İyi giden bir ilişkide, neden hep "büyünün bozulması" ihtimali de vardır?

Her bakımdan neredeyse mükemmel giden bir aşk/sevgi ilişkisinde,
bu mükemmeliğe rağmen yine de neden hep "büyünün bozulması, herşeyin darmadağın olması (ve bunların olabileceği endişesinin varlığı)" olasılığı vardır sizce?

İlişkilerde insan ve zaman faktörünün ön planda oluşu ve zamanla en derin duygu ve düşüncelerin farklılığa uğrayabilme gerçeği yüzünden en iyi ilişkinin bile bir ömür mutlu sürme garantisi yoktur. Bi taraftan hiçbir garanti yokken diğer taraftan aşk diye birşeyin gerçekten varolup olmadığıda bilinmemektedir. Sanırım zaman aşkı sınarken çoğu ilişki kaybetmeye mahkum.

ilişkiler bitmesede hissettiklerinin yoğunluğu bitmeye mahkum olduğu için bu korkuyu yaşamak kadar doğal birşey yoktur bence!

insanlar dogası gereği, monoton olan seylerden sıkılır, zamanla yeni tadlar aramaya baslanır, en mükemmel iliski dedigin zaten her iliskinin baslangıcında hissettigin bir yanılsamadır, bu yanılsama icerisinde olsan bile bunun bitebilecegi ya da yıkılabilecegi gercegini her zaman tasırsın, bir kuskudan daha ziyade gecmis deneyimlerin kisi uzerinde bıraktıgı izin sonucudur bu.

gerekli olan şey bu endişenin, ilişkiyi haz alınamayacak bir noktaya getirmesine engel olmaktır tabi. paranoyalardan kurtulup hiç bitmeyecekmiş gibi yaşanmalıdır bir ilişki bence.

insan kendini kötüye hazırlar bazen, herşey yolundayken süpriz bi şekilde herşey bozulmaya başlasa şaşgınlık ve üzüntü daha yorucu olur diye şaşgınlığı önceden düşünerek azaltmaya çalışıyor. enazından bende öyle oluyor

İnsanlar ilişkilerinde kaybolduğu içindir bu büyünün bitmesi. O ince çizgiyi yakalayamaz insnalar genelde. Hayatta ne olursa olsun hiçbir şeye yapışılmamalıdır, meditasyon yaparken bile meditasyonun içinde kaybolmak yanlıştır, meditasyon yaptığının farkında olmalısın. İlişkiler de böyle. İnsanalr aşk ya da yoğun duygular yaşarken bir süre sonra karşındakiini görmemeye başlar ve yalnızca bu duyguları görür ama yavaş yavaş karşındaki yok olur, erir bu duyguların içinde. Sen aşkın doruk noktasında olduğunu düşünürsün ama arkada uçurum vardır ve birden düşer bütün o farkında olma duyunu yitirirsin. En sonunda bu yitirdiğinden geriye sadece içi boş duygu izlenimleri kalır ki birden noldu bana dersin, afallarsın, büyü bozulmuş gibi gelir, zorlarsın. Unutulan şudur, büyü çok yükseklerde değil sadece içinde ve ''o''ndadır.. O nu görmeyi başarmaya devam ettikçe o büyü de aşk da asla kaybolmaz.

mutlaka aşk konusunda derinlemesine bir bilgiye sahip olmanın verilerini bulabileceğiniz schopenhaur 'aşkın metafiziği' ve 'yaşamın bilgeliği üzerine' kitapları ilgilenmeye değer bulan arkadaşlar için önerimdir.

ilişkinin (buradaki kasıt aşk;sözcüğün kendisi dahi büyülü)aslında sonu mutsuzlukla bitmeye yazgılı olması ve büyü bozucu özelliği kazanmasının nedenlerinden biri artık büyüyü yaratan ve onu geliştiren etkilerin güçlerini kaybetmesinden ileri gelir.artık aşk ateşiyle o belirsiz sürece kapılan birey ilk günlerini yad etmeye dair anılarla yetinecektir.çünkü doğa kendinde gerçekleştirdiği süreci tamamlamış ve yeni avuntular aramaya yönlendirir kişioğlunu.fakat öbür taraftanda romantizm onu hep geçmişte tutmaya yönelik anıları canlı tutar.

artık iç işleyişe dair fikrimizi derinleştirmeye gerek var mıdır?aşktan beklediğimiz nedir?bir kaybolma arayışı mıdır aşk?

Her çıkışın bir inişi vardır düşüncesinin etkisi de bol olsa gerek, zor kazaniyoruz çoğu şeyi sevgi de oyle aynı şekilde zor da paylaşıyoruz içten olan sevgiyi, acıtabilmekte fazlasıyla yaşandığında. Durum boyle olunca savunma mekanızmamız direk devreye girebiliyor. Bir çeşit korku, dürtü, düşünce ve bir de hayalgücünü de katarsak müthiş kurgular büyük korkulara dönüşebiliyor.

Netice olarakta 3 tane düzgün giden durum varsa 10 tane düzgün gitmeyen durum ile yaşıyoruz. düzgün giden ilişkinin de bu 10 tane arasına girme riski kurgu ile böyle bir yaklaşımı doğurabiliyor ve ilişkiye yansıtabilmekte. Bunun sonu daha çabuk ayrılıklara da neden olabilmekte ayrı bir konu tabii.

sabit olan bir şeyin olmaması, zamana paralel şekilde süre gelen değişim ve etkileşimlerin sonucudur genel olarak bu büyü bozulması diye nitelendirilen olgu.
duygular çalkantıda... yaşadıklarımız an'a özel... çevrenin etkileri olumlu-olumsuz yönde kişiliğimizde, düşünce ve hayallerimizde gözlemlenebilmekte... bu yüzden yaşanan ilişkinin statüsünün de değişken olması doğaldır.

zaman...

Bence buyu falan bozulmaz.Yeter ki iki taraf da birbiriyle yetinmeyi bilsin.Eger ikisinden birinin aklina `acaba daha iyisini bulabilir miyim` ya da `artik ona karsi az seyler duyuyorum` dusuncesi ya da suphesi gelirse olay kopmustur abijim bence

Kolay gelsin iki tarafa da.Yillar suren bir iliski bile aci bir bicimde bitebilir bu yuzden.

Bi de su var, gunumuzde medya yayinlari dahil toplumlarin kendi icinde de ask yok gibi daha dogrusu ask bize unutturuldu.Bizim icin evlilik var is var bir de sosyal iliskiler var ama ask yok.Oysa bir cocuk dogdugunda daha sevgiye ihtiyac duyarken insanoglu dogustan sevilmeye ve sevmeye bu kadar yatkinken askin onun dunyasinda cok az yer isgal etmesi nasil aciklanabilir tam bilmiyorum. Fakat sunu ictenlikle soylebilirim size:"Mukemmel bir ask yoktur ancak ask vardir."

Aski yakaladimizda onu birakmayalim, iliskimizi yargilamadan yasayalim.Cunku her zaman daha iyisini bulmak isterken mutlu anlari paylastigimiz insandan(insanlardan) bos yere ayrilabiliriz ve mutlu olmak isterken mutsuzlugu kendimiz yaratabiliriz.

bence sorun ilişkilerin aşkla başlaması.

Belkide mükemmelliği sağlayan her an bozulma riskinin bulunması olsa gerek çünkü ne zaman iyi gitse b.ka sarar

yargılıyoruz ve hep endişeleniyoruz.bi akışına bırakamıyoruz.ondanda büyü uçup gidiyor..