İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi

İnsanlık topluluğunun bütün bireyleriyle kuruluşlarının bu Bildirgeyi her zaman göz önünde tutarak eğitim ve öğretim yoluyla bu hak ve özgürlüklere saygıyı geliştirmeye, giderek artan ulusal ve uluslararası önlemlerle gerek üye devletlerin halkları ve gerekse bu devletlerin yönetimi altındaki ülkeler halkları arasında bu hakların dünyaca etkin olarak tanınmasını ve uygulanmasını sağlamaya çaba göstermeleri amacıyla tüm halklar ve uluslar için ortak ideal ölçüleri belirleyen bu İnsan Hakları Evrensel Bildirgesini ilan eder.

1. Bütün insanlar özgür, onur ve haklar bakımından eşit doğarlar. Akıl ve vicdana sahiptirler, birbirlerine karşı kardeşlik anlayışıyla davranmalıdırlar.
2. Herkes, ırk, renk, cinsiyet, dil, din, siyasal veya başka bir görüş, ulusal veya sosyal köken, mülkiyet, doğuş veya herhangi başka bir ayrım gözetmeksizin bu Bildirge ile ilan olunan bütün haklardan ve bütün özgürlüklerden yararlanabilir. Ayrıca, ister bağımsız olsun, ister vesayet altında veya özerk olmayan ya da başka bir egemenlik kısıtlamasına bağlı ülke yurttaşı olsun, bir kimse hakkında, uyruğunda bulunduğu devlet veya ülkenin siyasal, hukuksal veya uluslararası statüsü bakımından hiçbir ayrım gözetilmeyecektir.
3. Yaşamak, özgürlük ve kişi güvenliği herkesin hakkıdır.
4. Hiç kimse kölelik veya kulluk altında bulundurulamaz, kölelik ve köle ticareti her türlü biçimde yasaktır.
5. Hiç kimseye işkence yapılamaz, zalimce, insanlık dışı veya onur kırıcı davranışlarda bulunulamaz ve ceza verilemez.
6. Herkesin, her nerede olursa olsun, hukuksal kişiliğinin tanınması hakkı vardır.
7. Herkes yasa önünde eşittir ve ayrım gözetilmeksizin yasanın korunmasından eşit olarak yararlanma hakkına sahiptir. Herkesin bu Bildirgeye aykırı her türlü ayrım gözetici işleme karşı ve böyle işlemler için yapılacak her türlü kışkırtmaya karşı eşit korunma hakkı vardır.
8. Herkesin anayasa yada yasayla tanınmış temel haklarını çiğneyen eylemlere karşı yetkili ulusal mahkemeler eliyle etkin bir yargı yoluna başvurma hakkı vardır.
9. Hiç kimse keyfi olarak yakalanamaz, tutuklanamaz ve sürgün edilemez.
10. Herkesin, hak ve yükümlülükleri belirlenirken ve kendisine bir suç yüklenirken, tam bir şekilde davasının bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından hakça ve açık olarak görülmesini istemeye hakkı vardır.
11. • Kendisine bir suç yüklenen herkes, savunması için gerekli olan tüm güvencelerin tanındığı açık bir yargılama sonunda, yasaya göre suçlu olduğu saptanmadıkça, suçsuz sayılır.
    • Hiç kimse işlendiği sırada ulusal yada uluslararası hukuka göre bir suç oluşturmayan herhangi bir eylem veya ihmalden dolayı suçlu sayılamaz. Kimseye suçun işlendiği sırada uygulanabilecek olan cezadan daha ağır bir ceza verilemez.
