Türkler yurtdisinda neden sevilmiyor?

Biz önyargili olmayabiliriz fakat yurdumuza gelen gocmenleri de cok sevip bagrimiza bastigimiz soylenemez mesela az once "macir"(asli muhacir sanirim) kelimesini eksi sozlukte arattim ve yazilanlardan biri:

"türkiyeye göçlerini takiben 5 sene içinde 3 katli bir ev dikip altina araba koyarak; 40 yildir kirada oturan yurdum memurunu dumur eden, yer yer sinir olunan insan grubu."

Simdi bir kisi yazmis deyip genelleme yapmayalim demeyelim boyle bir cumlenin varliginin farkinda olalim.

Ote yandan farkli bir gocmen olan kendi insanimiz kurtler hakkinda eksi sozlukten bir cumle gene:

"kimi emekli general zevatin "simdiye kadar neden bir kurt devleti kurulamadi" sorusuna "efendim bu kurtler azgelismis insan benzeri yaratiklardan olusan yiginlardir,bunlar oyle organize falan olamazlar,malesef durum budur" gibi zirvalamalarindan cikan korkunc kavram..insan boyle dusunen insanlarla ayni ulkede yasamaktan utanc duyuyor."

Demek biz de o kadar insancil olmayabiliyormusuz.Yani tum baslik boyunca anlatmak istedgim su:Bizim iyimiz de var kotumuz de-dogal olarak- fakat Avrupa bizi tarafli anliyor tarafli bakiyor demeden once bizim basimiza gelse biz ne tepki veririz biz ne yapariz bunu düsünelim ve empati kurmanin aslinda cok da zor bir sey olmadigini anlayalim.Ardindan da bize karsi olan bu olumsuz tavrin kirilabilir olduguna inanalim.Belki belli bir sürec gerektiriyor ama yeniden Isvicre milli takimini falan dovmezsek ya da buna benzer uluslararasi bir soruna imza atmazsak bu olumsuz bakis acisinin ortadan kalkacagini dusunuyorum.

Bunda birçok etken var. Bunların başında Türk'lerin müslüman olması büyük etken tabiki. Geçmişte hıristiyanlığın en büyük savaşları genelde Türk'lere karşı verildi ve Türkler her daim barbar olarak adlandırıldı. Bu önyargıyı kırmak pek kolay değil elbetteki. Ayrıca her dönemde müslümanlığın gördüğü tepkileri incelediğimiz zaman Hiristiyan kültürüne birçok konuda terslikler içermeside Avrupalılarda o dönemde oluşmuş bir başka antipati.

Cumhuriyet sonrasında ise sömürgeleştiremedikleri için ters baktıkları Türkiye malesef gelişme sürecini tamamladıktan sonra bile Avrupa kültüründen uzakta gelişimini devam ettirdi. Bu uzaklıkta şeriatla yönetilen bir ülkeden ( ki bu ülke her türlü medenileşme objesine günah gözüyle bakan bir medeniyetti ) cumhuriyetle yönetilen laik bir ülkenin yer almasıyla ilişkiler belli bir düzene otursada Avrupa'da çıkan savaş sonrasında var olan bütün iletişim çabaları sekteye uğradı. Böylece gelişen Avrupa kültüründen yine uzakta kaldık.

Daha sonrasında ise Avrupa'ya gönderdiğimiz göçmenlerin bırakın Avrupa büyük şehir bile görmemiş olması yenilenen ve cumhuriye altında yetişen Türk vatandaşları için pek iyi örnek olmadı çünkü giden topluluk ne yabancı dil biliyordu ne avrupa kültürüne alışıktı nede büyük şehir. Gittikçe daha çok önyargı doğuran bu topluluk belkide günümüzde Türklere ön yargı olmasındaki ana olgu haline geldi. Kültür karmaşarı içinde kalan cahil kesim gittikçe abudik nesiller yetiştirmeye başladı ve kendi içlerinde Avrupa'dan ve Türkiye'den bağımsız bir yaşam felsefesi belirledi. Türk kültüründen de uzaklaşan bu kesimin yanında Türkiye'nin ticaretten uzakta kalması ve yurt dışında daha çok uyuşturucu ticaretiyle anılmasıda malesef ülkemiz için pek olumlu olmadı.

Bütün bunlardan dolayı diğer bütün ülkelerden malesef feci derecede antipati ile bakılan bir ülkede yaşıyoruz. Bunun değişmesi için yeni yetişen nesillere büyük iş düşmekte. Hem kendimizi hem ülkemizi hemde kültürümüzü tanıtmak bizler için çok önemli.

genel olarak taciz ve benzeri olaylarda istatistiksel bir oranda türkler önde gidiyor, gayri resmi bir kaynaktan aldıgım bir bilgiydi bu zamanında, bunun yanı sıra, rusya' da st. pertersburg sehrinde, bir barda oturmus laylay yaparken zabitan arkadaslarımla, sen bir türk kalk, (muhtemelen kamyoncuydu) git bir aile yanına turkçe olarak, sonrada rusça tahmin ettiğimiz bir dille, senin karını önce götüreceğim, üstünede kızınla seni tost yaparım, ya da kızına senle birlikte de tost yaparız, seklinde bir söylev verdi. akabinde 10 kadar rus bu sahsiyete daldı, kılımızı kıpırdatmadık hatta bizde dalıyorduk nerde ise. kötü bir ünümüz var ve bu ün hicde bitecek gibi gözükmüyor.

