Ayyas.Com

Alıntı: kontrast

Cevabını kendin vermişsin zaten... Yazdıklarını benim son yazdığım yazı ile karşılaştırdığında anlamaya başlayacaksın zaten

İngiltere, Fransa,..gibi ülkelerin sömürgelerinde yaşayan insanlar neden "ben Kuzey Afikalıyım" "ben Angolalıyım" desin ki? İngiltere'de yaşıyor o kişi. Güçlü bir ülkede ve vatandaşlığını edinmiş. Bunun için, bunu söylememesi için bir nedeni yok. İngiltere'nin, Fransa'nın istediği de bu zaten. Sömürgecilğin, kolonyal propagandaların, emperyalizm'in amacı bu zaten. O kişilere bunları dedirtmek. Türkiye'nin de aynı politikayı güttüğünü
söylüyorum ben de işte

Alıntı: kontrast

Türkiye Cumhuriyeti, tabiki kökeninde, kuruluşunda emperyalist değildir. Ancak, 3. dünya ülkeleri (Ki Türkiye'nin kaçıncı olduğu da ayrı bir tartışma konusudur) geliştikçe sömürmek, emperyâl olmak durumundadır. Yoksa, gelişemez. Bu emperyâl davranış hem içte hem dışarıda vukû bulur. Çünkü, devlet güçlendikçe, refahı arttıkça göze batmaya da başlar ve düşmanları artar. Bu her alanda böyledir. Bir lafımız vardır bizim; "meyve veren ağacı taşlarlar" diye. İşte, bu düşünceler, belkide biraz da bu "paranoyak" düşüncelerimiz neticesinde, Türkiye Devleti'de kendisini korumak adına asimilasyon politikalarına girişmiştir. Ancak bugün bunun yanlışlığını, işe yaramadığını, hatta zarar verdiğini de göz ardı etmemiz büyük hata olacaktır. Söylediğim budur. Bir laf vardır, "Halkların kardeşliği" diye. Geçmişte Türkiye'de geçerliydi. Ancak günden güne halkları unuttuk, yanımızdaki insanların kurdu olmaya başladık... Bugün en büyük sorunumuzda budur işte tam olarak...

Alıntı: "İsmail Cem-Türkiye üzerine (Araştırmalar)

...
Biz, ne de olsa İstanbulluyduk. Müze bekçisini vurduğunu iddia eden Alman soyguncunun polis falakası yedikten sonra çekilmiş fotoğraflarına bakınca yüreğimiz cız etmişti; karakolda dövülen vatandaşın resmini gazeteye poz poz basar; fazla ileri giden polisin karakolunu başına yıkardık. Doğu'da olanlarla ilgilenmiyor, çoğu resmi çevrede belirtilen "doğulu ancak sopadan anlar" görüşüne biz de mi katılıyorduk? Hasan Pulur'un geçenlerde yazdığı gibi, "Görmesek de, gitmesek de bizim olduğunu sandığımız" köyler, "aslında bizim değilmiydi yoksa?"

Gerçekten de, bir süredir Doğu'dan son derece düşündürücü haberler geliyordu. Eşkiya avlamak ve silah toplamak üzere geniş bir komando harekâtına girişilmiş, köyler taranmaya başlamıştı. Yedi doğu ilini kapsayan bu "toplu köy taramaları", Bakanlar kurulu'nun 18.8.1969 tarihli kararnamesine dayanmaktaydı. Önceleri arama seyyar jandarma birlikleri tarafından yapılmış; sonra, harekât komando birlikleri tarafından yürütülmüştü. Bugüne kadar (yazı 12 -19 Haziran 1970 tarihlidir gazete yazılarından derlemedir.) Siirt, Muş, Mardin ve Diyarbakır illeri taranmıştı.

...

..Komando harekâtının uygulandığı dört ilden Muş'da nüfusun %53'ü; Diyarbakır'da %69'u; Siirt'te %91'i ve Mardin'de %92'si 1960 nüfus sayımına göre, anadili Türkçe olmayan vatandaşlardır. Hemen hepsinin anadili Kürtçedir.

