artık

akan bir suyum. yönü belirsiz.

çirkinim. ördek yavrusuyum. hatta yaşlı bir ördeğim. sakallarım var.

kimsesizim. kimsesizliğimin suçlusuyum. suçumun cezasıyım kendime.

sönmemiş bir mangal ateşiyim. rüzgar değdikçe göğsü yanan. tutuşan. kırmızı.

yağamayan bir bulutum. yağamayan bir bulut.. en çok buyum.

söylenmemiş bir söz değilim. artık eskimiş bir sözüm. söylendiğinde farkedilmeyen.

neyim biliyor musun. bir sen artığıyım. hiç olmamış bir sen.

Içindeki firtinaya teslim bir zalim,
Kendi dünyana savas açtiginda gördüm ilk kez gözlerini,
Her umutsuz sabahin da elveda dokunuslariyla uyandiran hayallerin..
Emirvaki sevgi kosullarinda imzalanmis bir yasaktin sen,
asla arasi olmaz denen duygulardan çalinan bir melodi,
iste burada tüm çoçuklardan çaldigim hayaller..
ve kendi bencilliklerim..

herseyi düsünmeye engel insanlar içindir bu siirler..
kendini bile engelleyen engellerle donatilmisliklar,

hadi en bastan baslayalim..

sorulan tüm sorularda gizlenen cevaplar,
zaman aldatmacasina baglanmis kimsesiz umutlar,
kimi kandirdigimiz bile bilmeden ,
ve en acisi da belki de hiç kandirmadan..

gelecekten korkmaya endeksli korunakli hayallerimiz
ve bu hayallere teslim etmeye hazir oldugumuz hayatlar..
“seninle bundan 5-6 hayalkirikligi önce tanismis olsaydim... senden 5-6 hayalkirikligi sonrasini uzak tutardimkendimden” anlamini veren anlamaya çalismaya mecbur oldugumuz kelimeler.. ve ne yazik ki ve üzülerek ki anlamak ne demek istedigini.. ilk defa anlamaya lanet etmek.. allah kahretsin seni anliyorum.. ne hissettigini cok iyi biliyorum.. ve sanirim hiç hakkim olmayan seylerden bahsediyorum..

bazen hani her zaman kurtaricin olan su sözcüklerin karmasikligi ve anlasilmazligi gelip senin de karsina dikilir.. kendi kendine gerçegi görmeni engellemek istercesine.. basit bir sözcük kalintisina teslim edilen herseyi kavrayabilme yetisi o an dünyanin en zor algoritmasini süsler beyin kivrimlarinda.. her türlü duygu gibi iliskiler de birer problemdir basli baslarina.. ve agzimizdaki en son bakla geregi birer satranç tahtasi.. ama ilk defa oyunun sonunun cok da önemsenmedigi bi platform.. karsilikli bazen de istemsiz olarak beyazin iki-üç hamle üstünlügüyle.. bazen savunma hücum ve bazen de eszamanli olarak mata dogru yolculuk.. herseyi ciddiye alma safhasinda kizisan gerilimler ve hayatin diger güç safhalari..