geçmişte dünyanın amına koymuşuz hristiyanların özelliklede hala sindiremediler bence

Ben size başka örnekler vereyim örneğin "kro" kelimesi zamanında Kürt ahaliyi aşağılar manada bir terimdi.Kürtü ifade etmek için kullanılırdı.Köyden şehre göçmüş Kürt insanları için geliştirilmiş;kaba,sonradan görme,edepsiz kişi anlamındaydı.Ancak günümüzde çok daha başka bir anlama sahip.Artık genel olarak sonradan görme zenginlerimizi tanımlayan argo bir sözcük.Yada "laz" terimi zamanında müslüman olmuş Rum anlamına gelir ve mimleme amaçlı kullanılırdı.Peki bugün?

Örnekleri çoğaltabiliriz de bunları niye yazdığımı söylemem lazım;Bu örnekler bize bir soyu aşağılar tanımların,sterotipleştiren mefhumların nasıl zaman içinde eridiğine delalet eder.Peki bu ne demek? Bu şu demek;ırki çıkarımlar uzun süre ayakta kalamıyor.Yani ırkçılık dediğiniz şeyi buralarda uzun süre yaşatamıyorsunuz.Gündelik yaşamda bunlar bir şekilde kavramlaşıyor.

Sosyoloji budur ya vak'alara dayanır.Örneğin biz 50 küsür bayram kutlarız.Ancak bunlardan üçü çok önemlidir.Paskalya,Noel,Hamursuz bütün bu bayramlar üç ayrı dinin mensupları tarafından da kutlanır.Bu gezegen de buna benzer bir durumla çok sık karşılaşmazsınız.(Ne yazık ki son dönemde yaşanan bir takım yobaz hareketler en azından büyük şehirlerimizde bu uygulamalara son vermiştir,ancak köylerimizde buna benzer kutlamalar devam etmektedir)

İlk göç dalgasıyla gidenlerin şehir yüzü görmemiş oldukları bellidir.Bunun sorgusu suali olmaz.Bir ölçüye kadar bu insanların ilk dönemlerinde ciddi sorunlar yaşadıkları da vakidir.Ancak şu kadarı da bellidir ki;aynı insanlar İstanbul gibi,başka büyük şehirlere de göç etmişlerdir.Bugün 3.kuşaktan sonra şehre uyum sağlayamayan köylü yoktur.Kaldı ki en başta söylediğim gibi bu sorun benim ahalimle sınırlı da değildir.Gettolara itilen,ayakkabı boyacısı yapılan insanlardan da uyum sağlamalarını beklemek çok iyimser bir tavırdır.

İnsanımızın çok ciddi bir cinsel uyumsuzluk yaşadığı çıkarımı da doğrudur.Ben şahsen bu sorunu "Elftown" isimli sitede karşılaştıklarımdan,yaşadıklarımdan birebir tespit etmişimdir.Ancak bugün Lailaları,barları discoları dolduran zevatında bundan 3 kuşak önce nerede oldukları sorulması gereken bir sorudur.Bunlar hala kapı eşiğinde bekletilemenin doğal sonuçlarıdır.Ve yine bu sorun da benim ahalimle sınırlı değildir.Ölü çıkaran medyamızın ve krolaştırma hareketlerinin neticesinde bu türden sex açlarının türemesi de kaçınılmazdır. Eğer çözmemiz gereken sorunlar var ise buradan başlamak uygun düşer. Mutaasıplık bazen tehlikeli olabilir.

Ancak yine belirtmekte fayda var,Sorun varsa karşılıklıdır.Buna ithafen çözümde iki uçludur.At testeresi tek kolla çalışmaz.

Ama büyük şehirlere olan göçle yurt dışına olan göç birbirinden çok farklı iki olgu. Birinde iyi kötü dilini konuşabildiği bir şehre giderken illaki gittiği şehirde bir tanıdığıda oluyor veya başka şekillerde adaptasyon süreci çok daha kolay oluyor. Diğerindeyse ne dili ne kültürü nede dini aynı olan bir ülkeye gidiyor amele gibi çalışıp para biriktiriyor türklerle evleniyor türk kültürünü korumaya çalışıyor ama gittikçe kaybolan bir insan topluluğu yaşıyor. Ondan dolayı bu ikisini aynı şey gibi göstermek çok yanlış

Evet,bu farkı bende düşündüm.Ancak şu kadarı da var ki.Bir köylü için Almanya ve İstanbul arasında bazı benzerlikler var.Orada Türklüğünü korumak için çalışan köylü (ki zannımca köylülük hiçbir zaman bu türden bir ideali arkasına almamıştır)İstanbul'da da köylülüğünü korumak için bir direnç göstermiştir.Almanya'da bu direncin çok daha fazla olduğunu düşünmek mantikidir.Elimizde ki verilerden benzer tespitler yapmak ise yapabileceklerimizden biri olduğu için bu türden bir tespit yapma ihtiyacı duymuş bulunmaktayım.

