Ayyas.Com

Birbiri ardına geliyorsa mutsuzluklar
Keskin bir bıçak gibi saplanıyorsa acılar
Köşebaşlarını tutmuşsa umutsuzluklar
Ve uçurumlarda yankılanıyorsa aşkın son çığlıkları
Ayrılık güzeldir…

En kalabalık yerlerde büyüyorsa kimsesizliğin
Binlerce kahkahaya karışıyorsa gözyaşların
Son çiviyi çakıyorsan yorgun sabrına
Daha kirpiklerinde can veriyorsa hayallerin
Ve dilinin ucundaysa en çılgın küfürler
Yalnızlık güzeldir…

Güvendiğin yüreklere karlar yağmışsa
Buz tutmuşsa o sımsıcak bakışlar
Sen yangınlar içinde üşüyorsan
Ve bir zavallılıksa artık o çok sevmek
Böyle bir dünyaya tükürmek
Ve ölmek güzeldir

Ahmet Selçuk İlkan

bilemiyorum. zaten herşey gelip geçici. bu gün varız yarın yokuz. hayat fani. değermi bişeye bilmiyorum. 3 gün fazla eksik yaşamışız ne farkederki. biz değilmiyiz gözyaşlarımız tecavüz ederken mutluluğa bir parça mutluluk için o kadar çile çeken herşeye göğüs geren!.. bir yerden sonra insan artık mutluluğuda istemiyor birşeyde kimseyi görmekte istemiyor...

dünya fani insanların yaradılış amacları eğer o kadar yıldır okunan ezanlar yalan değilse sınavdayız ve ebedi bir yerde yerimizi belirlemeye geldik.
gel görki insanlar geçici heveslerin amaçların veya menfaatlerinin uğruna bir çok kişiye zarar verebiliyorlar maddi veya manevi olarak!...
yada herneyse insanlar herşeyden soğutuluyor zamanla!.. ''bir cennetmi adı batsın istemiyorum.'' diyor. veya benim gibi ''Cehennemin dibine kadar yolum var'' diyip yakıyor gemilerini yada umutlarını öldürüp sadece nefes alıp vermekten ibaret kılıyr hayatını yaşadığı yere kadar!...

gerçekten hayat fani bir amacımız var belki ama bu amacı bulana kadar bizi bulamadığımız amacımızdan saptıranlar ve amaçsız yapanlar var ne yazikki.Yüzümüze dost görünüp arkamızdan kuyumuzu kazanlar, timsah gözyaşı dökenler kalbimizin gözyaşlarını asla göremeyecek insanlarla dolu hayat o zaman nedenki bu hayat haklısın "cehenneme kadar yolum var"

herşeyi "anlamlı" veya "anlamsız" kılanlar da zaten biz değil miyiz? kötü insanlar olabilir. bizi herşeyden soğutan.. ama neden sadece bardağın boş yanını görelim? yine de bir yerlerde ait olduğumuz bir yer olamaz mı? ya da belki de sadece uzaklaşmak gerek. herşeyden biraz uzaklaşmak ve yalnızlığın dibine vurmak! insanlar arasında asla yalnız olamayız; en azından dibine vuramayız! belki de aradığımız o. dibine vurmak ve o hızla yüzeye ulaşmak! belki.. birşeyler olmalı yeniden insanları sevebilmeliyiz. ben pes etmek istemiyorum ama böyle hissetmek de istemiyorum! kimseyi sevememek, onlar o kadar "severken(!?)" karşılık verememek, içten bi şekilde sarılıp öpememek.. "sevgi"yi yeniden hissetmek istiyorum..aşkı..inanmayı.. o masumluğu.. ne oldu? hayatın neresinde yolumuzu kaybettik? sadece bir dönemlik mi? mantığım evet gelip geçici bu düşünceler, baksana diğerleri de atlatmış bu düşünceleri ama şimdi aradıklarını bulmuşlar diyor. bunu gözlemleyebiliyorum. ama .. yine de geçeceğini bilmek o an o duyguları engelleyemiyor off ne kadar çelişkili konuşuyorum! bi yandan hiçkimseyi -kendim de dahil- sevememekten, bıkmış, yorulmuş olmaktan söz ediyorum ; bir yandan da hala yaşamak istiyorum ama ndn yaşamak istediğime de bir cevap bulamıyorum.. sadece .. yaşamak...

aslında bnm asıl sorunum sevememek..hiçbişey istememek.. ne istediğini bilememek, ne hissettiğini.. yoksa ben en umutsuz anlarımda bile intiharı düşünmüyorum, düşünemiyorum! yaşamaktan vazgeçmem için bunlardan fazlası gerek! neyse..
sevgili sorusuna gelince; evet daha önce 1-2 sevgili bikaç flört deneyimim oldu.. ama daha ileri götüremedim, çünkü birinden hoşlanıyorum, o da benden hoşlanınca ve belli edince -onu elde edince- kendimi çekiyorum. karşımdakinde olmadık kusurlar buluyorum ve kendi kendimi soğutuyorum :o şuan da biriyle flört halindeydik ama ben ondan da kendimi çekmeyi ve onu da uzaklaştırmayı başardım