Zamanımızın Paradoksu

Daha yüksek binalarımız var, ama daha küçük tapınaklarımız.

Daha geniş otoyollarımız var, ama daha dar ufuklarımız.

Daha çok harcıyoruz, ama daha az sahip oluyoruz.

Daha çok satın alıyoruz, ancak aldıklarımız bizi daha az mutlu ediyor.

Daha büyük evlerimiz ve daha küçük ailelerimiz var.

Daha fazla konfora sahibiz, ama daha az zamanımız var.

Daha çok bilgiye ama daha az yargıya sahibiz.

Daha çok uzmanımız var, ama bir o kadar fazla da sorunumuz.

Daha çok tedaviye, ama daha az sağlığa sahibiz.

Daha pervasızca harcıyor, daha az gülüyor, daha hızlı ulaşım yapıyor, daha çok ve daha çabuk sinirleniyor, daha geç uyanıyor, daha çabuk yoruluyoruz.

Daha az okuyor, daha fazla televizyon seyrediyoruz.

Sahip olduklarımızın sayısını katladık, ama değerlerimizi azalttık.

Daha fazla konuşuyor, daha nadir seviyor ve daha çok yalan söylüyoruz.

Bir yaşantı kurmayı öğrendik, ama hayatı değil; hayata seneler ekledik ama senelere hayat değil...

Aya gidip geldik, ama yeni komşumuza ziyarete gitmek için caddenin karşısına geçmekte zorlanıyoruz.

Dış uzayı fethettik, ama iç uzayı değil; daha büyük işler yaptık, ama daha iyi değil;

Havayı temizledik, ama ruhları kirlettik; atomu parçaladık, ama önyargılarımızı kıramadık.

Daha çok yazıyoruz, ancak daha az öğreniyoruz; daha çok plan yapıyoruz, ama gerçekleştirdiklerimizin sayısı daha az...

Hızla hücum etmeyi öğrendik, ama beklemeyi değil.

Daha fazla gelirimiz, ama daha düşük ahlakımız var; daha çok yiyecek, ama daha az tatmin, daha çok tanıdığımız var, ama daha az dostumuz; daha fazla çaba, ama daha az başarı.

Daha fazla bilgi depolamak, şimdiye kadarkinden de fazla kopya üretmek için daha çok bilgisayar yaptık, ama iletişimimiz daha az; sayıca çoğaldık, ama kalitede azaldık

kuru hayaller kurulacağına şu anki halimden en iyisini çıkarıyım en mutlu nasıl olurum demek bence en iyisi.çünkü bu tarz hayallere bi bakıyorum sadece komik hikayeler insan soyu daha öyle değil bu böyle değişmez hemen...

Neden kendini bu kadar küçk görüyorsun ?

insan elindekilerle mutlu olmayı bilmeli ama daha fazlası içinde çalışmalı.bu açıdan princess of the darkness ladüşüncelerimiz benzeşiyor

fazla nın sana mutluluk getireceğini nereden biliyorsun ?
Insanoğlunun başına ne geldiyse fazlasını istediği için gelmiştir.

Ne yazıkki insanların bitmek bilmeyen maymun iştahlılıkları bunlara neden oluyor. Daha fazlası daha fazlası diyerek sonunda kafayı yiyoruz. Bence elimizdeki sağlamlaştırıp bir adım atmak daha hoş olur gibi. Çünkü bir üst basmak sağlam değilse sığınacak bir önceki basamağımız kalır elimizde. Eğer sağlamlaştırmadan en iisine kasmaya çalışırsak yıkıldığı wakit en aşa düşeriz. Bu risk demeyin bu aptallıktır risk bambaşka bişeydir.

Burda yaşadığın olaylara bu kadar "gerçekçi" yaklaşırken başka bir topicte gerçek olmayan bir ütopyayi savunabilmeni gerçeklik kavramını sadece yaşadıklarınla sınırlandırmana bağlıyorum.

REnçliğin verdiği kendinini bilememe kendii bulma korkusu birazda. Bir yerde hiç birşeyi takmaz gibi davranırken diğer yerde herşeyi takıp, akıllı davranmak. Siz bu yollardan geçtiniz bilirsiniz.

ben ikisini farklı birer olgu olarak görüyorum ama yine de sağol

hoş bi sentez , sen saol.

bu yazılanlardan da anlaşıldığı üzere insan multi-tasking çalışan bi varlık değil :-)
dikkat ederseniz büyük şehirlerde bu sayılanlar var ancak köylerde aksi devam etmekte ve herhangi bir değer kaybedilmiş değil.
büyük şehirlerde yaşamanın getirdiği en berbat şeydir düşünsel sapmalar. hayata o kadar çok şey giriyoki hiç bişeye odaklanamıyo insan ve yarım yamalak bi hayat yaşayıp çekip gidiyo. belki çok şey yaşıyo ancak hiç biri tam hissini vermiyo sanırım