Ayyas.Com

Son zamanlarda özgürlük kavramı ile ilgili bir kaç kitap okudum.Kitapları yazanlar zaten bilimsel olarak bu konuyu araştıran insanlar.Hepimiz yazarların ağzından pek çok düşünce sıralayabiliriz.Benim asıl merak ettiğim hayatı gözlemleyenlerin değil yaşayanların konu hakkındaki düşünceleri.Özgürlük denince ne anlıyorsunuz,yeterince özgürmüyüz,günlük yaşantıda özgürlük bir sorun olarak karşımıza çıkıyor mu?Şiddetin,cinselliğin, aşkın,toplumun,ailenin, sanatın,kültürün, arkadaşlığın vs... özgürlükle ilişkisi nasıl devam etmektedir? Özgürlürlüğümüz bizim elimizde mi?Özgürlük nedir?

evet herkesi kapsayacak bir yorum yapılacaksa "ütopyadır" demek kaçınılmaz. ama şu var ki özgürlük insana göre değişir. insanların düşüncelerine, yapısına, isteklerine, ihtiyaçlarına ve daha birsürü şeye göre değişir. o yüzden özgürlük kimisi için mümkündür

Şuanda özgür bir toplumda yaşadığımız için hepimize özgürlük sadece bir hayal ürünü veya ütopya gibi geliyor. Çünkü nekadar özgür olsakta yinede özgür hissetmiyoruz kendimizi. Başka bir düzende yaşıyor olsaydık misal şeriat ile yöneliyor olsaydık veya komünist bir rejim olsaydık hepimizin özgürlük fikri çok daha farklı olurdu. O yüzden şuan özgürlük diyince herkes bunu kişisel olarak düşünüyor oysa özgürlük bana göre ancak bir toplumu kapsar.

Kişisel olarak özgürlük bilincin sınırlarıyla çevrilidir. Kişinin özgürlüğünü kısıtlayan tek şey kendi tabularıdır.

sen ne kadar özgürsen toplumunda o kadar özgürdür.
ve yine sen ne kadar özgürsen hep daha fazlasını düşleyeceksindir.

bu bağlamda özgürlük toplumun değil bireyindir.

Özgürlük bir gücün etkisinde kalmadan yaşamak istemektir diye düşünüyorum. Ama biz hangi güce karşı özgür olmak istiyoruz. Eğer her güce karşı olmak istiyorsak bu sefer biz güçlü oluruz ki başkalarının özgürlüğünü alırız elinden. bence her insanın özgürlüğü kendin göre değişiyor çünkü her insanın üzerinde baskı yapan güç farklı.

Parça bütün ilişkisi nedir biliyorum . hatta güzel bir söz geldi aklıma bunla alakalı . 'Bireysel düşünüp toplumsal hareket edin' diye..

Söylediklerimin saçmalığınıda biryere kadar kabul edebilirim . Çünkü konu kiminin böyle birşey yoktur , ütopyadır dediği özgürlük.

Ama insanların toplum ve birey arasındaki farkı anlamadan benim söylediklerime saçma demesini kabul etmem.

Birey kendi kendine toplumu oluşturamaz. Bir toplumdan veya aileden sözetmek için en az 2 insan gereklidir. Demekki özgürlük ikinci bir şahsın hayatımıza etki ettiği an anlam kazanır. İnsanın tek başına özgürlüğe ihtiyacı yoktur.

özgürlük: Her türlü dış etkiden bağımsız olarak insanın kendi iradesine, kendi düşüncesine dayanarak karar vermesi durumu, hürriyet.(TDK)

Özgürlüğün sözlük anlamınada baktığın zaman ne anlama geldiğini açıklamak için illaki bir dış etki durumundan yani 2. şahıştan bahsetmek durumundadır.

O yüzden ben diyorumki özgürlük bireye değil topluma aittir.

Bu konuya attığım ilk mesajda özgürlük yoktur , ütopyadır diyenlere istinaden , özgürlüğün ne demek olduğunu düşünürken bireysel değil toplumsal düşünün çünkü bireysel düşünürseniz özgürlük bir anlam ifade etmez demeye çalışmıştım.

acaba irademizi ne kadar kendimiz yönlendiriyoruz. teknoloji,iletişim,medya vs.. geliştikçe vereceğimiz tepkiler denetlenir dolayısıylada düzenlenir bir hal almadımı.sözlük anlamında her türlü dış etki diyor,peki dış etkilerin farkına varamıyorsak...İşin kötüsü verdiğimiz kararları özgür irade ile aldığımızı düşünmemiz değil mi..