12. Kimsenin özel yaşamına, ailesine konutuna yada haberleşmesine keyfi olarak karışılamaz, şeref ve adına saldırılamaz. Herkesin bu gibi karışma ve saldırılara karşı yasa tarafından korunmaya hakkı vardır.
13. • Herkesin bir devletin toprakları üzerinde serbestçe dolaşma ve oturma hakkı vardır.
    • Herkes , kendi ülkesi de dahil olmak üzere, herhangi bir ülkeden ayrılmak ve ülkesine yeniden dönmek hakkına sahiptir.
14. • Herkesin zulüm altında başka ülkelere sığınma ve sığınma olanaklarından yararlanma hakkı vardır.
    • Gerçekten siyasal nitelik taşımayan suçlardan veya Birleşmiş Milletlerin amaç ve ülkelerine aykırı eylemlerden doğan kovuşturma durumunda bu haktan yararlanılamaz.
15. • Herkesin bir yurttaşlığa hakkı vardır.
    • Hiç kimse keyfi olarak yurttaşlığından veya yurttaşlığını değiştirme hakkından yoksun bırakılamaz.
16. • Yetişkin her erkeğin ve kadının , ırk, yurttaşlık veya din bakımlarından herhangi bir kısıtlamaya uğramaksızın evlenme ve aile kurmaya hakkı vardır.
    • Evlenme sözleşmesi, ancak evleneceklerin özgür ve tam iradeleriyle yapılır.
    • Aile, toplumun, doğal ve temel unsurudur, toplum ve devlet tarafından korunur.
17. • Herkesin tek başına veya başkalarıyla ortaklaşa mülkiyet hakkı vardır.
    • Hiç kimse keyfi olarak mülkiyetinden yoksun bırakılamaz.
18. Herkesin düşünce, vicdan ve din özgürlüğüne hakkı vardır. Bu hak, din veya topluca, açık olarak ya da özel biçimde öğrenim, uygulama, ibadet ve dinsel törenlerle açığa vurma özgürlüğünü içerir.
19. Herkesin düşünce ve anlatım özgürlüğüne hakkı vardır. Bu hak düşüncelerinden dolayı rahatsız edilmemek, ülke sınırları söz konusu olmaksızın, bilgi ve düşünceleri her yoldan araştırmak, elde etmek ve yaymak hakkını gerekli kılar.
20. • Herkesin silahsız ve saldırısız toplanma, dernek kurma ve derneğe katılma özgürlüğü vardır.
    • Hiç kimse bir derneğe girmeye zorlanamaz.
21. • Herkes, doğrudan veya serbestçe seçilmiş temsilciler aracılığı ile ülkesinin yönetimine katılma hakkına sahiptir.
    • Herkesin ülkesinin kamu hizmetlerinden eşit olarak yararlanma hakkı vardır.
    • Halkın iradesi hükümet otoritesinin temelidir. Bu irade, gizli veya serbestliği sağlayacak benzeri bir yöntemle genel ve eşit oy verme yoluyla yapılacak ve belirli aralıklarla tekrarlanacak dürüst seçimlerle belirlenir.
22. Herkesin, toplumun bir üyesi olarak, sosyal güvenliğe hakkı vardır. Ulusal çabalarla ve uluslararası işbirliği yoluyla ve her devletin örgütlenmesine ve kaynaklarına göre, herkes onur ve kişiliğinin serbestçe gelişim için gerekli olan ekonomik, sosyal ve kültürel haklarının gerçekleştirilmesi hakkına sahiptir.
23. • Herkesin çalışma, işini serbestçe seçme, adaletli ve elverişli koşullarda çalışma ve işsizliğe karşı korunma hakkı vardır.
