Sadece Sevişirken İnsanız

İnsanlar gerçekten kendileri mi? Yoksa zorla veya bile bile geçirilmiş maskelerinin arkasından kurtulmayı istemeyen geçiş evresindeki yaratıklar mı? Aşk dediğiniz aşk mı ?İnanç dediğiniz yakışır bi inanç mı? Beyniniz diğer organlarınıza mı organlarınızın gelişimi mi beyninize gem vuruyor ya da bu gemin vurulduğunun farkında mısınız? Neden hep insanoğlu bünyesinin aksine hareket etmeye çalışır? Hep bunların altında gerçek benliğinin yapmak istediği şeyler var ama yapamam diyen bir başka bişey var. İşte bunu bir tek sevişirken yapmaz insan sevişirken o zaman insan olur bi tek.
Bazı densizlerin dediği gibi hayvanlaştığı an değildir o seks anında yaptıkları.İnsan aslında bir tek ozaman yararına ve başkasının yararına olanı düşler gerçekleştirir bir tek o zaman zorlar gerçek yapısını.Mutlu edeyimki mutlu olayım mutlu olayımki mutlu edeyim dediği tek iştir bu. Geriye kalan davarnışlarında da bu vardır aslında ama ona o kadar komik maskeler yapıştırır ki o davranış asıl amacından sapkın bi hal alır. Saygı duymaması gereken bişeye saygı duyar sevmemsi gereken bişyi sever. Asıl amacı kaybolur gider bu birikintilerin altında. Özü şu ki insan hala kendini bulamadı sevişmenin dışındaki tüm inançları tüm davranışlarında.

insanın en büyük hatası varolmasıdır..dediklerine katılmıyorum..yeryüzünün en saçma varlıklarıyız..ama beri yandan ben bu saçmalığı seviyorum..

keşfetmek ve keşfedilmek için varız bana göre, söylediğin gibi sevişme dışında da insan o kadar açık ve doğal olsa o kadar keyifli olmazdı yaşam.Elbette sırf maskelerin altında yaşayıp, bu maskleri kullananlardan bahsetmiyorum.Ama bu söylediğim dışındakiler için biraz gizem ya da merak uyandırma yaşamı heyecanlı ve yaşanır kılıyor bence.Ayrıca "sadece sevişmede insanların mutlu edeyim ,mutlu olayım" dediklerine katılmıyorum; ne insanlar var ki işlerini yaparken veya bir yardım kuruluşunda insanlara yardım ederken aynı içtenlikle ve aşkla yapıyorlar.Bunları yazarken aklıma geldi; olacak ama gözlerimizin görme frekansı artsa kendi yüzümüze bile bakteri veya mikroplardan bakamazdık. JosefK'ya katılıyor ben de saçmalıklarımızı ve bunları neden yaptığımızı anlamayı seviyorum.

sadece sevişirken insanız sözü o kadar dikkatimi çekti ki, belki farklı bir bakış açısından bakacağım bu söz öbeğine, ama yine de sadece sevişirken mi insanız sorusuna yanıt bulmaya çalışacağım.

günümüz dünyası insan yaşamını kolaylaştıran araçlarla dolu. fakat bir o kadar da insanları birbirinden uzaklaştıran etkenlerle. insanları birbirinden uzaklaştırmasının yanında, insanı kendisinden uzaklaştıracak yaptırımlar da uyguluyor günümüz yaşamı, özellikle kent-metropol yaşamı. insana, olması gerekenleri ve yapması gerekenleri söylüyor ve ona yapmaması gibi bir seçenek de bırakmıyor. belirli kalıplara sıkışmış durumda insan, hergün benzer şeyleri yiyor, benzer yerlere gidiyor, benzer işini yapıp, benzer evine dönüyor, yaşadığı her gün bir öncekinin taklidi oluyor, insanın yaşadığı günler birbirine benzedikçe, insanlar da birbirlerine benziyor. insan ona dayatılan kalıplardan sıyrılıp kendi doğasında var olanlar doğrultusunda eyleme geçemiyor, çünkü dünya (dünya dediğimiz şey aslında insanlığın tarihi getirdiği noktadır, bir süreçtir) insanın doğasını giderek köreltiyor, ve insana doğasının ne olduğunu unutturmak istiyor. insan olmanın gerektirdiği, karşılıksız iyilik gibi, karşılıksız sevgi gibi duyguların, inançların, düşünüşlerin altına dinamit koyuyor bugünün dünyası. dünya gelişiyor ve güzelleşiyor gibi gözükse de aslında insanlık giderek bir intihar miras bırakıyor kendisinden sonrakilere.

ve bence işte böyle bir durumda devreye giriyor sevişmek, kent insanının tam sıkışmışlığında, doğasına yabancılaşmışlığında, insanın içinde sıcak bir dalga olarak yayılıyor sevişmek duygusu, doğasından bir haykırış gibi. kendisini sınırlayan çizgilerden ve adeta zincirlerinden kurtulup doğasına dönüyor insan, sadece dakikalar boyunca olsa da.

