pesimist/optimist

geçenlerde derste birşeyler söyledim..hoca sen de amma pesimistsin dedi bana..zaman ve soruna göre değişir aslında pesimist(kötümser) ya da optimist(iyimser) olmak..herkesin bir genel eğilimi vardır ama..benimkisi pesimistlikmiş..zaten genelde rock-metal kültüründeki insanlar pesimizme meyillidir..çünkü optimist in sorgulamak gibi bir derdi yoktur..o verilenle yetinmeyi ve haline şükretmeyi bilir..pesimist her ne kadar 'a.q bu işi yapsam noolcak' gibi nihilist bir düşünceye zaman zaman kapılabilse de optimiste tercih ederim..bilmem siz ne düşünürsünüz..pesimistmisiniz optimist mi?

Evet ben de cogunlukla kotumserim ama baskalarina akil vermeye gelince birden iyimser oluveriyorum

Hayatımda bukadar saçma sapan ikinci bişey duyduğumu hatırlamıyorum .
Kendini pessimist olarak bir kılıfa sokmuş insanlar , sorguladıkları şeyin içine iyice batmakla kalmayıp sorguladıkları şeyin bile neolduğunu karıştıracak bir kaosa sorgulamak mı diyorsunuz yani ? Bununla kalmayıp optimist sorgulamaz verilenle yetinmeyi bilir diyebiliyorsunuz . Sanırım burda optimist kelimesiyle pollyanna karakterinin insanlar üzerinde oluşturduğu imajı karıştırdınız.

bir pessimist daha varmış burda..bu bir çıkarımdır..çıkarım ne midir..elinizde bir konu ile ilgili bir bilgi vardır ve siz bu bilgiden yola çıkarak neden-sonuç ilişkileri kurarsınız..pollyanna ya kadar uzatmayayım dedim ama..savaşların baskıların anlamsızlığın olduğu bir dünyada optimist kalabilmek için de en az pollyanna kadar çaba sarfetmek gerekmez mi?

Mutlu olmayan insanın mutlu olabilmek için çaba sarfetmesi kendisi ve bu dünya için yapabileceği en iyi şeydir elbette.
Ama bunu yapmak yerine optimist sorgulamaktan yoksundur gibi yorumlarla meşgül oluyorsunuz .

Tek kelimeyle pesimistim... içimdeki polyana yıllar önce öldü...

Pesimistler, "Bundan daha kötü olamazdı." derler.
Optimistler ise her zaman daha kötüsü olduğunu bilirler.

İyimserlik (optimizm) Doğu;kötümserlik (Pesimizm) ise Batı medeniyetlerinin genel karakteristiğidir dâhâ çok.


Sanırım bu yüzden,en çok sömürülen Doğu oluyor.

Kötümserim..olaylara kotu yanlarından bakmak benı en az kotu ıle karsılastırıyor

Hmm ben pessimist değil,sadece realistim ama çevremdekiler pessimist olduğumu söylüyorlar...

iyimserlik sanırım hayatın tüm olumsuzluklarını görüp,sorgulayıp, buna rağmen yaşanan anı değerli kılabilmek için olumlu yönleri kendine açıklayabilmektir....
ben bir optimistim

realist olmak pesimistliği getiriyor zaten

hocam bu yaklaşımınız galiba birey olarak kendi yaşamınızla ilgli..genel olarak optimizim bana hep bireyci bir yaklaşım olarak gelmiştir..toplumsal olanı düşündüğümüzde 'herşeye rağmen' anı yaşamak özellikle bir sanatçıya göre değil...kendimden örnek verecek olursam..günlük yaşamdaki problemleri hiç takmam benim için dünya yansa umrunda olmayan bir insan derler..ama aklımın bir köşesi ırak'da bombalanan çocuklarda..psikolog yok mu bu sitede (cümleyi okuyunca kendimi sanatçı yerine koymuş gibi oldum..aahh nerde kabiliyetsizin tekiyim)

etrafımdaki sorunlar eğer benim değiştiremeyeceğim bir boyuta ise bunun için çözüm yolum sorunların içinde kaybolmak yerine olumlu çözüm yolları bulmaya çalışmak olur sadece...ırak,bosna,afganistan,ya da dünyanın bir başka yerinde bi çok haksızlık ve katliam var elbette bunlar için üzülür ve elinden gelen en küçük katkıyı bile gözardı etmem ama şunu biliyorum ki insan bişeyler yapacaksa en yakınından başlamalı...iyimser olmam sorunları görmediğim anlamına gelmez .sorunlara rağmen hayatın anını yaşayabilmemi sağlayan yönümdür iyimserliğim.

aslında iyimserlik bi yerde cehaleti seçmek gibi bişey...dünyada tüm olan bitenden haberdar bir insan boğazımıza kadar piskiğe battığımızı anlayamıyorsa yada anlamak istemiyorsa bu biraz vurdumduymazlıktır bence...sorunlara çözüm arayanlar pesimisttir zira sorunların çözümlerine ulaşmak için kötünün karanlık dehlizlerinde uzun bir yolculuğa çıkarak karşımıza çıkabilecek tüm olasılıkları görmek gerekir...tersi bir durum matrix teki cypher in yaptığı gibi "kötü" olan gerçeği yok saymak yada birgün düzelecek umuduyla hayatımıza devam etmektir. pesimistler-ki bende bir pesimistiğim- gerçek arınma için en dibe gitmek gerektiğini düşünür. denizde boğulurken yukarı çıkmanın en iyi yolu en dibe inip güçlü bür ayak darbesiyle yukarıya ulaşmaktır...ortada çırpınmanın bi yararı yoktur. bu açıdan bakıldığında aslında pesimistinde gelecekten bir umudu vardır ve herşeyin bir gün düzeleceğine inanır.o zaman her pesimist aynı zamanda bir optimisttir o zaman bu iki kavram aynı zamanda bir paradoxtur.açıklamak kısır döngüne girer.en iyisi ben daha fazla konuşmıyım zira alkolün etkisi olsa gerek kafama bu konuyla ilgili daha neler neler gelio.çorba yaptıysam özür diler, sözlerimi burda noktalarken kendime bir kadeh daha şarap alarak herkese iyi geceler dilerim...

Kusura bakma ancak tam anlamıyla saçmalamışsın. Herşeyin başında değerlendirme yapıyorsan bu değerlendirmeni real olgular üzerine koymak zorundasın. Dünya pisliğe mi battı aç tarihi incele ve insanlığın ne kadar geliştiğini gör herşeyden önce. Sanki geçmişte herşey güzel bugün kötü. Kendi ruhsal bunalımlarınızı dünyanın geneline yaymaya çalışarak dünyayı rezil hale getirmeye çalışan aslında sizlersiniz çünkü kompleksleriniz altında eziliyor ve insanların karşısında yok olma tehlikesi içinde bulunuyorsunuz.