Ayyas.Com

Aciyi sevmek bir çok insana saçma gelir ama eger insani acilari ayakta tututorsa aciyi sevmek de zevk verir insana
Peki siz acilarinizi seviyor musunuz?

bi sekilde aci cekerek orencek insan dogruyu yada bi sekilde ogrencek gercekten degip degemedini baska acilarla kiyaslayarak...
ben canima kiyabiliorum hic onemli bile degil benim icin aci cekmekten zevk alir halde dilim ama kendime zarar verebiliorum

İnsanı acıların ayakta tuttuğunu düşünmüyorum, acılar üzerine düşündüklerimiz bizi olgunlaştıyor.Örneğin; şapşal aşık olmak insanı acıyla karşılaştırır.Acıyla karşılaşan şapşal aşık, şapşal aşık olmamayı öğrenir.Böylece şapşallıktan kurtulur ama aşık olabilir mi o ayrı konu

Fiziksel zihinsel her tür acıya bayılırım mesela aşık olmuştum severken bir zevk aldım terk edeildikten sonra 13-14 ay kendime gelemedim ayrı bir zevk aldım bir kerede sevgilim bana kızıp tokat atmıştı
o zamanda hoşuma gitmişti sanırım ben mazoşisttim

Acı da görecelidir, senin ağzını yakan benim ağzımı yakmayabilir, aslında kimse acıyı sevmez.
Ben acıyı sevmem aslında ama acıya karşı duyarsızlaşma başladıysa ( maddi/manevi) bir vurdumduymazlık geliyor insanın üzerine.

Örneğin
-Seni hiç sevmiyorum kepenekli
-Siktir et kimse sevmiyor zaten

fiziksel acıyı bende sevmem ama aglamayı severim bende aynada kendimi izlerim aglarken.erkek arkadasımla kavga etmekte ayrı bir zevk bence

nasıl yetiştirilirsek yetiştirilerim halk olarak arabesk bir hayatın içindeyiz acı çekmenin erdem sayıldığı bir kültürün parçasıyız bence hepimiz acı çekmekten hoşlanırız ama önceki bir topikteki gibi eşiklerimiz ve yöntemlerimiz farklıdır. acı benden bişeyler aldığı gibi birçok şeyde getiriyor ama kardamıyım zarardamıyım bilemiyorum

ben de önceden seviyordum, keşke çıktığım kız bana acı çektirse diyordum, bir şeye yaramıyor be..
Bir de fiziksel acı var tabi, onun tadı da güzeldir. boyle bır yerlerını kesersin, sonra kaşırsın falan zevkli olur. Ama tabi kalkıp elin oglundan dayak yerde gözün suratın şişerse,o kötü beah.

montain'in denemelerinde -yıllar öncesinden aklımda kalmış ama defalarca yineledim kafamda- haz ile acının birbirinden çok uzak olmadığını okumuştum. gülen ile aglayan insanın yüz hatlarının birbirine benzemesi gibi... çok fazla güldüğünde ne olduğunu anlamadan ağlamaya başlamak gibi... ya da hazzın son kertesinde acı çekmeye başlamak gibi. o yüzdenmidir acaba hazzın son kertesinde örneğin orgazm olunduğunda acı çekiyormuş gibi sesler çıkarmak...

bir arkadasım bana acı biber yemekle, kendine jilet atmak arasında az bir fark olduğunu söylemişti de, hadi canım demiştim...

acı hayatımızın içinde ve acıyı arıyor insan. bu arayış parmağını pirize sokmak ya da ilkel şekliyle acı duyabileceğiz bir tercihi yapmak kadar basit değil.

sonunda acı çekeceğini bile bile aşkı neden arar ki insan... bilmezmiyiz aşkın ilkel bir ağrı olduğunu. luis aragon'un "mutlu aşk yoktur" şiirini defaeten okuduğumuz halde...

'Acı' olmasaydı bunca şiir,roman efsane vb.. yaratılabilirmiydi..ama bu üretkenlik acıyı sevmemize vesile mi olmalı..ferhat şirin için dağları deleceğine çoluk çocuk mutlu bir şekilde yaşamış olsalardı nasıl olurdu acaba..

insanın içindeki acı bazen o kadar büyük ve dayanılmaz olur ki kalbinin içlerine o asla tarif edemeyecegin bişeyler batarki sende bunu unutabilmek umudyla ki -asla unutamayacagını bilirsin her zaman -kendi canını yakmaya başlarsın bi tarflarını kesersin vs vs vs öyle anlarda sevilir insanın canını acıtması ama daha sonra baktıgında hem kolların yanıyor hem de için acıyor olur ve sonuc kendini koca bi şapşal olark görmen olur =)

acı vars mutluluk da vardır.

çıkış arıyorsan ölüm en huzurlusu.

Bir çok çeşit acı vardır. Bazı acılar vardır ki dayanamazsınız, dayanılmazdır.. bazılarını çekmekten değişik bir haz alırsın, tatlı bir yanı vardır.Belki de acılar insanın beyninde biter. Acıyı daha da acılaştırabilirsin ya da daha olgunca bir yere koyup acını daha sakin kalabilirsin daha az zarar görürsün. Dediğim gibi istediğin şekle göre yaşarsın bacı acıları, sevebilirsin bir şekilde beyninde onu o hale sokarsın ya da kan kusturursun kendine iyice karanlığa gömülerek.