Ayyas.Com

Küçükken doğaüstü varlıklara inanır mıydınız (belki hala inanıyorsunuz) ve geceleri onlardan korkar mıydınız?

Ben çok korkardım, odada yalnız yatıyorsam mutlaka su istemek gibi bahaneler uydurup annemi veya babamı çağırırdım yanıma uykuya dalıncaya kadar ya da direk biriniz benimle kalsın derdim yiğitliğe çamur sürdürerek. Ama neler olmazdı ki korktuklarım arasında, hayaletler vardı kesinlikle, ufak böcekler, ki böceklerden hala korkarım ben insanlara sadece tiksiniyorum desem de, küçüklükten kalma bir alışkanlıkla, bana zarar veremeyeceklerini bildiğim halde.

Sonra hala geceleri evde yalnızsam -ki çok sık yalnız kalırım- arada sırada korkarım durduk yere, ürperirim, sanki doğaüstü bir takım varlıklar arkamdaymış gibi hissedip arkama dönmeye çekinirim doğaüstüne en ufak şekilde inanmadığım halde. Arkama dönüp de bakarım yüzleşmek için ama, o da ayrıdır, bilirim korkularımın kökenini ve ona göre davranırım inkar etmeden.

Haydi, itiraf edelim eğer varsa böyle korkularımız, ben doğum tarihi infosunda yazan bir insan olarak en ufak bir şekilde utanmıyorum ne küçük bir çocukken ne de şimdi gördüğüm düşlerden, sanrılardan ya da yaşadığım korkulardan. Biliyorum ki hepsinin akla ve mantığa uygun birer açıklaması var.

aynı şeyler bende da vardı.sanırım nerdeysa tüm çocuklarda var ;p
ben karanlıktan çok korkardım -hala da korkarım -ışık kapandığı anda hayalgücüm başlar çalışmaya deli gibi.olmadık iğrenç şekiller arkamda beni takip eden ve öldürmek isteyen iğrenç bi varlığın hissi...ben bakmaktan korkardım hızla ışığı açmaya giderdim yada yatama koşturup yatar gözlerimide sıkı sıkı kapatırdım görmemek için.ama bnm şanslı olduum konu karanlıktan korkmayan bi ablam-benden sadece 1.5 yaş büyük(17)-vardı-hala var ;p-.önce ben yatardım sonra o ışığı kapatırdı.kabus gördüümde-beraber yatardık.şimdi sadece aynı odadayız-onu uyandırırdım,ya da çişim geldiinde bana wc ye kadar eşlik etsin die-bıktıydı artık -kesinlikle ışık açılmadan yere basamazdım.sanki yatan altından bi yaratık kapacakmış gibime gelirdi ayaklarımı ıyyk şimdilerde yenmeye çalışıyorum ama nafile hayal gücüm ahhh ah!

inanamıyorum demekki yalnız değilmişim! ben küçükken sanki odamın dışında ve çatıdan birileri yürürdü. annemlere söylediğimde, evimiz ahşap ve çatı katı olduğu için bu seslerin normal olduğunu söylerlerdi.. bende bir süre sonra söylemeyi kestim zaten.. ama çok gerçekçiydi.. sanki biri sürünüyor gibi.. hiç unutmadım o sesi.. bir de ben doğa üstü varlıklara inanırım ve bu çeşit olaylarda yaşadığım için hala evde yalnız kaldığım gecelerde, hele ki elektrikler kesilmişse kabus gibi bir gece yaşarım.. bazı şeyleri hala üstümden atamadım ne yazıkki..

bu tarz olaylar yaşayan başka ayyaşlarda varmı acaba?

Bu doğal bir içgüdüdür. Vahşi doğada hayatta kalmamızı sağlayan bir güdü. Çünkü bir çocuğun gece istediği gibi dolaşması sakıncalıdır. Anne babası uyurken onu gözleyemezler. Bu korku sayesinde çocuklar anne babalarından uzaklaşmamakta ve gecenin tehlikelerine karşı kendini korumaktadır.

Elbette sayın ajan, ssanırım macera yaşamaktan oksijenin hepsi kaslarınıza gitmiş biraz unutkan olmuşsunuz insana ait her şey hayvansaldır zaten çünkü insan bir hayvandır.

Tüh ya, ben de hep babamı çağırıyordum yanıma çok korktuğumda, keşke yanına gidip baksaymışım şöyle ucundan kaldırıp da, demek geçecekmiş...

Yapma canım yapma arkadaşım.

ne varki her yasın ayrı bir korkusu her insanın ayrı bir korkusu vardır ben bek doğa üstü varlıklardan filan korkmam hatta baya ilgimi çeker diye bilirim ama ben rüyalarımı sevmem ve korkarım genelde iğrenç seyler görürüm aslında ben olacak seyleri görüyorum rüyamda ama pek hoş sekilde değil mesala bi erkek arkadasımdan ayrılcam 3 gün önce filan bunu rüyamda görürüm mesala en son ayrılmadan önce biletlerimi kestiğimi ver duvarı yumruklayarak yaralarımı açmaya çalıştığımı gördüm ve 2 gün ölü gibi etrafta dolastım uyanınca

adamkılıklının teki her mesajının 6na wolrath bole wolrath sole yazınca olmuor ama sedajıgım..ınsan pes edıyor 1yerde..senle de baslarda kotüydük ama yannıs anlasılmanın farkına vardım ve bu kotu durumdan hojlanmadıgım ıcın ıyı gecınmeye calıstım..ama bu adamkılıklıyla bır yere gelınmez..2-3 kelam yazıpta bıseyler yaptım havasına gırmesın dıye cevap atıyorum zaten..

Rüyalar bilimin inceleme konusu zaten, acaba gerçekten de zaman içinde bir atlama söz konusu mu diye? Eğer mümkünse zaman içinde gerçekleşen atlama sonucu bilinçaltımızın da katkısı ile benzer imgelerle görüyor olabiliriz geleceği, zira benim de başıma defalarca kez geldi bu tip rüyaları görmek.