yaşama nasıl bakıyorsunuz ?

YAŞAMA NASIL BAKIYORSUNUZ?


Fransa'da, ağır işçilerin işleri hakkında ne düşündüklerini incelemek üzere araştırmayı yürüten bir görevli, bir inşaat alanına gönderilir.
Görevli, ilk işçiye yaklaşır ve sorar :
"Ne yapıyorsun?"
"Nesin sen, kör mü?" diye öfkeyle bağırır işçi.
" Bu parçalanması imkansız kayaları ilkel aletlerle kırıyor ve patronun emrettiği gibi bir araya yığıyorum.Cehennem sıcağında kan ter içinde kalıyorum.Bu çok ağır bir iş, ölümden beter."
Görevli hızla oradan uzaklaşır ve çekinerek ikinci işçiye yaklaşır.Aynı soruyu sorar :
''Ne yapıyorsun?"
İşçi cevap verir :
" Kayaları mimari plana uygun şekildeyerleştirilebilmeleri için, kullanılabilir şekle getirmeye çalışıyorum.Bu ağir ve bazen de monoton bir iş, ama karım ve çocuklarım için para gerekli. Sonuçta bir işim var. Daha kötü de olabilirdi."
Biraz cesaretlenen görevli üçüncü işçiye doğru ilerler.
" Ya sen ne yapıyorsun?" diye sorar.
"Görmüyor musun?" der işçi kollarını gökyüzüne kaldırarak.
" Bir katedral yapıyorum."
Bu hikayenin enterasan tarafı her üç işçinin de aynı işi yapıyor olmaları....Görmeyi seçtiğiniz yol sizin tutumunuza bağlıdır.
Bugün hava biraz bulutlu mu yoksa biraz güneşli mi?
Güllerin dikeni mi vardır, dikenli dalların gülleri mi?
Bardağın yarısı boş mudur, yarısı dolu mu?
Yoksa bardak olması gerekenin iki katı büyüklükte midir?
Seçim size ait...


Allen Klein

Ücüncü isci gibi konusabilmek icin biraz mal olmak gerekiyor bence.Ikincisi en akla yatkin olani.Haa dogru mu, üzerinde konusulur baya bi

Yaşadığınız o an ruhsal durumunuzunda hangi durumda olduğu çok önemlidir 3 işçininde fikirlerini destekliyorum Kitaplardaki gibi Giriş,Gelişme,Sonuç 3 lemi.henüz yolun başında olmak belki meydana çıkacak muhteşem katedrali görmelerini engelliyordur görenler ise zaten işin yoruculuğundan değil ortaya çıkacak yapıdan bahsediyor yada yapılan işten ne kadar keyif alındığıylada alakalı olabilir.


Bardağın dolu tarafını görenlerdenim ben yada görmek isteyenlerden

keşke 3. işçinin hayal ettiği gibi bir ilişkiler düzeni içersinde olsaydık..ne yazık ki onun işi taş kırmak ve mutlak itaat etmek..bundan binlerce yıl önce yapılan piramitler nasıl köle halk tarafından yapılıp haala firavunların adıyla anılıyorsa o kathedral de ücretli köleler tarafından yapılıp sponsor olan hayırsever!in adıyla anılacak..şantiyeciliği bırakmamın en önemli belki de tek sebebi orada bulunan katı hiyerarşi diyebilirim..benzer soruları ben de işçilere sormuştum..aile çoluk çocuk..hep aynı cevap..onları içinde oldukları durumdan dolayı tabii ki suçlayamam..o 3. işçi ise aslında bir işçinin sesi değil..onları öyle düşünmeleri gerektiğine inandıranların sesi..aslında fordist model toyotist model kavramları ile bu konu daha da derinleşir de kıllatmayalım şimdi..

bencede yani 3üncüsü cok polyanna geldi bana

3. işçi fantazi ürünü adam kafasından uydurmuş 100 inşaat işçisine sorsan öyle bir cevap alamazsın gibime geliyor. Sonuç olarak hayata pozitif bakmak mutlu olmanı sağlar ama gerçeklerde acıdır.

İçinde bulunduğumuz şartlar hayata olumlu bakmamızı engelliyor.Ne olursa olsun yaşamaya çalışıyoruz iştte.

Allen Klein'e sövmeye başlardım, daha da konuyu sürüklerdim ama kısa yazacağım. Alın bu yazıyı da avunun diyorlar, sağolsunlar. Bu adam da kağıdı kalemi bırakıp cehennem sıcağında taş kırmaya başlasa aynı geniş bakış açısını yakalar mı merak ediyorum. Katedral falan yapmıyor o işçi katedralin yapılması için emeğini satıyor yani önemli olan onun "beyni" değil "iş gücü". Beyniyle yapsaydı belki katedrali sahiplenebilirdi. Örneğin bir mimar.

