being suicidal

herkes hayatında bır-ıkı kere dusunur derler. en son bı yerde ıntahar edenlerın bozuk gene sahıp olduunu okumustum, ne kdr dooru ne kdr yannıs bılmem. ıkı sene once bı sınıf arkım odasının penceresınden kendını asaa bırakmıstı "bu kdr kolya mıydı?" dıe gecırmıstım ıcımden. o sıralar bnde brz tozutmustum. mystérieuse belkı hatırlar "ama bazen kendımı buraa aıt hıssetmıom". sızler ne dusunuonuz bu konu hakkında? konusalım, paylasalım

evet açık söyliyim ben de düşündüm hatta bununla alakalı bi şiirimsi bişey yazmıştım seaside suicide diye ama hayatın zorluklarına göğüs germek önemli olan benim de çok samimi olmadığım bi arkadaşım golden shotla intihar etti ve bi kaç kere onu gördüm rüyamda çok kötü oldum...eğer kendini bi yere ait hissetmiyosan şizofrenik olabilr misin ) bi psikoloji kitabında okumuştum adam işte bugüne kadar hiç ideal birine rastlamadım diyo (yani herkeste biraz psikolojik bi bozukluk var) sanki kendisi çok mükemmel neyse

yok aslında o kendını aıt hıssetmemek fln bı mystérieuse la yaptıımız chat ten alıntı. ıı dertlesmıstık o aksam. nese, konua gerı doncek olursak sızofren fln deelım yane tmm bnı normal olarak tanımlaan olmuo genelde ama o kdr da deel yaw..

Kimse buraya ait değil aksi takdirde ölmezdik bence . Bende çok zaman kendimi buraya ait hissetmiyorum insanoglunun ortak özelliği heralde bu "kendini özel hissetme " . Ölüm hayatın en son noktası ve ölene kadar hayatın bize ne verecegini kimse bilemez belki iyi olucak belki daha kötü ama farkeden ne var ki eninde sonunda son nokta ölüm bunu nasil olsa yaşıyacak her insan. Bu durumda intihar edenlerin bozuk dna lara sahip olduklarina inanabilirim ya da hasta diğer bir alternatifte salak olduklari. İntihar edenlerin ortak noktasi zaten intiharlarin mesaj içerikli olmasi. illaki birilerine mektup birakirlar ya da öldükten sonra birilerinin vicdan azabi cekmesini isterler . Bunun için ölünür mü? bana salakça geliyor. Buarada kendinizi buraya ait hissetmiyorsaniz intihar etmeden önce şehir ya da ülke değiştirmeyi deneyin. Dünya üzerinde herkesin kendini ait hissediği biyer olmali. Ölümü ilk alternatif olarak şeçmek korkaklıktır.

Çok değişik ve anlatılması güç bir kavram intihar.Kesinlikle gerçek olan birşey varki intihar güçlü insanların tercih edeceği birşey değil.Ayrıca intihar edenlerin şizofren olması gibi bir gereklilikte yok.Şizofreni iki kişilik ile alakalı ki incelediğim kadarı ile şizofrenik kişilerin intihar etmesi en son beklenen şeylerden birisi.Intihar etmek belki günümüzde çok popülel çünkü insanlar eski günlere nazaran çok daha fazla sorun sahibi yapıyorlar.Tv lerin bu kadar yaygınlaşmış olması insanları derin depresyonlara sokuyor.Aşk , maddiyat genelde intiharın ana sebebi oluyor ama aşk aslında intiharın en son sebebi olması lazım.Aşık bir insan hayatta intihar edemez.
Uyuşturucu kullanımı denildiği zamanda uyuşturucu kullanan insan da intihar etmez çünkü intihar ederse uyuşturucu kullandığı zaman yaşadığı o boyut farklılıklarını bir daha yaşayamıyacağını bilir.
Hiçbirimiz bu dünyaya ait değiliz ama intihar ettikten sonra gittiğimiz dünyaya ait olucağımızı kim söyleyebilir.

kesinlikle buraya ait olsaydik olum die bi kavram bence de var olamazdi..olumu merak edenlerin intihari daha normal gelior bana..yoksa "al beni sefmiosun mektup biraktim ben gidiorum" dienler gercekten cok zavalli gelior bana...olum meraki her insanda vardir..belki bazilarinda korku seklinde..belki de bi son diil,yeni bir baslangic da olabilir olum.. bunu kim bilebilir...