Yurt dışına çıkmakla,İstanbul'a çıkmak arasında ki fark,uzaya çıkmakla Manyetosfere çıkmak arasında ki fark gibidir.Bunu kabul etmekle birlikte.Köylülüğün sınırlı bir kavram olmadığını pek ala yurt içinde de benzer tepki dinamikleriyle karşılaşabileceğinizi belirtmek isterim.Zaten yurt içi şehirlerimizde yaşayan insanların sosyolojik yapılarının giderek Avrupa kalıplarına oturması da düşüncemin kaynaklarından birini oluşturuyor.

Kaldı ki benzer sorunlarla çok uluslu topraklarda çok daha ender karşılaşmaktayız.Örneğin,Kanada,Avustralya gibi.

Türkiyedeki eğitim sürecinin zorlukları ve kısalığı insanlarımızın beyin anlamında devinimlerinin yeterli derecede olgunlaşamaması;bu da içlerine kapalı bir kişilikleri olması;toplumun tabanına yayarsak eger,bir milletin içine kapanık bir hale gelip kendisini kabugundan çıkmak zorunda hissettiği zaman ise,yurtdışına çıktığında kendisi gibi olmayan insanların farklı bakış ve davranışlarına maruz kalmalarından ötürü bizim milletimiz 2. sınıf insan muamelesi görüyor.aslında tek çözüm eğitimdir.bu da türk devlet büyüklerinin yapması gereken bir hizmettir.yanlış anlaşılmasın;suç halkta değil;yöneticilerin ta kendisindedir.EĞİTİM ŞART...

Bir de konuya şu açıdan bakın köyden göç edipte köylülük kimliğini korumaya çalışan göçmen avrupada nasıl sorunsa ülkemizdede sorun ve aynı şekilde dışlanabiliyor. Bence bu durumu avrupayla kısıtlamamalıyız.

Bu konudan baska bir baslik bile cikabilir: Dogudan Bati`ya goc eden vatandaslarimiz neden sevilmiyor diye? Haklisin swat, once kendimize bakip ardindan baskasinin zihniyetini sorgulamamiz gerekiyor.Yoksa Avrupa ya da Amerika bizim icin hep "oteki" olacak, hep onlari bizim dusmanimiz,topraklarimizda gozu olan sorunlu insanlar olarak dusunecegiz.Bu da bizi surekli iletisimde ve her penceresini dunyaya acmis olan bir dunya devleti olmak yerine kendi kabugumuza ceker.Bu cekilis de su anki devletin durumu gibidir.Pasif,aciz, baskasina soz geciremeyen, diplomasiyi kavga etmekle es deger sanan..vb anlayistan yoksun bir devlet modeli.

Bir süreden beri iki iş yapmaktayım ikinci işim ise Kendi ülkelerinde ciddi problemler yaratan (hırsızlık, çete kurma, gasp, kundakçılık)Alman çocukları normal hayata adapte etmeye çalışan bir proje burdada kendi ilgilendiğim çocuğn suçu çete kurup adam yaralama yaraladığıda bizim gurbetçi Türkler onunla konuştuğumdada aynı tepkiye veriyor ülkemizi sevmiyordu fakat sorun Türkler yada başka bir millrt değil aradaki kültürel, sosyal be ekonomik farklılıklardı bu konuşmadan sonra bu çocuğun fikirlerini değiştirebildiysem ve bundan sonra böyle düşünecekse bunun için ne mutlu bana fakat konu bu başlıktaki konuyala aynı hale geldi yani sevilmeyen sadece Türkler değil avrupada aynı şekilde demir perde ülkelerinin göçmenleride sevilmiyor.

Aslında sevilmeyen tam olarak da Türkler değil, ne desem, Türkler daha kolay uyum sağlayabiliyor, daha kabullenmeci, en azından gittiği yere kendi kuralını götürmüyor, sevilmeyenlerin bazılarının neden sevilmediğine de tanık oldum, yanlış anlaşılmasın ama bazı yerlerde tarım vs ile beslenebilen, idare edebilen bir kısım vardı, bir de daha verimsiz topraklarda olan kısım vardı, göç yoğun olarak nereden yaşandıysa oraların insanları aslında sevilmeyen, nereye getirdiğim de belli, burada 10 çocuk yapan orada da yaptı, orada da saldı sokağa, hani hep Türkiye'den şikayet edilir ya sahip çıkmadı eğitmedi bazılarını diye, Avrupa da eğitemedi işte onları.

biz yapınca ayıpta o diyer ipneler yapınca nasıl karsılanıyor bakalım biz ermenilere sözde soykırım yapmışız ama nedense ermeniler bizim yörelerde küçük çocukları kıyma makinesine atıyorlardı biz yapınca suç onlar yapınca üstünü kapatıyorlar daha bunun gibi bir sürü...

Tarihe dalarsak isin icinden cikamayiz bugüne bakmamiz daha dogru.