Mutlu Aşk Yoktur Ki Dünyada

Aslında hiçbir şey kâr değil insana
Ne gücü ne zayıf yanları ne de yüreği
Gölgesi bir haç gölgesidir kollarını açsa
Ve kırar göğsüne bastırırken sevdiği şeyi
Tuhaf bir ayrılıktır hayatı kapkara
Mutlu aşk yok ki dünyada

Hani giydirilmiş erler bir başka yazgıya
İşte o silahsız erlere benzer hayatı
Sabahları o yazgı için uyanmış olsalar da
Tükenmiştirler ve kararsızdırlar akşamları
Söyle yavrum şu sözleri sakın ağlama
Mutlu aşk yok ki dünyada

Güzel aşkım tatlı aşkım çıbanım derdim
Yaralı bir kuş gibi taşırım seni şuramda
Ve görmeden bakanlar şu halimize bizim
Süzdüğüm sözleri söylerler benden sonra
Ve her şey der demez ölür iri gözlerin uğruna
Mutlu aşk yok ki dünyada

Yaşamayı öğrenmek bizimçin geçti çoktan
Ağlasın gece içinde kalplerimiz yan yana
En küçük şarkıyı mutsuzluktur kurtaran
Her ürperiş borçlu baştan bir hayıflanmaya
Ve her kitar havası beslenir bir hıçkırıkla
Mutlu aşk yok ki dünyada

Acılara batmamış bir aşk söyle bana
Yıkmamış kıymamış olsun bir aşk söyle
Bir aşk söyle sarartıp soldurmamış ama
İnan ki senden artık değil yurt sevgisi de
Bir aşk yok ki paydos demiş göz yaşlarına
Mutlu aşk yok ki dünyada
Ama şu aşk ikimizin öyle de olsa.

Louis Aragon

Bu başlığı gündeme getirmek istedim. Aşk bir sapış, bir kaçış. Bir eğlence, bir gizem. Biraz afyon, bir o kadar su. Uzun süredir mutlu bir aşk yaşadığını söyleyenler kendilerini akvaryumlarına o kadar hapsetmişlerdir ki içinde bulundukları şeyin akvaryum olduğunu anlayamayacak kadar kısalmıştır hafızaları...

iki insanın bi birlikteliği yürütmesi o kadar zor ki aslinda..bu yüzden ayrılıklar çok normal geliyo bana.bi düşünün ya farklı anne babalardan farklı bi kültürle yetişmiş kendine bi yol çizmiş iki insan..onların zevkleri hayatı algılayış biçimleri huyları tamamen olmasa da birbirinden farklı.ve tutupta bu iki insan anlaşamadığında ayrılmaları,birbirlerini sevmelerine rağmen yürütememeleri ve acı çekmeleri gayet doğal bişi bence.tabikide hoş diil,kim ister ki mutsuz olmayı.ama gercekten mutlu olanlar mutluluğu yakalayanlar da yok diil..aslında bu büyük bi tesadüf oluyo,büyük bi mucize.ama dediğim gibi mıtlu olanda oluyo,öyle olsa dünyada hiç evli veya sevgili çift kalmazdı.ama milyonlarca var(sayısını bilmiom ama var işte baya..;P)ama şunu söylemedende edemiycem bana kalırsa hiçbi aşk sonsuza kadar sürmez,düşünsenize 70yaşındasınız ve hala aşıksınız.tabikide böyle bişey olmuyo.mutlu aşk vardır bence,ama mutsuz aşklarda anormal diil yane.sadece üzücü bi durum.ama nolursa olsun ister mutlu ister mutsuz bütün aşklar birgün biter..sonunda yerini ama sevgiye ama acıya ama nefrete bırakır...

Aşk vardır, saygıyla beslenir, sadakatle hayatını devam ettirir, bu yüzden 70 yaşında da , lekelenmemiş, büyüsü bozulmamış bir aşık çift görebilirsiniz, o yaşta ve el ele, duygular yaşlanmaz beden gibi...
Aşkı bozan heveslerimizdir, farklı bedenlere olan şehvetli açlığımızdır. Bundan vazgeçmek istemezsen sevginin doruğuna hiçbir zaman çıkamazsın. Aşk sevgiliye kendini adamaktır, sevginle, onun tüm benliğini kucaklamaktır. En zor olan da budur zaten,,,

aşkı aşk yapan ihtirastır aslında..eğer hala birbirinizi şaşırtabiliyorsanız ve yapacağınız herhangi birşey karşınızda merak uyandırabiliyorsa heyecan yitmemiştir..nedense insanlar ilişkilerinde devamlı karşısındakini ezberleme çabasında bulunurlar halbuki bu karşındakini tanıma şekli değil kendini belli bir kalıba hapsetme güdümüdür..bazı şeylerin çok hızlı yaşanmasıda merakın yitmesine neden olur aslında zorlanmadıkça ve çaba harcamadıkça ne yazık ki değerini bilmiyoruz sanırım bundan acı çekmek aşkın vazgeçilmez bir parçası ve bencede kesinlikle olmalı ki mutluysak bundan tadılabilecek en büyük hazza ulaşalım..!

