Ayyas.Com

Suların yükseldiği sırada Nil kıyısında bir sırtlan ile bir timsah karşılaştılar;
durup selamladılar birbirlerini.

Sırtlan konuştu ve dedi, “Günleriniz nasıl geçiyor efendim?”

Ve timsah cevapladı ve dedi, “Kötü geçiyor. Gün oluyor acılarım ve hüznüm içinde ağlıyorum ve yaratıklar diyorlar ki, bunlar yalnızca timsah gözyaşları. Ve bu beni her beni her sözün ötesinde yaralıyor.”

Ve sırtlan dedi, “acınız ve hüznünüzden söz ediyorsunuz; ama bir an için beni düşünün. Dünyanın güzelliğine, harikalarına, mucizelerine bakıyorum ve salt bir sevinçle, günün güldüğü gibi gülüyorum. Ve ormanın insanları diyorlar, bu yalnızca bir sırtlan gülüşü! “

Halil Cibran


Hangisi “sırtlan gülüşü” hangisi “timsah gözyaşları” bazen birbirine karışır..
“timsah gözyaşları” ve “sırtlan gülüşü” bunları ayırt etmeyi nasıl öğrenebiliriz arkadaşlar?

aslında sorduğum soru hikayeyle ilgili. ne kadar doğru bilmiyorum ama timsahlar avlanırken bebek ağlamasını taklit ederek avlarını kendilerine çekerlermiş. sırtlanların da yüzlerinde gülen bir ifade varmış. ama leş yiyerek geçinirler. oysa hikayede bunların tersi anlatılıyor. burdan yola çıkarak sormak istediğim şey şuydu; hayatımızdaki timsahların sahte ve gerçek gözyaşlarını nasıl ayır edebiliriz? yada bir sırtlan gülüşünü içten bi gülüşten?

Samimiyetle ilgili bir soruymus.Bence `zaman` kimin bir seyi gercekten yapip yapmadigi hakkinda bize bilgi verecektir.Zaman diyorum cevap olarak.Bir de kim neyi yaparsa kendine yapar düsüncesindeyim.Ayrica dünyada melek aramak da bosunadir insan melek degildir, bunu bir türlü kabul edemiyoruz nedense, herkesin dikeni vardir; kimi saklar kimi saklamaz.

Kendimi birden sırtlan gibi hissettim o kadar çok timsah gözyaşı dökenler var(dı)ki..peeeh.

Sahte gülüşü ayırt etmenin tek yolu maalesef önce o insanı tanımaktan geçer,onu tanıdıktan sonra baktınız size üzüntü ve zarardan başka birşey vermiyor anlarsınızki,gülüşü sırtlan gülüşü,gözyaşlarıda timsahınki kadar sahteymiş...

Ve garip olan bunların bize verdiği acılarla törpüleniyoruz,büyüyoruz

İyi yada kötü insan diye bişey yok aslında önemli olan neyin ne zaman karşımıza çıktığı,gerektiği zaman hepimiz yapmışızdır

Herşeyi zamana bırakıp herkezin yüzüne gülmek. Arkandan işler ceçirip, yüzüne gülenleri bertaraf etmektir kurtuluş yolu. Sonuçta adama taraf alsanda, gülsende arkandan iş çevirir, sonuçta her ilişki çıkar ilişkisi değilmdir ? Bu mantıkla yaklaştığın zaman ne timsahın gözyaşına üzülürsün, nede sırtlanın gülüşüne. İnsanlar zaten bir yerden sonra kendisini belli etmeye başlarlar, o andan itibarende koyarsın tavırını, yollarsın yoluna.