insanca yasamak icin calismak...

üyesi olduğum mail grubundan bir e-posta geldi..çoğumuzun düşüncelerini ifade edebilir diye düşündüm..
Merhaba,
Benim sizlere bir sorum var;ucretli calisan mimarlarin calisma
saatleriyle ilgili.Bu konudaki fikirlerinizi ogrenmek, benim icin
oldukca aydinlatici olacak.
Lise son siniftayken meslek secimimize yardimci olmak icin dershanemiz
bizi ITU'ye goturmustu.Su anda adini ve sifatini bilmedigim bir
konusmaci, dogru meslegi secmek elbette onemli ama sunu unutmayin
hayatta calismak icin yasamayin, yasamak icin calisin demisti.Bu soz o
zaman beni derinden etkilemisti. Oysa yaklasik 10 yildir suren calisma
hayatimda bunu cok ta uygulayabildigim soylenemez.
Su aralar kendime sordugum sorulari tetikleyen 3 is gorusmesi
yaptim.Bir tanesi kurumsal bir yer, digeri orta olcekli bir isletme,
sonuncusu ise kucuk bir mimari buro.Hepsinin ortak bir ozelligi var;
mesai saatinin belirsizligi. Her ucunden de aldigim yanit
ayniydi.Mesaimiz .... saatinde bitiyor ama hic bir zaman bu saatte
cikilmaz.Hatta kucuk buroda boyle bir saat bile telaffuz
edilmedi.Sebep; islerimiz cok yogun.Kucuk buronun patronu kendisinin
hergun 23:00 - 24.00'lere kadar calistigini soyledi.Cumartesi de dahil!
Peki ama tum bunlar onlarin secimi degil mi? Yasamamak; sadece
calismak!Arta kalan zamanlarinda sadece uyuyabilirler, ne kendilerine
bir sey verebilirler, ne de sevdikleri insanlara.Belki de mesleki
olarak muthis bir tatmin yasiyorlardir; ama hayat bundan mi ibaret?
Elbette ben de bizim meslegimizin digerlerinden farkli olarak fazla
mesai gerektiren durumlarinin oldugunun farkindayim, cunku bugune dek
bunu fazlasiyla yasadim.Almanya' da calisan mimar arkadasimla yazin
ziyarete geldiginde konusmustuk bu konuyu.O da proje teslim
donemlerinde, son andaki revizyonlar yada fikir degisikligi yada bir
takim kararlarin son ana kalmasi dolayisiyla (tabi bizim ulkemizdeki
gibi projelendirme sureclerinin imkansiz tarihler olarak belirlenmesi
sorununun disindaki nedenlerden dolayi)mesai yaptigini, ama calistigi
sirketin fazladan calistigi saatler kadar tatil imkani sundugunu, is
yogunlugundan bu tatilleri veremezse mutlaka ucretini odedigini
soyledi, sadece aci aci gulumseyebildim. Cunku bir cesit kole
mantigiyla;( ben ne zaman cik dersem o zaman cikabilirsin - bu da ise
degil benim o gunku iskolikligime yada yapacak birseyim olmamasina
baglidir - kacta cikarsan cik ertesi gun mesai saati basladiginda
dinamik bir sekilde bu fazla mesai yasanmamis gibi isine devam et,
karsiliginda da degil fazla mesai ucreti kovulmayip bir isin olduguna
sukret!Hele bir de aile kurmak, cocuk sahibi olmak gibi haklarin asla
yok, zaten olsa da onlara ayiracak herhangi bir vaktin yok!Kisisel
gelisimin icin sergi gezmek, yayinlari takip etmek, cesitli mesleki
kurslara katilmak icin vaktin yok, sinemaya gitmeye, spor yapmaya
nasil curet edersin; sen bu meslegi secmis ucretli calisan bir
mimarsin, ustelik ailen zengin degil, cevren yok kendi basina hic
birsey yapamazsin, baskalarinin yaninda calismak zorundasin.)
calistirilmak bu meslegi secmis sayilarini kestiremedigim mimarlar
icin bu ulkede kacinilmaz olandi...
Belki ben tarafli bir bakis acisini yansittim, yanlarinda calistigimiz
insanlar da bizler icin - isini bastan savma yapan, sorumluluk
almayan, gunu kurtarmaya calisip isi sahiplenmeyen orneklerden yola
cikarak - memnun olmadiklarini soyleyeceklerdir. Ama onlar yeni bir
eleman bulmakta zorlanmasalar da , is arayanlar uygun kosullarda is
bulmakta zorlanacaklardir.