Başka bir başlık altında da yazmıştım "Aşkı kaybetmeden aşık olduğunun farkına varamaz insan" belki de bu yüzden arada ufak kaçamaklar bi kaç gün ayrı kalmalar fln yaşanmalı bence.o zaman insan karşısındakinin değerini ve yokluğunda çektiği sıkıntıyı daha iyi anlıyor ve ikisi önceden kararlaştırıp ayrıldıkları için sonra gururlarına yediremeyip barışmama gibi bir durumda olmuyor.
öte yandan bir ilişkide tabii ki en önemli şeylerden biri fedakarlık.Ayrıca alttan almayı da bilmek gerekiyor.eğer iki taraf da inatçıysa o iş ne olur bilemem

bence sorun bizlerde heşeye aşk diyen bizlerde sevgi başkadır hoşlanmak başka aşk başka...

Aşk sonsuz bir şeydir... İnsanlar şu tuzağa düşerler: beraber yaşamaya başlarlar ve bir süre sonra bu onlara sıradan gelir ve karşılarındaki insanı görmemeye başlarlar.. Evet! Onu görmezler!... Onu hala ilk tanıştıkları hallerindeki gibi sanıp sıradan kabul ederler.. halbuki her gün karşındaki insana yeni bir insan gibi bakmalısın.. o zaman onu gerçekten görebilirsin ve asla sıradanlık içinde kaybolmazsın... basit yaşayabilirsin ama asla sıradan olmaz aşkın.. hep canlı kalır ve ölene dek de öyle olur.... neden bir on sene sonra ya da 50sene sonra aşkım bitsin ki? Sıkılmaksa sebebi hayatta her şeyden sıkılabilirsin kör olursan ... hep canlı kalmalı her şey.. öncelikle kendin...

Mutlu aşk vardır.. İnsan kendi kendini mutsuz eder.. eğer cosmopolitan da aşk testi yaparsan mutsuz olursun çünkü bu demektir ki sen çoktan o kurallara bağlı olan düzene girmişsindir ve bir süre sonra görürsün ki gerçekten orda yazanlar başına gelir.. çünkü bu oyuna başlamayı sen istedin aşk oyunlarına sahte kurallara, fazla yüz verme sıkılır uzak dur taktiklerine.. hepsi kendi içinde bir düzendir ve başına gelince de hak verirsin bu kurallara.. ...... ... gerçek olan o sevgiyi, aşkı bulup içinde harmoniyi yaratabilmektir.. aşk dans etmek gibi, harmoni içinde biriyle tamamlanmaktır ve sonsuzdur asla tükenmez azalmaz....

Yok yok aşk karşındakinin gizemini çözdükçe biten bişeymiş, sana ne kadar kendini verirse o kadar çabuk tükeniyormuş, o yüzden açtıkça kutuyu, keşfettikçe onu ilişki sıradanlaşıyor. Sonra başka bir gizi çözmek için zihnin yeni birilerini arıyor.

bence yoktur zaten aşkın kendisi piskolojik bir rahatsızLıktır..
mutLu bir piskolojik rahatsızLık yoktur herhalde
aşk bir atLı karıncadır binmek için can atarsın eğer çok hızLı dönersen indikten sonra kusarsın hemde kan kusarsın

Aragon "Mutlu Aşk Yoktur" derken II. Dünya Savaşı sırasında kadın erkek faşizme karşı savaşan insanların aşkından bahsediyordu. Böyle bir savaşın ortasında mutlu bir aşkın yaşanamayacağını biliyordu. Bizse bir elimiz yağda bir elimiz balda aşkı habire tanımlayıp olabilirliğini tartışıp duruyoruz.

bence aşk tek başına yaşanır ...bu yüzden de mutluluğa ihtiyacı yoktur.yani birine aşıksanız,bunu onun size olan aşkı ya da sevigisi belirlemez.bu size özeldir.aşk mutluluğu bile unutturabilecek kadar güçlüdür.

Aşkın tanımı buysa onu keşfedene kadarsa o zaman o aşk değildir.. Eğer böyleyse o zaman kendinden de sıkılman gerekir.. yaratıcı bir insansan asla sıkılmazsın ne kendinden ne karşındakinden.. her günde yeni bir şey bulabilirsin yaşamayı hissetmeyi biliyorsan.. her gün onu ve kendini tekrar tekrar keşfedebilirsin... bütün bu aşkla ilgili düşünceler yanlışlar yüzünden,kendini sıkmak, üzülmek yüzünden insanların kafasına girmiş durumda, aşk ı hep ayrılmakla özdeş tutuyor insanlar... aşk ı herkes hem farklı algılıyor da olabilir. aşk seks demek değil aşk karşındakiyle tamamlanmaktır her anlamda onun varlığından minnet duymaktır ..

aşk mı?ne?nerde?öle bişey kaldımıki?

Birisi der ki sevgilinin bardağını doldur ama asla aynı bardaktan içme, haklı çünkü içersen, bence tamamnlanmış olursun, karşıdaki seni tamamladığı sürece bu aşk olamaz gibi geliyor, tam tersi belki de hep çatışma halinde olmak gerek, ne kadar uyumlu olursanız o kadar uyuşursunuz çünkü. Tabi bence

Evet ''tamamlanma'' insanın benliğini rahatsız edici bir tanım olabilir.. ama sonuçta aşık olduğun zaman içine bir enerji dolar, eskisinden biraz farklı olursun, düşüncelerini tam olarak ulaştırabildiğin duygularını tam olarak yaşayabildiğinbirini bulursun.. bu anlamda yeni bir canlılıkla tamamlanmış olursun desek?... ama tamamlanma kelimesi dediğim gibi rahatsız edici olabilir??!! karıştı mı.. bir de ''uyuşmak '' derken?? uyumlu olmak mı yoksa ...