Şiir - Şair Kavramları

Ben belki çok değişik düşünüyor olabilirim ama günümüzde Şiir ve Şair'lik kavramının boklu çıktı diye düşünüyorum.
Geçmişte insanların şiir yazma yöntemi vardı.Belli kurallar nezdinde yazarlardı şiirlerini.Şiir dendiği zaman içinde birçok sey yer almaktaydı.

Bugün günümüzde ise şiirlerin 90% hikaye gibi yazılıyor ve belki de bu edebiyatı içinden çıkılamıyacak bir şekile sokmakta.Murathan Mungan gibi insanların Şair olması bana ters geliyor çünkü okudukça şiirlerini çoğunluğu şiir değil.Hikaye yazıyor ve satır başlarında veya cümle arasında yeni satıra geçtiği için Şiir yazmış sayılıyor.

Bu kadar basit mi şiir yazmak diye düşünüyorum bazen.Evet hepimizin bir iki kere şiir yazmışlığı vardır ama bence şiir ve Şair'lik kavramının hiçbir zaman boku son dönemlerde çıktığı kadar çıkmamıştır.

Şiir'in belli kalıplara sokulup sokulamayacağı edebiyatçılar tarafında uzun süre tartışıldı. Artık kabul gören illa kalıplara sokmanın yanlış olduğu yönündedir. Ben sevmem Murathan Mungan'ı ama şair değildir diyemem, demem.

işte bende bunu tartışmak istiyorum . hikaye başkadır şiir başkadır . eger ikisi aynı şey olsaydı hikaye şiir deneme diye ayrı kavramlar olmazdı .

Hikaye gibi bir şiire rastlamadım ben bugün' kadar uyak ve ölçüsüz şiirlerin çoğu da aslında anlatım özellikleriyle düz yazıdan ayrılmaktadır. Durum o kadar da karışık değil bence.

Yok son derece kötü örnekler var hikaye gibi yazılmış ve adı şiir konmuş, hatta öyle kalmış eserler.

Bence şiir dediğimizde en başta bir ahenk olmalı, tıkır tıkır ilerlemeli duygu, kendisini okutmalı, okuturken de sizi okumalı.

Yahu kötü şiir ararsan bulursun elbette... Benim demek istediğim başkaydı...

Neydi neydi?

bisküvi denince akla....

Hemen onun adı gelmiyor işte eheh.

Para kazanmak yada başka bir amaçla yazılmış şiir kendini belli ediyor zaten..Histen yoksun oluyor....
Ama kendini ifade ettiğin şiirler bambaşka oluyor....

efendim dümdüz yazılmış yazıdan da şiir olur. olmaz diye bir şey yok. şiirlerine makale diyen şairler olduğu gibi, düzyazılarına şiir diyen şairler de vardır.

ölçü uyak zorunlu değildir. onu kullanan da olabilir kullanmayan da.. şairin tarzına göre değişir. murtahan mungan çok da iyi bir şairdir.

böyle otorite gibi konuşuyorum diye kıl olacaksınız belki ama asıl otorite olmaya çalışmak ölçü uyaksız şiir olmaz demektir. kuralları koyan ve değiştirenler de bilirsiniz ki o kuralları aşanlar olabilir.

sığ bir şairle, düşünce ve dil yönünden derin bir şair zaten birbirinden hemen ayırt edilebilir. ölçüye uyaka gerek yok.

eğitim seviyesi, şiir kültürü, yetişme ortamı vs vs ye göre her insanın farklı şairleri olabilir. ölçülü uyaklı da olsa zerre kadar zevk almayacağım şairler var benim mesela. çünkü ölçü uyak şair olmayan ama kendini şair zannedenleri samimiyetsizleştiren, onlara laf salatası, klişe çorbası yaptıran şeydir. ölçüyü uyakı kullanıp da iyi yazmak zordur. üstelik süper yazdığınızda en güzel şiir o olur diye bir şey yoktur.

kimi insan şiiri şiir yapan onun başka şekilde ifade edilemeyecek olmasıdır der, kimisi içinde taşıdığı musikidir der, kimisi akılda kalıcılığıdır der. kimisi başka şeyler de söyler. ama şiirle fazla haşır neşir olanlar, fazlaca okuyanlar, şiir beğenisini genişletenler iyi şiir kötü şiir zevklerini oturtacaklarından, ve diğer zevkleri küçümseseler bile en azından onlara karışmayacaklarından (belki onları şiir olarak bile görmeyeceklerinden.. tabi burdaki ölçü uyak meselesinden başka bir şey bu ) sorun da kalmayacaktır.

şiir atıp tartışmak lazım. ama ölçü uyakın nesi tartışılabilir şimdi... tavşan dağ meselesi olmuştur artık.

bana şiir ile düz yazının ya da bir denemenin arasında ki farkları anlatın o zaman.
ama şöyle 3 yaşında ki çocuğa anltır gibi anlatın bende anlıyayım.

