Türk,İmaj ve Gelişim

"4 seneyi geçti.Almanya'dayım. Amacım doktora çalışmamı tamamlamak ki bu 4 senenin içinde Almanca'yı ileri seviyede bildiğimi gösteren DSH adlı sınavı almak için gittiğim üniversite bünyesindeki kurs süreci de var. 2 buçuk senedir tez sürecinde bulunuyorum, kısacası. Burada işim gerçekten zor. 4-8 sene sürüyor burada bu doktora denen şey. Almanca gibi zor bir dili akıcı konuşabilmenin yanında bilimsel bir dil kullanarak mükemmel bir Almanca ile tez yazmak gerçekten buraya sonradan gelmiş bir insan için epey zorlayıcı. Neyse ki bölümümü seviyorum, profesörüm de iyi bir adamcağız.


Burada Türk olarak bulunmanın birkaç şekli var:



1. İşçi olarak (bildiğiniz fabrika işçisi ya da Türklere ait herhangi bir çalışma alanı. Örneğin gastronomi. Evet, burada Türkiye'dekinden daha çok dönerci olduğuna kalıbımı basarım!) Bu insanların çocukları olan 2. ve 3. jenerasyonu da işçi çocukları olmaları nedeniyle aynı kategoriye sokuyorum: Almancı.


2.Öğrenci olarak (bu da kendi içerisinde ikiye ayrılıyor: Türkiye'den değişim programıyla kısa süreliğine gelen öğrenciler ve yine Türkiye'den normal üniversite, master ya da doktora için gelen öğrenciler)


3.Turist olarak (ben Akdeniz ülkelerini turist olarak gezmeyi tercih ederdim ama neyse)


4. İş adamı olarak (sayısız fuarlar oluyor, e haliyle sayısız iş adamı Almanya'ya gidip geliyor


5. Mülteci olarak (Almanya artık yemiyor bunları)


Bunların dışında başka bir kategori yok sanırım. Ben, 2. kategoriye giriyorum. Ancak Türkiye'deki arkadaşlarım benimle "Almancı" diye dalga geçmeye çoktan başladı. Dalga geçmek mi? Neden mi? Almancı olmak kötü birşey mi?

Olaya insani yönden bakarsak ve Türklerin çalışmak için Avrupa ülkelerine yaptığı göçün ekonomik ve politik arkaplanını bir sosyoloğun bakış açısıyla incelemek istersek tamamen başka bir perspektif içerisinde hareket etmiş oluruz. Ancak ben sosyolog değilim. Mesleğim nedeniyle ucundan kıyısından sosyolojiye bulaşmış olsam da (elbette ki sosyolojinin temel eğitimini aldım) bunu yapmak yerine tecrübelerimi yazmayı yeğliyorum, herhangi bir bilimsel bakış açısından bağımsız olarak.

Avrupa'nın göbeğindesiniz. Sokağa çıkıyorsunuz. Tramvay ya da otobüs bekliyorsunuz durakta. Gözünüze, durağın demirlerine, oturma yerlerine kazınmış isimler çarpıyor: Osman, En büyük Cimbom, Mevlüt Sakine'yi Seviyor, vb. Son derece kozmopolit bir şehirdesiniz, Türklerden başka 100'ün üzerinde millet var. Bir tane bile İspanyolca, Almanca isme rastlamıyorsunuz. Derken tramvay geliyor, vırrak cırrak çocuk sesleri eşliğinde küfrede küfrede bir kadın iniyor araçtan. Çocuğunun suratına bir tane yapıştırıveriyor. "Sus leeen, yemin ederim öldürürüm seni!" şeklinde tehditler savuran, köy şivesiyle konuşan bir anne. Köylü olmayı aşağılamıyorum, yanlış anlaşılmasın. Amacım, burada yaşayan, 1. kategoriye giren Almancıların genel bir profilini çizmek.


Neyse efendim, durakta bulunan herkesle beraber anneyi kınıyor (çocuğunu eğitmekte kullandığı yöntemler nedeniyle) ve gelen tramvaya biniyoruz. Sakin sakin oturan insanların arasında en çok gürültüyü yapan, 15-20 yaşları arasında genç Türklerden oluşan bir grup. Yarı Almanca yarı Türkçe küfürler havada uçuşuyor, cep telefonlarından dışarıya Hiphop ya da Serdar Ortaç gibi şeylerin yayınını yapıyorlar bir yandan.

Araçtan indiğinizde, şehir merkezine geldiğinizde ise artık iki adımda bir Türklerle karşı karşıya geliyorsunuz. İlk jenerasyonu oluşturanların genel dış-görünüşleri şu şekilde: Elleri tespihli, kafalarda takkeli amcalar, altlarında uzun etek, başlarında eşarplarıyla (türbanlılarla birlikte) ellerinde birer torba taşıyan teyzeler. Sonraki jenerasyonlarda erkekler korkunçlaşıp mutantlaşmaya başlıyor: Solaryuma gidilip afedersiniz büyük abdest gibi kapkara olunmuş, kaşlar alınmış, body building salonlarında kas yapılmış, beyaz bodyler giyilmiş, saçlar jöleli ve diken diken, uçları sarı meçli, mümkünse Craig David sakalı bırakılmış. Boyunlarda ya Hz. Ali'nin kılıcı var, ya da muskalar. Mezhep ne olursa olsun görüntü "ben Türküm" diye bağırıyor. Sokağa tükürerek, ilk jenerasyondan miras aldıkları köylü şivesinin Almanca ile birleştirilmesinden oluşan garip bir dil ile karıdan kızdan bahsederek yürüyen bu 2. ve 3. neslin dişi olanlarına da rastlıyoruz elbet. Bir kere solaryum yine Allahın emri. Gayet rüküş, saçlar yapılı, surat makyajlı, aynı tuhaf kırma dil ile ağızlardan çıkan dedikodular, vb. İki cins de bir havalarda, bir havalarda... Son nesil artık iyice ne olduğu belirsiz. Hiç Türkçe konuşamayanları var, zaten 2. nesilden itibaren her ne kadar Türk olduklarını kabul etseler de Türk tarihiyle ilgili önemli bilgileri bilmeyi bir tarafa bırakın, İstiklal Marşı'nın bile iki kıtasını hatasız okuyanı varsa içlerinde, dişimi kırarım.

