#1
21-06-2006, 12:10
High Hopes
Yasaklı kişiler
Mekan: İst.
Yasaklı kişiler
Mekan: İst.
Ecevit'in kaleminden, insanın boğazını düğümleyen bir şiir :(:(
Çanakkale Savaşı ile ilgili bir çok şiir yazılmıştır.
Ama bu şiir kadar beni etkileyeni olmadı bugüne kadar.
Şu laf çok klişe olmuş olabilir ama bu şiir için tam anlamıyla gerçek bir laf: Okurken gözyaşınızı tutamayabilirsiniz.
Bir Savaş Ardı Destanı
“söyle arkadaşım” dedi Anadolulu Mehmet
yanıbaşındaki Anzak erine
“nerelerden kopup gelmişin
neden çökmüş bu mahzunluk üzerine”
“DÜNYANIN ÖBÜR UCUNDAN” dedi gencecik Anzak
“öyle yazmışlar mezar taşıma
doğduğum yerler öylesine uzak
örtündüğüm topraksa gurbet bana”
“dert edinme arkadaşım” dedi Mehmet
“değil mi ki bizlerle birleşti kaderin
değil mi ki yurdumuzun koynundasın ilelebet
sen de artık bizdensin
sen de bencileyin bir Mehmet”
Çanakkale toprağının
üstü cennet altı mezar
kavga bitmiş mezarlarda
kaynaş olmuş yiten canlar
değil mi ki sizler alamasanız bile
bu topraklar almış sizleri basmış bağrına
sizlere de artık vatan sayılır Çanakkale
“ya sen” dedi Mehmet
oyun çağındaki İngiliz erine
“yaşın ne senin kardeş
böylesine erken buralarda işin ne”
“yaşım sonsuza dek on beş”
dedi ufak tefek İngiliz eri
“köyümde askercilik oynar
coştururdum trampetimle bizimkileri
derken kendimi cephede buldum
oyun muydu gerçek miydi anlamadan
bir sahici kurşunla vuruldum
sustu boynumdaki trampet
son verildi böylece oyundan bozma işime
Geliboluda bana da bir yer kazıldı
mezar taşıma ON BEŞİNDE TRAMPETÇİ yazıldı
öyküm de künyem de bundan ibaret”
yağmur yağıyordu usul usul toprağa
gözyaşları düşerek üstüne sanki
damla damla ağlıyordu uzaktan uzağa
sahibini yitiren bir trampet
“ya sizler” dedi Mehmet
dünyanın dört kıtasından
mezarlar dolusu erlere
“hangi rüzgar savurdu sizleri
bu bilmediğiniz yerlere”
kimi İngilizdi kimi İskoç
kimi Fransızdı kimi Senegalli
kimi Hintli kimi Nepalli
kimi Avustralyadan Yeni Zelandadan Anzak
gemiler dolusu asker
her biri niye geldiğinden habersiz
Gelibolunun oya gibi koylarından sızarak
tırmanmışlardı dağa bayıra
siper siper yara gibi yarılan toprak
mezar olmuştu savaş ardından onlara
kiminin BURADA YATTIĞI SANILIR
kiminin ADI BİLİNSE DE MEZARI BİLİNMEZ
kiminin de mezar taşında
on altı on yedi on sekiz yaşında
EBEDİ İSTİRAHATE ÇEKİLDİği yazılı
Çanakkale topraklarında
her birinin erken biten yaşam öyküsü
eski yazıtlar gibi taşlara böyle kazılı
“anlamaz mıyım” dedi “halinizden kardeşler”
adına yazılı taşı bile olmayan asker
Anadolulu Mehmet
“ben de yüzyıllarca yaban ellerde
neyin uğruna bilmeden can vermişim
kendi yurdum uğruna can vermenin tadına
ilk kez Çanakkalede ermişim
uğrunda can verdikçe vatanlaştı ancak
ekip biçtiğim padişah mülkü toprak
değil mi ki sizler alamasanız bile
bu topraklar almış sizleri basmış bağrına
sizlere de vatan sayılır artık Çanakkale”
Çanakkale toprağının
üstü cennet altı mezar
kavga bitmiş mezarlarda
kaynaş olmuş yiten canlar
bir garip savaştı Çanakkale savaşı
kızıştıkça kızgınlığı dindiren
ara verildikçe ateşe
düşmanı kardeşe
döndüren bir savaş
kıyasıya bir savaştı
ama saygı üreten bir savaş
yaklaştıkça biribirine
karşılıklı siperler
gönüller de yakınlaştı
düştükçe vuruşanlar toprağa
dostlar gibi kaynaştı
savaş bitti
ölenler kaldı sağlar gitti
köylü köylüne döndü evli evine
kır çiçekleri geldiler akın akın
çekilen askerlerin yerine
yaban gülleri dağ laleleri papatyalar
kilim kilim yayıldılar toprağa
siper siper
toprağın savaş yaralarını örttüler
koyunlar koruganları yuva yaptı kendine
kuşlar döndü gökyüzüne kurşunların yerine
çiçeğiyle yemişiyle yeşiliyle
silah yerine saban tutan elleriyle
geri aldı savaş alanlarını doğa
can geldi toprağa silindikçe kan izleri
yeryüzünde cennet oldu öylece
o cehennem savaş yeri
şimdi Çanakkale Gelibolu
bahçe bahçe
ülke ülke
mezar dolu
üstü cennet altı mezar
Çanakkale toprağının
kavga bitmiş mezarlarda
kaynaş olmuş yiten canlar
“huzur içinde uyusun”
vuruştukları toprakta
kavgadan kinden uzakta
yanyana dostça yatanlar
Bülent Ecevit
1988
Ama bu şiir kadar beni etkileyeni olmadı bugüne kadar.