Kimse birşey bilemezz bu konuda.Ama belirsizliğe göre intihar etmek ne kadar doğrudur sence ?

intihari savunmuorum ki ben..bu belirsizligi bilmek yeterli diorum..intihar gereksiz..dunyadan kacip kurtulmak isteyenlereydi lafim..belki de eni bi baslangic olucak ki yine ayni hayati yasamicaamizi kim garanti edebilir ki..kacis yok..

"İntihar haktır, denemeyen alçaktır" demiş Sefa Kaplan bir dizesinde, kendisi de intihar eden bir şair zaten, ancak yine de çözüm mü?

Bok mu var intihar etmekte, bir insana, topluma ya da olgulara ceza vermek, sıkıntıdan (aslında rahatın batması bence daha ziyade) kendini öldürmek anlamsız.

İntihar edip insanları mutsuz edebilirsiniz, dertlerinizden sonsuza kadar kurtulabilirsiniz yok olarak, ama yaşama devam edip zorluklara karşı direnmeye çalışmak (direnmek demiyorum, direnmeye çalışmak) asıl zor olanı, asıl göt isteyeni daha samimi bir anlatımla.

Düşünmedim, düşünmem de. Kaldı ki, daha ne gördüm ki öleyim daha iyi diyebileceğim?

sınavda boş kağıt verip çıkmaktır. itiraf etmeliyimki çok rahatlatıyo insanı. Ama aynı halt tekrar gelecektir kişinin başına.. ben garanti ediyorum :-)
buna rağmen intihar edecekse adam keyfi bilir

Eh be kardeşim, kaç kere intihar ettin de geri geldin sen diye sormazlar mı adama şimdi?

not : kedi olma ihtimalini göz ardı etmiş değilim tabi böyle sözler duyduktan sonra.

sor kardeşim.. senin hakkın tabi.. ama yanıtlamamak da benim hakkım.. ayrıca kesinlikle bildiğimi yine söylüyorum :-)

Valla ciddi ciddi gidip de geldiysen sana saygı duymak, konuşurken dikkatli olmak gerekir, adamı her an çarpabilecek potansiyel görüyorum, sakata gelmeyelim sonra eheheh.

yok hacı çarpma işleriyle allah uğraşıyo.. ben dokunmam kimseye :-)

Demek yakın muhabbetiniz var kendisiyle, bir sorabilir misin acaba geleceğimde ne gözüküyor benim?

bi insan kişilik özellikleri nedeniyle ya da ne biliyim felsefi anlayışı, hayata bakışı intihar düşüncesinde diretiyosa böyle birinin ilerde kendini öldürmesini engellenemez daha doğrusu engellemek yanlış olur oyüzden bence o kendini öldürmek isteyen kişinin kalan yaşamını özgürlüklerini daha da kısıtlamak işkenceye dönüştürmemek lazım eğer kendini daha mutlu hissedicekse yaşamak ona acı veriyosa aslında çok da üstüne düşmemek lazım sonuçta onun hayatı tabi burda yanlış anlaşılma olmasın o insanı tersine ikna etmek için yapılabilecek herşey sonuna kadar yapılmışsa daha fazla önlemeye çalışmanın bi anlamı yok demek istiyorum

ha şöyle birşey de var, intihar girişiminde bulunup sağ olarak çıkan insanların çoğu yaptıklarına pişman olup hayatta oldukları için memnunlar...

şu dönem dargınız biraz. aramız iyi olduğunda sorarım ama yine de söyleyeceğini sanmam

Evet, intihar edip de beceremeyen insanların yaptıklarından pişmanlık duymaları gayet normal, ancak işin bir de başka boyutu var.

Aylak Adam'da "ismimiz en fazla bize ait olmayan şeydir, biz belirlemeyiz çünkü" diyor Yusuf Atılgan, yaşama da böyle bakılabilir, kendi isteğimizle sahip olmadığımız için, ancak bir kez dünyaya geldiysek, intihar etme gibi bir şansımız olmamalı bence, çünkü intihar aynı zamanda insanın çevresine ve topluma karşı işlediği bir suçtur da. Kendisine karşı suç işler mi işlemez mi onu söyleyebilecek yetkinliğe sahip değilim açıkçası felsefi açıdan, ama intihar bir suçtur, nankörlüktür dünyaya ve yaşama karşı.

Nice insan biraz daha fazla yaşayabilmek için neler vermezken, yaşam kötü ölmek istiyorum demek, aslında bana bir avuç ergenlik sivilcesinden daha anlamlı gelmiyor.