    • Herkesin, herhangi bir ayrım gözetmeksizin, eşit iş için eşit ücrete hakkı vardır.
    • Herkesin kendisi ve ailesi için insan onuruna yaraşır ve gerekirse her türlü sosyal koruma önlemleriyle desteklenmiş bir yaşam sağlayacak adil ve elverişli bir ücrete hakkı vardır.
    • Herkesin çıkarını korumak için sendika kurma veya sendikaya üye olma hakkı vardır.
24. Herkesin dinlenmeye, eğlenmeye, özellikle çalışma süresinin makul ölçüde sınırlandırılmasına ve belirli dönemlerde ücretli izne çıkmaya hakkı vardır.
25. • Herkesin kendisinin ve ailesinin sağlık ve refahı için beslenme, giyim, konut ve tıbbi bakım hakkı vardır. Herkes, işsizlik, hastalık, sakatlık, dulluk, yaşlılık ve kendi iradesi dışındaki koşullardan doğan geçim sıkıntısı durumunda güvenlik hakkına sahiptir.
    • Anaların ve çocukların özel bakım ve yardım görme hakları vardır. Bütün çocuklar, evlilik içi veya evlilik dışı doğmuş olsunlar, aynı sosyal güvenceden yararlanırlar.
26. • Herkes eğitim hakkına sahiptir. Eğitim, en azından ilk ve temel eğitim aşamasında parasızdır. İlköğretim zorunludur. Teknik ve mesleksel eğitim herkese açıktır. Yüksek öğretim, yeteneklerine göre herkese tam bir eşitlikle açık olmalıdır.
    • Eğitim insan kişiliğini tam geliştirmeye ve insan haklarıyla temel özgürlüklere saygıyı güçlendirmeye yönelik olmalıdır. Eğitim, bütün uluslar, ırklar ve dinsel topluluklar arasında anlayış, hoşgörü ve dostluğu özendirmeli ve Birleşmiş Milletlerin barışı koruma yolundaki çalışmalarını geliştirmelidir.
    • Çocuklara verilecek eğitimin türünü seçmek, öncelikle ana ve babanın hakkıdır.
27. • Herkes toplumun kültürel yaşamına serbestçe katılma, güzel sanatlardan yararlanma, bilimsel gelişmeye katılma ve bundan yararlanma hakkına sahiptir.
    • Herkesin yaratıcısı olduğu bilim, edebiyat ve sanat ürünlerinden doğan maddi ve manevi çıkarlarının korunmasına hakkı vardır.
28. Herkesin bu Bildirgede öngörülen hak ve özgürlüklerin gerçekleşeceği bir toplumsal ve uluslararası düzene hakkı vardır.
29. • Herkesin, kişiliğinin serbestçe ve tam gelişmesine olanak veren topluma karşı ödevleri vardır.
    • Herkes haklarını kullanırken ve özgürlüklerinden yararlanırken, başkalarının hak ve özgürlüklerinin tanınması ve bunlara saygı gösterilmesinin sağlanması ve demokratik bir toplumda genel ahlak ve kamu düzeniyle genel refahın gereklerinin karşılanması amacıyla yalnız yasayla belirlenmiş sınırlamalara bağlı olur.
    • Bu hak ve özgürlükler hiçbir koşulda Birleşmiş Milletlerin amaç ve ilkelerine aykırı olarak kullanılamaz.
30. Bu bildirgenin hiçbir kuralı, herhangi bir devlet, topluluk veya kişiye, burada açıklanan hak ve özgürlüklerden herhangi birinin yok edilmesini amaçlayan bir girişimde veya eylemde bulunma hakkını verir biçimde yorumlanamaz.