Şu laf çok klişe olmuş olabilir ama bu şiir için tam anlamıyla gerçek bir laf: Okurken gözyaşınızı tutamayabilirsiniz.
Bir Savaş Ardı Destanı
“söyle arkadaşım” dedi Anadolulu Mehmet
yanıbaşındaki Anzak erine
“nerelerden kopup gelmişin
neden çökmüş bu mahzunluk üzerine”
“DÜNYANIN ÖBÜR UCUNDAN” dedi gencecik Anzak
“öyle yazmışlar mezar taşıma
doğduğum yerler öylesine uzak
örtündüğüm topraksa gurbet bana”
“dert edinme arkadaşım” dedi Mehmet
“değil mi ki bizlerle birleşti kaderin
değil mi ki yurdumuzun koynundasın ilelebet
sen de artık bizdensin
sen de bencileyin bir Mehmet”
Çanakkale toprağının
üstü cennet altı mezar
kavga bitmiş mezarlarda
kaynaş olmuş yiten canlar
değil mi ki sizler alamasanız bile
bu topraklar almış sizleri basmış bağrına
sizlere de artık vatan sayılır Çanakkale
“ya sen” dedi Mehmet
oyun çağındaki İngiliz erine
“yaşın ne senin kardeş
böylesine erken buralarda işin ne”
“yaşım sonsuza dek on beş”
dedi ufak tefek İngiliz eri
“köyümde askercilik oynar
coştururdum trampetimle bizimkileri
derken kendimi cephede buldum
oyun muydu gerçek miydi anlamadan
bir sahici kurşunla vuruldum
sustu boynumdaki trampet
son verildi böylece oyundan bozma işime
Geliboluda bana da bir yer kazıldı
mezar taşıma ON BEŞİNDE TRAMPETÇİ yazıldı
öyküm de künyem de bundan ibaret”
yağmur yağıyordu usul usul toprağa
gözyaşları düşerek üstüne sanki
damla damla ağlıyordu uzaktan uzağa
sahibini yitiren bir trampet
“ya sizler” dedi Mehmet
dünyanın dört kıtasından
mezarlar dolusu erlere
“hangi rüzgar savurdu sizleri
bu bilmediğiniz yerlere”
kimi İngilizdi kimi İskoç
kimi Fransızdı kimi Senegalli
kimi Hintli kimi Nepalli
kimi Avustralyadan Yeni Zelandadan Anzak
gemiler dolusu asker
her biri niye geldiğinden habersiz
Gelibolunun oya gibi koylarından sızarak
tırmanmışlardı dağa bayıra
siper siper yara gibi yarılan toprak
mezar olmuştu savaş ardından onlara
kiminin BURADA YATTIĞI SANILIR
kiminin ADI BİLİNSE DE MEZARI BİLİNMEZ
kiminin de mezar taşında
on altı on yedi on sekiz yaşında
EBEDİ İSTİRAHATE ÇEKİLDİği yazılı
Çanakkale topraklarında
her birinin erken biten yaşam öyküsü
eski yazıtlar gibi taşlara böyle kazılı
“anlamaz mıyım” dedi “halinizden kardeşler”
adına yazılı taşı bile olmayan asker
Anadolulu Mehmet
“ben de yüzyıllarca yaban ellerde
neyin uğruna bilmeden can vermişim
kendi yurdum uğruna can vermenin tadına
ilk kez Çanakkalede ermişim
uğrunda can verdikçe vatanlaştı ancak
ekip biçtiğim padişah mülkü toprak
değil mi ki sizler alamasanız bile
bu topraklar almış sizleri basmış bağrına
sizlere de vatan sayılır artık Çanakkale”
Çanakkale toprağının
üstü cennet altı mezar
kavga bitmiş mezarlarda
kaynaş olmuş yiten canlar
bir garip savaştı Çanakkale savaşı
kızıştıkça kızgınlığı dindiren
ara verildikçe ateşe
düşmanı kardeşe
döndüren bir savaş
kıyasıya bir savaştı
ama saygı üreten bir savaş
yaklaştıkça biribirine
karşılıklı siperler
gönüller de yakınlaştı
düştükçe vuruşanlar toprağa
dostlar gibi kaynaştı
savaş bitti
ölenler kaldı sağlar gitti
köylü köylüne döndü evli evine
kır çiçekleri geldiler akın akın
çekilen askerlerin yerine
yaban gülleri dağ laleleri papatyalar
kilim kilim yayıldılar toprağa
siper siper
toprağın savaş yaralarını örttüler
koyunlar koruganları yuva yaptı kendine
kuşlar döndü gökyüzüne kurşunların yerine
çiçeğiyle yemişiyle yeşiliyle
silah yerine saban tutan elleriyle
geri aldı savaş alanlarını doğa
can geldi toprağa silindikçe kan izleri
yeryüzünde cennet oldu öylece
o cehennem savaş yeri
şimdi Çanakkale Gelibolu
bahçe bahçe
ülke ülke
mezar dolu
üstü cennet altı mezar
Çanakkale toprağının
kavga bitmiş mezarlarda
kaynaş olmuş yiten canlar
“huzur içinde uyusun”
vuruştukları toprakta
kavgadan kinden uzakta
yanyana dostça yatanlar
Bülent Ecevit
1988
#2
21-06-2006, 13:34
Eliuzium
Non-Smoker
Mekan: istanbul
Blog Başlıkları: 8
devam bulan yazılarım serisi vol.suz...