Yaşama gülerek, bazen mizahla bakmak iyidir elbette ama gerçekleri yok etmeden, gözlerini kapatmadan.

Bu tip yazılar bana yavan geliyor artık. Herkesin salgıladığı hormon miktarı aynı değill, herkesin görüşü aynı değil.

Sonuçta herşey aynı olsaydı bu sefer ortaya sentez denen bişey çıkmazdı.

Hep olumlu olmak çok saçma, olumsuzluk olmak ta bi o kadar saçma.
zaten bu durum bir olayın başlagıç ve gidişatına göre çok değişkenlik gösterir ki ancak olay sonucu doğuduğu vakit insan oğlu o olaya karşı gerçek hisleri nedir anlar.

Tamamen süreç meselesi. Adam katedral yapıyorum diye böbürlenirken o katedralin daha yapım aşamasında çökmesi adamın da çökmesi anlamına gelir.

Diğer taraftan güneşin alnında kaya yontuyom diye söylenen insan zaten ne yaptığının pek farkında değil. Adamın kafasında binbir türlü olumsuz düşünce mevcutken farkına varması da pek mümkün görünmüyor.

2.eleman ise yaptığı işin sadece kendisine getireceği faydaya saplanıp kalmış vaziyette.

Eğer ben orada çalışan bir işçi olsaydım sanırım bu durumların hepsini barındırırdım. Belki yanlış düşünüyorum ama normal bir insanın böyle olduğu kanısındayım.

Bir işi yaparken olumsuzluklarını görebilmek, yaptığın işin ne getirisi olduğunu bilmek ve ürettiğin şeyin neye benzeyeceğini hayal edebilmek en azından olumsuzlukları ortadan kaldırıp daha fazla fayda sağlayarak çıkan sonucu mükemmelleştirmeye doğru gider.

73,5 derece açıyla.

onun görmek istediği gibi bakıyorum böylece iyi anlaşıyoruz(artık)

yaşama genelde üçüncü bir kişinin gözünden bakıyorum böylece daha tarafsız bir yargıya varabiliyorum,gerçekleri görmezlikten gelemezsin,bu sadece kendini kandırmak olur...

Yazı hoş, ama etkisi küçük bir tebessümden öteye gidemiyor ne yazık ki.. Bakış açısı elbetteki önemli ama bu varolan gerçekliği değiştirmez..

Kendi bakış açımı irdelersem, yaşamımın dışına çıkarak mevcut durumu analiz etmeye çalışırım.. Bunu bir avuntu biçiminde değil, eksik gördüğüm yada beni memnun etmeyen noktaları tespit edip, bu noktaların üstüne gitmek için yaparım..

ne geliyorsa zaten başımıza yüce bir amaca hizmet ettiklerini sananlar yüzünden geliyor.
yaptıklarımızı bu kadar yüceltmeye gerek yok bence.realist olmak en iyisidir.

Karamsarlık, ihtiyaç ve mutlu olmak kelimelerini içeriyor yazı. Yazıya takılmaya gerek yok.

İnsan hissettiği gibi yaşamalıdır. Başkalarının sözlerine aldırış etmeden sevdiği gibi yaşamalıdır. Sadece kendi doğrularına inanıp başkalarının doğrularına zorla inanmamalıdır. Takıntısız olmalıdır. Onu yadırgayanlara gülüp geçmelidir, takmamalıdır. Zevk aldığı şeyleri yapmalıdır işte. Eğer istiyorsa fırına ekmek almaya indiğinde üzerinde sadece boxerı olmalıdır.

Ortaya çıkıyorum, 360* dönüyorum... İnsanların yetiştiriliş tarzlarına bakıyorum, varolan düzene bakıyorum ve arkamı dönüp o çöpte yemek arayan evsize tekrar bakıyorum. Anlıyorum... Yaşama nasıl bakıyorsunuz sorusunun cevabının olumlu olabilmesi için öncelikle istediğin gibi, hürce yaşamak gerekir. Ancak sadece 3-5 kişi böyle yaşayabiliyor malesef... Ve yetiştiriliş tarzlarına çok ters gelmesine rağmen o 3-5 kişi gibi yaşayabilmek için özen gösteren, çaba gösteren takdire şayan insanlar topluluğu... Her ne kadar azınlık olsalarda...

Yaşama nasıl mı bakıyorum? Başı ve sonu aynı, gerisi farklı.