Bu özelliği taşıyan Doğu bölgesine karşı devletin takındığı tutum ise her zaman yanlış politikanın ifadesi olmuştur. Cumhuriyetin hükûmetleri, Doğu'nun büyük toprak ağalarına bir çeşit imtiyaz tanımıştır. Onların sömürüsüne, devlet içinde devlet yaratmalarına karışmamıştır. Böylece ağaların bölgedeki etnik özellikleri merkezi idareye karşı kullanmalarını sağlamıştır. Bir yandan da Mareşâl Fevzi Çakmak'ın ünlü yol politikasını andıran bir tavrı benimsemiştir: "Memlekete yol yapılırsa düşmanın yurda girmesi kolaylaşır" gerekçesiyle Anadolu'nun uzun süre yolsuz kalmasına sebep olan bu politika gibi, devlet, Doğu'ya uzun süre ne okul yaptırmıştır, ne de fabrika. Irkçı tutumunu benimseyerek bölgenin geri kalmasını, statükonun devamına bir teminat görmüş; bu statükodan Doğu'lu ağalar yararlanmış,, merkezi idare ise şeklen sağlanmış bir bütünlüğü korumuştur.

Ne var ki devlet, bu yanlış siyasetin faturasını, zaman zaman, çok pahalıya ödemiştir. Doğu halkının büyük bölümüne ikinci sınıf vatandaş muamelesi yapılması, hem ağaların, hem de yabancı kuvvetlerin bu durumu kendi çıkarlarınca istismar etmelerine yol açmış; gerektiğinde hemen bir "Kürtçülük" davası yaratılarak Türkiye devleti güç duruma sokuluvermiş; bazı şartlar ona zorla kabul ettirilmiştir.

İşin asıl acıklı yanı, Türkiye devletinin yanlış ve ırkçı siyaseti ile bölgedeki halkın maceracılar, ağalar ve yabancılar tarafından aldatılmasına çanak tutması olmuştur. Doğu'ya uygulanan faşist baskı, yoksul köylü yığınları ile ağalar ve düzen arasındaki çelişmeyi bir ölçüde perdelemiş; hiçbir soruna çözüm getiremeyecek bir ırkçılığı, milliyetçiliği, "Kürtçülük" davasını bu ağaların (ve yabancıların) yaratmasına imkan sağlamıştır.

...

Alıntı: hellori

insanlar yaşadıkları coğrafyalara ve yaşam biçimlerine göre bazı özellikler kazanmışlar.bu yüzdende ırklar oluşmuş.
her insan ırkının kendine özgü özellikleri var ama sonuçta hepsi insan türünün bir parçası.milliyetlerin şuursuzca vurgulanması insanlar arasında ayrımcılığa sebep olabilir.insanlar arasındaki her türlü sınıflandırma insanları birbirine düşürebilir.bu yüzden türkiyeli denmeli diye düşünüyorum.

ayrıca ırk özellikleri olarak bakılırsa.türkler hala eski türklermi?orta asyada yaşayan orta asyanın dağlık bayırlık coğrafyasında göçebe bi yaşam tarzı süren.her an ayıyla kurtla dövüşen,savaşlarda yerleşik hayata alışmış çin milliyetini darmadağın eden türk ırkımı?hangi türkten bahsediyoruz.o türkler şuan kaldımı? ırklarda değişim geçirir zaman içinde eğer o yaşam tarzıyla o coğrafyada kalsaydık evet o zaman türk ırkının belirli özellikleri olurdu.ama biz yerleşik hayata geçtik yüzyıllar önce.başka ırklarla kaynaştık.hem kültür hemde genetik olarak türklüğü kaybettik.o yüzden ırklarında zaman içinde değiştiğini anlamak lazım.önce insan olduğumuzu bilmek gerekli.bir insan olduğumuz için sadece kendi ırkımızı değil tüm insan ırklarının ne şekilde geliştiği bilinmeli.