Non-Smoker
Mekan: istanbul
Blog Başlıkları: 8
devam bulan yazılarım serisi vol.suz...
Ynt: Ecevit'in kaleminden, insanın boğazını düğümleyen bir şiir :(:(
çok güzel bir şiir, diken diken eden ve bir o akdar da hüzünlendiren, hele o 15 yaşındaki ingiliz eri icin ve bir mezar taşı bile olmayan anadolulu mehmet bolumleri en ürperten yerleri.
"Love" is that condition in which the happiness of another person is essential to your own... Jealousy is a disease, love is a healthy condition. The immature mind often mistakes one for the other, or assumes that the greater the love, the greater the jealousy.
#4
21-06-2006, 14:14
Hell_Guard
WooooW :D
Mekan: istanbul
WooooW :D
Mekan: istanbul
Ynt: Ecevit'in kaleminden, insanın boğazını düğümleyen bir şiir :(:(
Muhteşem bir şiir gerçekten.Böyle şiirleri okuyunca gözlerim nemleniyor...
[SIZE="4"][/SIZE][FONT="Courier New"][SIZE="4"][COLOR="Purple"]Don't Fight Make Love[/COLOR][/SIZE][/FONT]
#5
21-06-2006, 16:47
justify
GürAYI
Mekan: Kıçımın üstü,Göbeek'in arkasında
GürAYI
Mekan: Kıçımın üstü,Göbeek'in arkasında
Ynt: Ecevit'in kaleminden, insanın boğazını düğümleyen bir şiir :(:(
Çok güzel bi şiir helal olsun diyorum,ayrıca geçmiş olsun diyorum kendisine.
Zaten kendi topraklarını savunmak için savaşmadığın sürece savaş cinayyettir Atatürk'ün de dediği gibi.
Gelibolu da kayalıklardaki orduevinde de yazdığı gibi;
Bayrak,üstünde dökülen kan varsa bayrak,
Toprak ,uğrunda ölen varsa,vatandır.
kanımızla aldığımız bu toprakların lütfen değerini bilelim arkadaşlar.
Zaten kendi topraklarını savunmak için savaşmadığın sürece savaş cinayyettir Atatürk'ün de dediği gibi.
Gelibolu da kayalıklardaki orduevinde de yazdığı gibi;
Bayrak,üstünde dökülen kan varsa bayrak,
Toprak ,uğrunda ölen varsa,vatandır.
kanımızla aldığımız bu toprakların lütfen değerini bilelim arkadaşlar.
[FONT=Palatino Linotype][SIZE=4][COLOR=purple]
Asla yalnız içmem Göbeek'im sağolsun [/COLOR][/SIZE][/FONT]
#6
21-06-2006, 20:04
High Hopes
Yasaklı kişiler
Mekan: İst.
Yasaklı kişiler
Mekan: İst.
Ynt: Ecevit'in kaleminden, insanın boğazını düğümleyen bir şiir :(:(
çok tşk. ederim arkadaşlar.
hüzün bile olsa, aynı duyguyu paylaşmak inanın çok güzel ve özel. :(
sağolun... :(:(:(
hüzün bile olsa, aynı duyguyu paylaşmak inanın çok güzel ve özel. :(
sağolun... :(:(:(
#8
22-06-2006, 11:23
High Hopes
Yasaklı kişiler
Mekan: İst.
Yasaklı kişiler
Mekan: İst.
Ynt: Ecevit'in kaleminden, insanın boğazını düğümleyen bir şiir :(:(
Alıntı: AbocA
buna şiir demem ben...
ya da şiir nedir sence, bu şiir olmadığına göre?
)))
| |
Benzer Başlıklar
Yaradılış -dünyanın ve insanın- Önce bir toz kümesi vardı ortada. Bir de Tanrı. Yalnız bir toz bulutuydu kainat. Yalnız bir...
şiir Durup dururken bakıp da yalnızlığıma Seni haykırırdım, bıraktın beni Geçip giden gemilerle de...
Şiir değil bu. (Şubat 10, 2000+6)
süper f1 fotoları , insanın f1 duasına çıkası gelio http://www.f1cartvideos.com/f1girls.html