Bu yazıyı özellikle bir madde tartismak amaciyla açmadim ancak Recep tayyip Erdoğan'ın İstanbul'a vize koyma düşüncesinin insan hakları bildirgesinin şu 1. Herkesin bir devletin toprakları üzerinde serbestçe dolaşma ve oturma hakkı vardır.maddesiyle örtüşmediğini düşünüyorum Eğer bu vize koyma fikri uygulama aşamasına geçerse sanırım bu bildirge bize dava açma hakkını tanıyor. Eğer bu hukuki konuda daha detayli bilgiye sahip olan varsa lütfen bilgilerini paylaşsın.

İnsanların doğuştan haklara sahip olduğu, eşit olduğu görüşü Stoacılar'la başlıyor. Stoacı filiozoflar Aristoteles sonrası Yunan ve Roma filozoflarından oluşur. Bu filozofların önemli bir özelliği de çoğunun intihar etmesidir. Bu bilgiyi vermemin nedeni sadece bu bildirinin kökenini belirtmek değil. Bu bildirideki eksik bir maddeyi dile getirmek: Herkesin kendi ölümüne karar verebilme hakkı vardır.

Bu bildirgenin hiçbir kuralı, herhangi bir devlet, topluluk veya kişiye, burada açıklanan hak ve özgürlüklerden herhangi birinin yok edilmesini amaçlayan bir girişimde veya eylemde bulunma hakkını verir biçimde yorumlanamaz.


aklıma guantanamo toplama kampı geldi bu kuralların hepsi ihlal ediliyor:(
(şaka değil ağlamak istiyorum)

Aslında bu belgede vurgu yapılan tek bir kavram,"insan" üzerinden çeşitli algı ayırdları yapmakta yarar var.Zirâ gerek bu belgeyi hazırlayanlar gerekse bu belgenin oluşumu sürecinde yaşanan büyük tarihi devrimler;Magna Carta,Bağımsızlık Bildirgesi,BM'nin inşâsı,Roosvelt Doktrinleri vs....hesaba katıldığında görülür ki,değişen şey belgenin yapısından ziyâde bu kavram olmuştur.


Peki insan kavramı neden değişir?


Bu soruyu sormak ve ardından şu cümleleri tartmak gerek;


"Bayağı tazı nasıl cins tazıdan farklıysa, zenci ırkı da bizimkinden farklı bir insan türüdür. Eğer bizim anladığımızdan farklı bir zekaları yoksa, bu türün çok düşük olduğu söylenebilir."


"En bilge varlık olan Tanrı’nın, biri ruhu, özellikle de iyi bir ruhu kapkara bir bedene yerleştirmiş olabileceği düşüncesini hiçkimse kabul edemez."


Bu iki cümleyi örnekleyelim.Bunlardan ilki Voltaire,ikincisi ise Montesquieu'ye ait.Bu iki filozofta aydınlanmacıdır ve yine bu iki filozofta "humanisttir" ve inanıyorum bugün yaşasalardı Yukarıda ki beyannâmeye hiç düşünmeden de imzayı basmaktan çekinmezlerdi.Yine dönemin bir çok filozofu,düşünürü Kant gibi,Gustave Le Bon gibi,Hume gibi.....benzeri düşüncelere sahiptirler.Zaten bir çoğunun,benzer bir belge olan "Fransız Yurttaş Hakları Bildirgesi'"nde de etkileri bulunmaktadır.


Bunları anlatmamın sebebi,aslında ne bugün,ne de yarın hiçkimsenin "insan hakları" denen şeyi çiğnemek gibi bir amaçla yola çıkmadığı.Çiğnenen bu belgeden çok önce "insan" kavramının kendisi oluyor.


Bu belgenin felsefî temelini kurgulayan,temeli atan insanlar için asıl zor olan,karşılarında ki varlığı "insan" olarak tanımlamak olmuştu.Yoksa bu tür bir belgenin varlığı değil.Tam da bu sebeple bugünün modern insanı,özel olarak önüne "modern" sıfatını koymak zorunda hissediyor kendini.Ve yine bu yüzden bu belge sadece bir "belge".Bürokratik bir kağıt parçası,sistemin çarklarına sıkışmış cılız bir kürdan sadece.


Eğer bu bakış açısını anlarsak neden bugün;Bağımsızlık Bildirge'sinin,İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nin veya Birleşmiş Milletler'in kurucularının bütün kutsal kavramlar pâhâsına bu kadar kolay,"az insan","geri kalmış insan"vb.....tanımlarla karşılarındaki insanı "öteki","başkası" hâline getirebildiklerini algılayabiliriz.Tabi algılamak istiyorsak.

Bu bildirgenin gelismis ülkelerin kendisinde tam olarak uygulandigi yok ki biz üzerinde konusalim.Konu tartisma amaciyla acilmamis olabilir fakat buna dikkat edelim diyorum Eger tüm insanliga bir hizmet veya iyilik yapilmak isteniyorsa önce bu fikir sahiplerinin eylemleriyle söylediklerinin örtüsmesi gerekir.Ama maalesef...