Önyargı

Murathan Mungan bir kitabında "ben o önyargıyı kazanmak için kaç yılımı harcadım,kaç kitap okudum" der..oysa toplumumuzda önyargı (en azından benim küçüklüğümden beri) tukaka edilmiştir..önyargı ile ilgili görüşlerinizi alalım

önyargı güvendir huzurdur. insan yaşamı sınırlıdır bir zamandan sonra önyargıların oluşması lazımdır. önyargılarım vardır benim de. ama kırılgan önyargılardır. mümkün olabildiğince önyargının arkasına geçip düdüklerim önyargıyı. gerçeği öğrenip onları 'yargı'ya dönüştürmeye çalışırım.

mesela dini dogmaları olan insan malın önde gidenidir derim önce. yine de bir yere kadar arkadaş olurum, daha çok tanımaya çalışır tepkilerine dikkat ederim. di mi. fantastik kitaplarda şövalyeler maldırlar ama iyi arkadaş olurlar.

"Önyargıyı parçalamak atomu parçalamaktan zor." demiş Albert Einstein. Aklıma geldi öyle, dogmatik bir şey olsa gerek.

Önyargı hayatımızda karar verirken bize doğru yolu gösteren tek alternatiftir.

Şüphesiz herkesin belli bir bakış açısı var fakat Önyargı köylülüktür; her bir şeye kulp takmaktır. Özetle; kendi köyünden öte başka köy bilmemektir,dünyayı görmemektir.

Ön yargısız olabilmek yaşlılıkta başarılabilir gibi geliyor.Onlar kişiyi o an göründüğü gibi değerlendirirler.Kalanıda umurlarında olmaz.Gençlikte hep önyargılarımız vardır.Çünkü zihnimiz sürekli bir gelecek endişesi taşır.Planlarımız vardır o kişi ile ilgili.tanımadan kulp takarız ancak.Oysaki ne güzeldir şimdiki zamanda yaşamak.Kişiyi sadece o anı ile tanımak...

ön yargıyı kırabilmek çok zor....
ama kırabilmek gerekir.

Yaşlılıkla önyargılar iyice kalıplaşabilir. Yaşlılık ve gençlik meselesi haricinde katılıyorum mandragora

Toplumda ortak olan önyargıları edinmek toplumla bütünleşmeyi kolaylaşıtırıcı birşey olsa gerek. Önyargı'ya önyargıyla yaklaşıyoruz hep kötü diyerek belki de