Sabretmek Erdem midir ?

Böyle bir laf vardır "Sabır en büyük erdemdir" diye . O zaman bu dünyada yaşayan insanların büyük bir coğunlugu erdem sahibi çünkü hergun oturup hayatlarının daha iyi olucagini düşünen ve o günün gelmesini bekleyen , hergününü mutsuzluk içinde geçiren , daha iyisini bekleyen , sabreden , oturup umutlatını yiyen erdemli insanlarla dolu yaşadığımız yerler.

Yaşadığı anın tadını çıkaran , yarını umursamadan bugunun yaşayan insanlar erdem sahibi değilse bende erdemli olmak istemiyorum. Bende daha güzel bir hayat umuyorum herkes kadar , daha mutlu olmak ve her insan gibi yaşacağım şeyin maksimumuna erişmek istiyorum . Ama onlara ulaşmak için bugunumu feda edemem.

Yaşadığımız dünyanın adaletsiz düzeninden olsa gerek , insanalar rahata kavuşmak için gece gündüz çalışıyor ve 50 yaşında emekli olup kucaklarında torunlarını seviyorlar. Hayatının sonuna gelmiş bir insan için en acı gerçek olsa gerek : Sabrederek boşa harcadiği zamanlar ve bunu farkettiklerinde geri dönüp o zamanlari tekrar yaşama olanaginin olmayişi. Orta yaş üzeri bunalımı denilen sey olsa gerek bu.

O ne der , bu ne der , ailem ne der diye düşünen yönlendirmeye ihtiyaç duyan insanlara söylecek birkaç şeyim var. Sabrederek çürüttüğünüz yaşamlar için kimse size madalya takmıyor. Boşuna geçirdiğiniz onca seneden sonra Erdem sahibi oldugunuzu düşünerek avunuyorsanız size tavsiyem o erdemi alip kiçiniza sokmanız ! en azından kıçınızda yer eden acıyı hatırladıkça yaşadığınız yalanlarla mutlu olmayı öğrenebiliriniz.

erdem kişinin her türlü tecrübeden uzak altın torbasında sakladığı benlik tanımlarının bir parçasını kapsarlar bazen bu erdemler. fakat ne yazık ki o torbanın karşısına bir iğne, daha da sarsıcı olarak bir çuvaldız çıkmamıştır ki o zamana dek o torbanın dayanıklılığı ölçülsün. yaşanmamışlarla, karşılaşılmamışlarla ilgili türlü düşünceler, genellemeleri içeren bu torba şiştikçe yırtıldığı zaman daha da acı verecektir mükemmel sahibine.
sabır ise bunun bi benzeri.

Güzel mecaz . Yinede bütün bunları farketmek için illa ki tecrübe şart değildir diyorum ben. Biraz düşünmek ve gözlemleyerek beynimizi birazcik çalıştırmak bu gerçeklere varmak için yeterli olur. Bunların farkına varmadan edinilen tecrüberle farkına varılıyorsa iş işten geçeli çok olmuştur zaten ve tecrüberle şişen bu torba yırtılmaya başladiği zaman kişinin tek yapabileceği şey , yaptiği hatalari bir başkasina aktarip nasihat vermek olucaktır ardından da şen şakrak içki masalarında dönülmez akşamın ufkundayız , vakit çok geç söylenebilir.

Sabır bir erdemdir aslına bakarsak.Ama yaşadıklarından pişman olan ve bazı şeyleri değiştirebilmek için (inanç bakımında) beklemek erdem değildir.
Sabır insanın karşılaştığı durumlar karşısında göstericeği tepkiler neticesinde kaybedicekleri kazanıcakları ile doğru orantılı olucaktır.Mesela bir ilişkide gösterilebilecek sabır birçok şey kazanmasına yol açıcakken insanın , iş hayatında gösterilebilecek sabır birçok şey kaybetmesine yol açabilir.Bundan dolayıdırki erdem olarak adlandırılabilmesi için insanın içinde bulunduğu duruma göre değişmektedir.

Sabretmek bazı yerde erdem bazı yerde de ahmaklıktan başka bişi değildir. Nasıl hayatta doğrular ve yanlışlar varsa sabretmenin de erdemlisi vardır. Bunu genellemek tüm sabredenlerin ahmak olduğunu söylemek çok da doğru bi yargı olduğunu düşünmüyorum.

Hazzı ertelemek süper olur

Sabreden derviş beklemekten gebermiş ...
hernedense bu geldi aklıma