evine ekmek götürebilmek için günde 2 işte birde çalışan insanlara hayatın tadını çıkar desen küfür ediyomuşsun gibi bakarlar...keşke hayat biraz daha insaflı ve adil olabilse diye geçiriyor içinden..bu bütün meslekler için geçerli...mükemmel tasarlanmış bir düzen içinde çırpınıp duruyoruz..öyleki borçlanmak çok kolay,ödemek zor..bundan dolayıda sürekli çalışmak durumunda kalıyoruz...

içinde yaşadığımız düzen bizi sadece ekmek kazanmaya, dışarda olup bitene sessiz kalmaya, bütün düşüncenin mideyi doyurma olarak ayarlamaya çalışmakta. hayat çalışmaktan ibaret değil. mutluluk cebinde paranın olması değil her zaman. insan bazen insan olduğunu hatırlamalı.... Yazık keşke insan olduğumuzu da hatırlasak bir ara...

bu işler böyle. onurlu yaşamanın bir bedeli var. :/

Felek ne cömert aşağılık insanlara!
Han hamam, dolap değirmen, hep onlara.
Kendini satmıyan adama ekmek yok:
Sen gel de yuh çekme böylesi dünyaya!

Bunun tek sebebi Türkiye'de yasalarda bulunan fazla mesai uygulamasının kimse tarafından uygulanmamasıdır. Aslında bunun takipçisi olacak kişiler elbette şirket patronları değil hatta onlar bunun takip edilmemesini tercih eder fakat fazla mesai çalıştırıldığı halde ücretini alamayan kişinin yapabileceği o kadar çok seçenek varki. Geçmişte ben yaşadığım için örnek verebilirim. Bir şirkette Dış Ticaret müdürü olarka çalışıyordum. Çalışmanın mesai saatlerini fazlasıyla aşması ve bir müddet sonra bunların ve verilmiş bir iki ufak sözün daha yerine getirilmemesi üzerine avukatımı aradım. Gerekli başvuruyu yaptı ve uyarı gönderildi. Şirket patronu uyarıyı aldıktan sonra başvurumdan vazgeçmezsem beni işten çıkaracağını söyledi bende dilediğini yapmasını söyledim. Sonunda ne oldu , Hem kıdem tazminatımı aldım , hem fazla mesailerimi aldım , hem ayrı tazminat aldım. Sonrasında ben kendim ayrıldım şirketten çünkü öyle bir yerde çalışmak istemiyordum.Yani bu konuda üzülecekde ağlayacakda herhangi birşey yok. Bir şirket sizi böyle bir başvuru yaptığınız için işten atamaz çıkaramaz çünkü bunu yapması durumunda ödeyeceği cezalar o kadar yukarı çıkarki küçük ölçekli birçok şirketin kapanmasına yol açacak düzeydedir bu cezalar. Burada önemli olan çalışan kişilerin haklarını bilmesidir.

Ağlak ve gereksiz bir yazı olmuş ondan dolayı yani yazan en ufak bir hakkını bilmeden kendisinin ezilmesini kabul eden birisi.

Liz güzel demişsinde unuttuğun birşey var. Herkezin sağlam bir dayanağı yok. Birisi eğer patronunu şikayet edecekse cidden türkiye de o işte çok kalamaz. Sonu işsizlik olur. İşsiz kalmayı göze alamayacak bir sürü kişi var. Misal ben şuanda işsiz kalmayı göze alamam. Benim patronum burda anlatılanın 10 katı bir herif birde. Ilk antlaşmamızda cumartesi leri tatildi güya ama yedi tatilimizi, adam bekar, asosyal, gebeş ve iş kolik. Bizide kendi gibi sanıyor. Ha şimdi şikayet et al paranı çık diyeceksin, şuan ki durumumda ödemem gereken borçları düşünürsek ben böyle iyiyim

en sakat patron modeli

benim patronu anlattın sanki..
bukadar benzerlik olur adam çekinmese gelin pazarda çalışın diyecek uyuzum ben bu patronlara