Birey olarak ele alındığında özgürlük tamamiyle görecelidir. Hapishane de yaşayan biri için bulunduğu ortamda çirilciplak gezebilmesi bir özgürlüktür dışarı çikamaması da değil, neden dışarı çıkamamaktadır. Suç, kime karşı suç duvara işemesinden dolayı içerde değildir. Başkalarının özgürlük alanına girdiği için oradadır, bunu kim belirliyor toplumsal düzen için yine bizim oluşturduğumuz yasalar. Özgürlük ozaman toplumsal düzeni sağlamak amacıyla bir dönem oluşturulmuş ve zamanla geliştirilmiş kurallar bütününde yaşamak. Bu durumda da direk olarak Cey'in dediği gibi toplumsal bir kavram olmakta bireysel değil.

Parça bütün ilişki ne de soylemeden edemicem, parçalayip bütünlerken başkalarının düşüncelerinin temellerine ihtiyacımız var mı? bu herşey için geçerli mi yoksa fikir yürütürken destekli atınca daha mı sağlam olmakta. Ya da mutlak bir tarafımız olmalı ve ardındna ve adından koşmalı onu heryere yazmalı anlatmalı ve haklı çıkarmaya çalışmalı ya da çıkarıp arkasında olduğumuz fikre daha da mı inanmalıyız.

denizin kokusunu, gökyüzünün rengini tüm organlarında sınırsızca hissedebildiğin kadar özgürsün!

özgürlüğün ne olduğunu anlayabilmek için yüzyıl daha geçecek.bu gün artık onu açık seçik biliyoruz.insanın eğilimlerin beğenilerini serbestçe geliştirebilmesi olanaklarına sahip olması,we kararlarını iradesine dayanark wereblmesidir.buysa,ancak doğanın we toplumun nesnel yasalarını insanların kendi yararlarına kullanabildikleri we gelişmenin bütün ön koşullarını yaratabildikleri bir toplumda gerçekleşebilir.böylesine bir toplum varlaşmadıkça özgürlük boş bir sözden ibarettir ve sakal bırakma özgürlüğünden öteye geçemez..

özgürlük etkisinde kalacağın gücü secebilmek ve fark edebilmektir..

evet ben de bir parça böyle düşünüyorum.bunun yanında ne sözlükler ne de başka kavram tanımlayıcıları özgürlüğü tam anlamıyla bize aktarabilir. kişiden kişiye değişebilir anlamlar. belki bu her sözcük için geçerli olabilir; ancak özgürlük için bu ayrım daha şiddetli hissedilebilir. ben özgürüm diye düşünen birinin yaşam tarzı ve düşüncelerini gözlemleyen biri, onun hiç de özgür olmadığını düşünebilir. sanırım, kendini kandırmadan uzak bir özgürlük hissi çok az mümkün olmakla birlikte, var olduğunda da kişinin sınırlardan sıyrıldığı gözlemlenebilir.
belki de özgür birey biraz da delidir. bkz: ben

evet, dünya dediğimiz bir yapı söz konusu ve ona bağlı varlığını(?) sürdürenler de yapının birer parçası olma durumunda. yaptırımlar, mekaniksel adımlar, etkileşim, dayatmalar ve benzeri şeylerin sonuçları insanları belirli kalıplara sokmakta, neden-sonuç ilişkisinin içine itmektedir. bu nokta da bu durumdan sıyrılmayı başaranlar kendini deli ilan edenler midir? hayır, tabi ki değildir. aklın sınırları büsbütün yıkılamıyor besbelli. ve sonuç olarak özgürlüğe sahip olduğunu sananlar da bu kanaate varmalarıyla birlikte belirli bir kalıba sokulmuş oluyor.. kendini özgür bellerken, belki de yakınlaştığı özgürlükten uzaklaşıyor çünkü bir doygunluğa ulaştığı sanrısı içinde boğuluyor. bu durumda imkansız mıdır özgür olmak? kendini tüm dünyadan soyutlamış, yalnızlığıyla birlikte yere basarken ayakları, insan görmezken gözleri, etkilenme ihtimali yokken başkalarından, özgürlüğe daha mı yakındır bu birey? hayır, sanmıyorum. öyle ise de ben böyle bir özgürlüğü tanımıyorum. salt özgürlük belki dokunulamaz, bireyde çıplak bir şekilde var olamaz; ancak daha özgür beyinler ve daha hür tinler mevcuttur kanımca. ama işin içine "daha" sözcüğü yani bir kıyaslama girdiği anda bile özgürlük kavramının puf diye uçtuğunu da söyleyebiliriz.

Tanrı varsa ve delilik hali sadece bizim için değil de kendisi için de geçerli ise neden olmasın? Tanrı deli mi? Evet ya da hayır. Benim için pek değişen bir şey yok sanırım ne de olsa aksi durumda neler olabileceğini kestiremiyorum.