Kendilerine "Almancı"dan ziyade "Avrupalı Türkler" denilmesini yeğ tutan 2. nesil ve sonrası insanların buna ne kadar uyduğuna bir göz atalım. Üniversite eğitimi? Çoğu liseyi bitirip iş kurmak ve evlenmek peşinde. Avrupa'nın ortasında bizdeki gibi kiçini yırta yırta ÖSS'yle filan uğraşmalarına gerek olmadan biraz çalışarak iyi nptlar sayesinde istedikleri bölümlerde okuyabilecekken bunu gereksiz buluyorlar. Ne gerek var canım, geldikleri köyde kim idealistti de kendiler olacakmış? Ne gerek var okumaya, bir an önce evlenip çocuk yapalım, Avrupa'nın eğitim imkanları da batsın.


Ya da uyuşturucu satma işindeler. Çok acı, çok... Sokakta adam dövmeler, ona buna sataşmalar...


Avrupa'da Avrupalı'ya karşı vitrinimiz malesef aynen bu anlattığım şekilde. Benim Türk olduğuma inanmıyorlar. Türkiye'den gelenlerin farklı olduğunu anlıyorlar sonunda. Türkleri, en ufak bir fırsatta Türkiye aleyhine karar almaya pek bir meraklı Avrupalılar karışısında çok güzel temsil ediyorlar, kısacası.


Türkiye'ye "izne" gittiklerinde köylerinde elbette oldukça hava atıyorlar, BMW'leriyle, Mercedes'leriyle. Ancak büyük şehirlerde ya da tatil beldelerinde Türkçe-Almanca kırması dilleriyle, ilkel tavırlarıyla güldürüyorlar. Sonra da Karakan isimli rap grubunun da söylediği gibi şundan yakınıyorlar: "Almanya'da yabancı, Türkiye'de Almancı". Yapılacak hiçbirşey yok. İnsanların kafasını değiştiremezsiniz. Avrupa'nın ortasında köylü kalan bu insanlar elbette ki bizim insanımız. Kendilerini geliştirmek için hiçbirşey yapmamaları beni üzüyor ve kendilerinden uzaklaştırıyor...Verstehst du moruk? Hadi Tschüß, lan! "

İhanet Ettiğim Kelimeler: Yurtdışında Türk Olmak

Dave:

Bu yazıda söylenenler o kadar doğru ki..Ne denebilir üstüne? Bu insanların orada kendini geliştirmemeleri ve kendilerini geliştirmek için hiçbir şey yapmamaları...Orada yaşayanların önemli bir kısmı öyleyken, bir de bizim ülkemizden hareket edelim:

Eğer Türkiye gelişmiş bir ülke olsaydı, bizim Anadolu'nun hayata bakış tarzı değişebilir miydi?Bu konuda bir örnek bize Almanya...

yazıda belirtilen 1.maddedeki türklerin almanyaya gidişinin nasıl olduğunu bilirsiniz,yurdumun köylerinden,kasabalarından insanlar akın akın gitmiştir "alamanya"ya..
ama bunu eleştirmek için ta almanyaya gitmeye gerek,aynı şekilde köyden gelip istanbul'a yerleşen insanlar için de aynı şey söz konusu..
bilmem onları gördünüz mü?normal zamanlarda görünmezler pek ortalıkta,bayramda seyranda toplu taşıma araçları bedava olur,onlar ortaya çıkar..
metroda foto çektirenler,otobüslerde bağıra bağıra konuşanlar vs..
peki sorun nerede?gelişmemişlikte elbette,cehalette..bu gelişmemişlik ve cehalet başımıza daha çok dert açacak burası doğru..
en önemlisi de yurdumda kişisel gelişim alanında etkili olan her türlü ekipmanı gereksiz varsayan bir anlayışa sahip olunması..okumak,öğrenmek vs den bahsediyoum..
ama şunu da belirtmeden geçemeyeceğim;elin almanyasında sadece köylülerimizi görüp "vay türkler bu muymuş?" derlerse ben o almanın kafasına sıçarım,e madem gelişmişsin sen de araştır bre deyyus derim..genelleme yapmak en kolayı bre hans..

Ben bu konuda biraz karamsarım.Bizim insanmızın belirgin bir özelliği vardır 'zor değişir'.Yani siz ona imkan sunun, birçok olanaklardan faydalandırın, okutun ama bir gün bir konuşmada Türkiye islam devletidir deyip işin içinden çıkıverir.Doğal olarak da insanın bu duruma tepesinin atma ihtimali pek yüksek olacaktır Bu, belki zamanla düzelir, kuşaklar geçer falan ama onun dar kafasını,basmakalıp fikirlerini bırakıp dünyaya açılabilmesi zor olacaktır.Çünkü bildiği sadece üç şey vardır: İş,Eş,Din.