamanı değil şimdi..

hmm gerçekten güzel yazıymışş ya ama benim denizaltım olmaz heralde ya