öyle gözüküyor ki tarihte sevişmeye en fazla ihtiyacı olan insan 21. yüzyıl insanıdır. binlerce yıl önce, henüz daha kentler yokken, kabileler halinde yaşayan insanlar tarımı bilmeden, avcılık ve toplayıcılıkla geçinirken; insan, yemek bulurken insandı, sevişirken insandı, su içerken insandı, yaşlanırken insandı, üzülürken, sevinirken insandı, totemlerine inanırken insandı, bir anne yeni doğmuş bebeğini elleri arasına almışken insandı, düşler kurarken insandı, ağlarken insandı.

biz ise sadece sevişirken insanız belki de...

Demekki çıkıyor anlayacak birileri floydun sözü tamamlar ancak bu yazıyı anlaşılacak hale getirmiş açıklamış bence teşekkür ediyorum kendisine böyle kişilerin varlığından haberdar olmamda bana kanıt sunmasından dolayı.

yoo hayır sadece sevişirken değil bizi anlık da olsa bir takım zevklere götürecek şeyleri yaptığımız zaman insanız.. kan kızılı bir şarabın şişesini tuttuğumuz zaman, onu boğazlayıp derimizin içine döktüğümüz zaman da insanız..

bakınız arkadaşlar sanırım size bazı şeyleri anlatmak için tek tek açmak lazım en baştan başlayım DÜNYA BİR TOZ BULUTUYDU tövbeee neyse ben müziğimi çalarım sağırlardan banane duyan kulaklar lazım bana ama duysun önce beğenip beğenmeme önmeli değil isterse yerlere vursun ama duyduğunu göstersin duymayanlar sırf duymuş gibi yapmasın dahada bişey demiyorum o yüzden sağır kişi konuşamazda ben anlamam onların ağızlarından çıkardıkları seslerden bişey...

bu dediğinin bugünün dünyasıyla ilgili olduğunu olduğunu sanmıyorum..insanlık tarihi yıkımdan,sömürüden ibaret..

tabi tartışmaya açıldıysa fikir beyan edilebilir demek..bu durumda Hacelis'in dediği boşa çıkıyor..zira duymak istediğini duymak istiyorsan kaydet teybe düşüncelerini sana anlatsın..veya sevgi kelebeği klübü kur..takılın..
insan sevişirken insan değil belki de..insan hiç insan olmadı..

belki de o anlar en çok insan oldugumuz anlardır.

21.yy insanları o karıyı nasıl beceririm diye düşünürken insanmısınız? prezervatifi takarken insanmısınız? bir bedene gidip gelirken insanmısınız? boşalırkenmi insansınız yoksa ardı sıra yaktıgınız sigarada duvara bakarken mi? 21.yy da masturbasyon yaparken ne kadar insansanız sevişirkende o kadar insansınız. çünkü ertesi gün o karıyı nasıl becerdiğinizi anlatırken insan olmadığınızı biliyorum. sakın bana duygusuz demeyin çünkü işler artık bu hali aldı. duygusallıktan bahsedersek eger sarılıp uyurken çok daha insanız.
eğer sevişirken insan olmaksa düşünceniz o zman derimki bir aile için sevişirsek insanız.

o kadar doğru anlatmışsın ki sadece onaylayabiliyorum holyshit fazlasına gerek yok da zaten noktayı koymuşsun!?!

kendi içinde çelişkidir,ironidir insanoğlu....

İnsanın sahip olduğu tek kusur öğrenme isteğinden yoksun olmasıdır. Aydınlanmış, eğitilmiş 1 yaşam nasıl çevresini daha olumlu kılabiliyorsa, insanlık da aydınlandığı, eğitildiği sürece dünyasına o ölçüde katkı sağlamıştır ve sağlayacaktır. İnsanın başarması gereken en zor hedef, öncelikle kendisini tanımlayabilmektir. Ancak kendini tanımlayabilen insan kendisini tanıyabilir. Kendisini tanıyan insan, çevresini ve dünyasını tanıyarak, hayatı tanır. Bunu tüm insanların erişkin döneme girmeden başardığı varsayılsa da, insanlığın sahip olduğu kusurlar bizlere göstermektedir ki, erişkinliğe biyolojik olarak erişmek, zihinsel aydınlanmanın tamamlandığı anlamına gelmemektedir. Tüm bireylerin biyolojik gelişiminde, eğitimini tamamladığı ön görülse de, çatlaklar çoğunluktadır. İnsan olmayı başarmış birey sayısı da azdır. İnsanlık, ancak tamamen insan olabilmekle bu çelişkiden kurtulacaktır. Varolmanın verdiği acı zevkten anca böyle fayda sağlayabilecektir.