Şiir bell ölçülere uyaklara sığmamalı bende bunu söylerim ama aklına birşey gelir onu yazarsın düz yazı sonra lan ben bunu şiire çevireyim prim yaparım.
Yok oyle şey.Şiir'in değeri sırf bu yüzden eskisine göre düşmüştür.

Ne yazık ki üç yaşında birinin anlayacağı şekilde anlatılamaz bu. Hatta kesin bir tanımı da yoktur muğlak bir şeydir (böyle ibne gibin puşt gibin bir şey )
Şiirin ne olduğu ancak şiir okuyarak anlayabilirsin. Ama iyi bir şair tek dizeyle sayfalarca kitap kadar çok şey anlatabilmeledir bence.
"Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
Bir Orman gibi kardeşçesine"
Örneğinde olduğu gibi aynen

düzyazıda anlatmak istediğin belli bir şey vardır mesela. ne dediğini, ne anlatmak istediğini biliyor olmalısın.

ama şiir muhteşem insanın da dediği gibi daha muğlak. her okur aynı zamanda o şiirin şairidir. okuyana göre çağrışımları, anlamları farklı olabilir.

sen şu hikaye gibi şiirlerden yolla istersen. onu konuşalım.

şairin, şiirin değeri düştü demek de büyük bir laf... olaya o kadar hakim misin yani? şiirin şairin geçmişten günümüze kadar değerlerinin izlediği seyre? hem bu değer neye göre kime göre? kimin şiire verdiği değer bu düşen? vs vs..

genellemelerden, büyük laflardan kaçmak lazım.

partizanlık, taraf tutmak daha saygı değer olabilir. ama gerçekten ne dediğini, neyi desteklediğini ve nelerin karşısında durduğunu iyi biliyorsan..

şiirinin en tanımlanabilir şekli uyumlu ses gruplarından meydana gelmesidir bu uyumun şekli de şiiri yazan şair ve onu okuyan okuyucuların değer biçmesine kalmıştır. Örneğin bir tabloya değer biçebilmek için ilk önce o resmin sanatsal değerini biçmek lazımdır ve bunu yapmak içinde bu konuda bilgi sahibi olmak gerekir. Şiirde edebiyatın diğer türlerine nazaran daha çok benzer resim sanatına çünkü şiirde bol tasvirli bir anlatım ona değer verir. seçilen kelimeler ve dizlerin uyumu değildir esas olan . önemli olan o seslerin ve tasvirin sizde yarattiği çağrişimlardir. Resim görsel olarak etki edip çağrişim yaratırken şiir kelimelerin sizin beyninizde tasvir bulmasidir. O tasviri sizin beyninizde en iyi oluşturan şair ise sizin gözünde şairdir ve yazdiği şey şiirdir.

şiiri yazdığında şiir kağıttan çıkıp vücuda bürünmeli ve karşısına oturup onunla konuşmaya başlamalı...
anlamsızlığı anlamlı yapmalı...
anlamayana anlamsız gelmeli
bence şairlikte imgeleme çok önemlidir
anlatmak istediğin söylenmemelidir ve her okuyuşta okuyucu yeni bir şeyler keşfetmelidir ve herkes anlayamamalıdır

Benim gözümde düştü Şiir'in değeri.Bu benim açımdan bir problem çünkü Şiir okumayı ara sıra da olsa severim.Ama karşıma Murathan Mungan'ın güzel şiirleri yanında abuk sabuk yazdığı denemeleri karşıma şiir olarak çıkarmasını sorguluyorum.

Büyük laf büyük adamlar eder derler ya bende kendimin büyük adam olduğuna inanırım.Fikirlerimi yorumlarımı gözlemlerimi dile getirip bana her gösterilen şeye inanmadan önce kendim incelerim.Ne kadar başarılı olur incelemelerim belki de hiç olmaz ama neticede ben kendi yorumumu yapıyorum.Birileri ile fikir alışverişinde bulunmak için bir topic altında fikirlerimi koyarım ortaya senin varsa karşısında sende koyarsın ortaya.Büyük laf olur küçük bir kelime olur önemi yok.Herkes birbirinden birşeyler alıp verebilir.

İnsanın kendi fikirlerini başkaları ile paylaşması , ne zamandan beri Partizanlık olmuş ben onu anlamıyorum.Savunulan her düşünceyi Partizanlık olarak gören bir insan olaylara geniş bir bakış açısı ile bakamaz , dolayısıyla bilgi de doğruya ulaşması zordur.Çünkü en doğru bilgi kalıplar dışına çıkarak kendi sorgumuz ile ulaştığımız bilgidir.Bu durumda asla Partizan olduğumu düşünmüyorum aksine bana bu yakıştırmayı yapanların objektifliğinden şüphe ederim.